Βαρύς και υπερσυντηρητικός, αλλά αποτελεσματικός ο ΠΑΟΚ

Όταν από την 11άδα που ξεκινά τον αγώνα οι εννιά σου παίκτες είναι πάνω από 30 χρονών (μαζί με τον Σαλπιγγίδη που τα πλησιάζει) και επιπλέον οι περισσότεροι και αργοί, είναι φυσικό να είσαι βαρύς και δυσκίνητος ως ομάδα, ιδίως από την στιγμή που υστερείς οφθαλμοφανώς και σε ταχύτητα στο κέντρο. Γι’ αυτό ο ΠΑΟΚ δεν δημιούργησε ούτε μια ευκαιρία σε όλο το ματς, εκτός από την εκτέλεση κόρνερ του Γκαρσία, γι’ αυτό ήταν συνήθως κλεισμένος πίσω και αμυνόταν. Τελικά χάρη στην γνωστή ομαδική αμυντική του οργάνωση, την τύχη σε ορισμένες περιπτώσεις και την καλή μέρα του Χαλκιά, πήρε το “Χ”.

Μόνο στο τελευταίο 20λεπτο, όταν αποφάσισε ο Μάκης Χάβος να “χτυπήσει” το παιχνίδι, βάζοντας μέσα τους νεαρούς και γρήγορους Κουτσιανικούλη και Αθανασιάδη, ισορρόπησε ο ΠΑΟΚ το ματς, βγήκε ψηλά και πίεσε και εάν δεν διακρίνονταν από επιπολαιότητα οι παίκτες του, ίσως δημιουργούσε και τις προϋποθέσεις για την νίκη.

Η σοβαρή δυσλειτουργία στο κέντρο, που παρατηρήθηκε και στο “Κλεάνθης Βικελίδης”, θα λυθεί μόνο με την επάνοδο του Βιτόλο ή με την γρήγορη ενσωμάτωση του νεαποκτηθέντα Αρίας στην ομάδα. Ο Ίβιτς και ο Γκαρσία παίζουν με την εμπειρία τους και την ποδοσφαιρική τους ποιότητα, αλλά εάν δεν έχουν κάποιον γρήγορο μέσο ανάμεσά τους, συνήθως χάνουν από τους αντιπάλους τους τον έλεγχο της μεσαίας γραμμής, κάτι που είναι καθοριστικός παράγοντας στην εξέλιξη μιας ποδοσφαιρικής αναμέτρησης.

Χρειάζεται επειγόντως ο Βιτόλο ή ο Αρίας, διότι ούτε ακόμα και όταν ο Χάβος στο δεύτερο ημίχρονο μετέτρεψε το 4-4-1-1 σε 4-2-3-1, μεταφέροντας και τον Τσουκαλά από τα δεξιά στον κεντρικό άξονα, διορθώθηκαν τα πράγματα. Πολύ απλά διότι και ο Τσουκαλάς είναι αργός, όσο ο Γκαρσία και ο Ίβιτς και παρότι είναι κοντρολαρισμένος, φιλότιμος και μυαλωμένος παίκτης, δεν μπορεί να κάνει την δύσκολη δουλειά του Βιτόλο μέσα στο γήπεδο.

Καλύτεροι της άμυνας, που σήκωσε όλο το βάρος της αναμέτρησης, ήταν ο Κοντέρας και ο Σνάουτσερ. Για τον Κοντρέρας αξίζει ιδιαίτερη αναφορά, διότι έδειξε ότι εκτός από πολύ μεγάλα ποδοσφαιρικά προσόντα διαθέτει και τεράστια αποθέματα ψυχικού μεγαλείου και επαγγελματικής ευσυνειδησίας. Παρότι έμαθε ότι έχασε τον πατέρα του μισή ώρα πριν την αναχώρηση της αποστολής για το γήπεδο, παρά το σοκ και τον αβάσταχτο πόνο που του προκάλεσε το τραγικό νέο, μπήκε και έπαιξε στο τοπικό ντέρμπι και μάλιστα ήταν το ίδιο αρχοντικός και μεγαλοπρεπής μέσα στο γήπεδο, όπως σε όλα τα προηγούμενα ματς.

Ως εκ τούτου, αναδείχθηκε για πολλοστή φορά ο κορυφαίος της ομάδας του. Είναι πολύ μεγάλη και δυσαναπλήρωτη απώλεια για τον ΠΑΟΚ η απουσία του στην ρεβάνς κυπέλλου με τον Ολυμπιακό και πιθανότατα στο ντέρμπι πρωταθλήματος με τον Παναθηναϊκό. Οι δύσκολες ανθρώπινες στιγμές, όμως, είναι πάνω από το ποδόσφαιρο. Κουράγιο Πάμπλο…

Ο Σνάουτσνερ ακολούθησε τον Χιλιανό διεθνή σε απόδοση και ήταν πάρα πολύ καλός. “Εξαφάνισε” τον Τσέζαρεκ, τόσο ξεκάθαρα και εμφατικά, που ανάγκασε τον Μιχαλήτσο να βγάλει αλλαγή στο δεύτερο ημίχρονο τον Κροάτη επιθετικό, περνώντας στην θέση του τον Καστίγιο, ο οποίος πέρασε, επίσης, απαρατήρητος λόγω του εξαιρετικού μαρκαρίσματος του Πολωνού αμυντικού του ΠΑΟΚ. Ήταν η κορυφαία και πιο μεστή εμφάνιση του Σνάουτσνερ την φετινή σεζόν. Η εξήγηση της ανόδου απόδοσης του Πολωνού αμυντικού είναι η σταθεροποίησή του στην 11άδα εδώ και αρκετά παιχνίδια. Έτσι αρχίζει και αποκτά τον ρυθμό αγώνων που του έλειπε για να γίνει και πάλι ο αξιόπιστος αμυντικός μπακ του παρελθόντος.

Εκνευρισμένος, αλλά και ενίοτε αφηρημένος ήταν σε αρκετές φάσεις ο Τσιρίλο, με αποτέλεσμα να προκύπτουν κενά στην άμυνα, αλλά είχε και καλές στιγμές ο Ιταλός με αποφασιστικά μαρκαρίσματα. Το ακατανόητο, πάντως, στην συμπεριφορά του, ήταν οι ανόητες και συνεχείς διαμαρτυρίες του στον Κωνσταντινέα, όταν ήδη είχε μια κίτρινη κάρτα. “Φλέρταρε” πολλές φορές με την αποβολή χωρίς λόγο και αιτία. Εάν θέλει να λέγεται επαγγελματίας, πρέπει να σκέφτεται την ώρα του αγώνα και τις δυσάρεστες συνέπειες που μπορεί να έχουν στην ομάδα του οι –επιπόλαιες πολλές φορές- πράξεις του.

Η μεγαλύτερη, όμως, πηγή κινδύνων για τον Χαλκιά ήταν σε άλλο ένα παιχνίδι ο Λίνο, τον οποίο περνούσε σαν σταματημένο ο Χαβίτο και όποιος άλλος παίκτης του Άρη έπεφτε πάνω του. Αυτή η σοβαρή αμυντική αδυναμία του Λίνο, σε αντιδιαστολή με τα επιθετικά του προσόντα, αποτελεί χρόνιο πρόβλημα του ΠΑΟΚ.

Η επιθετική τριπλέτα ήταν… εκτός παιχνιδιού και σ’ αυτό έπαιξε ρόλο και η ελλιπής τροφοδοσία της από το κέντρο. Ο Βιεϊρίνια δεν έκανε τίποτα ούτε στα αριστερά, ούτε στα δεξιά και εγκλωβίστηκε πλήρως στο μαρκάρισμα των μπακ του Άρη. Έπεφταν, βέβαια, πάνω του, όταν έπαιρνε την μπάλα, δυο και τρεις αντίπαλοι ταυτόχρονα, αλλά σε άλλα ματς σε πολλές φάσεις έκανε “κουδούνια” και πέραν του ενός αντιπάλου. Και οι Σαλπιγγίδης, Μουσλίμοβιτς εξουδετερώθηκαν από την άμυνα του Άρη, αλλά έχουν και αυτοί, όπως και ο Βιεϊρίνια, το ελαφρυντικό της ελλιπούς τροφοδοσίας από την μεσαία γραμμή.

Ο Κουτσιανικούλης στο 25λεπτο της συμμετοχής του, ήταν ορεξάτος, βελτιωμένος και πειθαρχημένος στις κινήσεις του, δείχνοντας ότι σταδιακά ενσωματώνεται στο σύστημα της ομάδας, αποτελώντας άλλη μια λύση στα χέρια του Χάβου. Επίσης, ο Φιλομένο στο μικρό χρονικό διάστημα της συμμετοχής του έδειξε μαχητικότητα και διάθεση προσφοράς, τρέχοντας και μαρκάροντας συνεχώς. Από την στιγμή που, εκτός απρόοπτου, θα μείνει, σωστά κάνει ο Χάβος και τον υπολογίζει, αξιοποιώντας τον, όποτε αυτός κρίνει σκόπιμο. Όλοι οι ανήκοντες στο ρόστερ παίκτες, μπορεί να αποδειχθούν χρήσιμοι στο άκρως απαιτητικό, έως εξαντλητικό πρόγραμμα, των τριών διοργανώσεων στις οποίες συμμετέχει ο ΠΑΟΚ.

Τέλος, ο διαιτητής Κωνσταντινέας ήταν καλός και έλεγξε με επιτυχία ένα πολύ δύσκολο και ιδιαίτερο παιχνίδι, με μια διαιτησία που έχουμε συνηθίσει μόνο στα Αγγλικά γήπεδα. Είναι από τους ελάχιστους Έλληνες διαιτητές που αφήνουν να παιχτεί ποδόσφαιρο και δεν σφυρίζουν φάουλ με το παραμικρό, αγνοώντας τις διαμαρτυρίες των παικτών και φιλάθλων εκατέρωθεν.