Ατμόσφαιρα βγαλμένη από τις παλιές καλές εποχές…

Σε μια εποχή που η ΑΕΚ είναι μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας και έχει ξενερώσει μεγάλο κομμάτι του λαού της, παραπλήσιος αριθμός εισιτηρίων (11.929) που είναι και ολίγον πλασματικός, καθ’ ότι στο ΟΑΚΑ πήγαν χτες το απόγευμα τουλάχιστον 15.000 φίλοι της ομάδας, αν μη τι άλλο, συνιστά επιτυχία. Τεράστια.

Καταδεικνύει αυτό που ακριβώς όλοι γνωρίζουμε λίγο πολύ. Ότι την ιστορία μιας ομάδας την γράφουν (πρωτίστως) η δυναμική του κόσμου και οι τίτλοι. Όλα τα υπόλοιπα, μπάτζετ, εκατομμύρια και άλλες θεωρίες, έπονται. Όταν η ΑΕΚ φυτοζωεί, όταν την έχουν εγκαταλείψει τα αφεντικά της, όταν είναι εξόφθαλμη η προσπάθεια εμπαιγμού και υποτίμησης της νοημοσύνης μας (υπόθεση Βιντιάδη), όταν το ποδόσφαιρο που παίζει η ομάδα δεν είναι αντιπροσωπευτικό της ιστορίας της και όταν συνυπάρχουν όλα αυτά και πολλά άλλα ακόμα και παρόλα αυτά καταφέρνει να προσελκύσει 15.000 φίλους της στο γήπεδο, τότε όποιος ξαναμιλήσει για Β’ Εθνική καλά θα κάνει να το ξανασκεφθεί. Κι αν δεν αναθεωρήσει, ας αλλάξει η ομάδα.

Ο κόσμος την ομάδα δεν την αφήνει ποτέ μονάχη όσο κι αν η απογοήτευση και η απόγνωση έχουν χτυπήσει ταβάνι. Και το περασμένο καλοκαίρι, έτρεξε, κινητοποιήθηκε και στήριξε όσο μπόρεσε, στο μέτρο του δυνατού, την προσπάθεια του Θωμά. Και τώρα είναι εκεί. Δίπλα σε νέα παιδιά, εντελώς αβοήθητα και απροστάτευτα από μια διοίκηση που ο πρόεδρος της προσκύνησε το περασμένο καλοκαίρι (στη Σούπερ Λίγκα) τον Ολυμπιακό και επί έξι μήνες κοροϊδεύει το σύμπαν στην υπόθεση Βιντιάδη. Δίπλα σε νέα παιδιά που πολύ αμφιβάλλω, αν για την πρόοδο και εξέλιξή τους, ιδανικός προπονητής είναι ο Λίνεν, αλλά τούτο είναι άλλο θέμα που θα μας απασχολήσει προσεχώς.

Η ατμόσφαιρα στο ΟΑΚΑ ήταν ανεπανάληπτη και θύμιζε κάτι από παλιές καλές μέρες. Με την ίδια ατμόσφαιρα, τον παλμό, τον ενθουσιασμό, το τραγούδι και τα συνθήματα, σε ένα δικό της “τριαντάρι” γήπεδο (το οποίο “τριαντάρι” μπορεί να είναι μόνο η Ν. Φιλαδέλφεια) όταν η ομάδα ανοίγει το σκορ στο 12′ το κοντέρ θα γράψει τουλάχιστον τρία.

Το θετικό είναι η νίκη, οι 10 βαθμοί στα τελευταία 4 ματς, το “αντίο” στη ζώνη υποβιβασμού. Το αρνητικό είναι ότι η ομάδα κόλλησε πάλι στο ψυχοβγαλτικό 1-0 και δεν μπόρεσε ούτε κόντρα στον παθητικό στο πρώτο μέρος και ελλιπή Πανιώνιο να επικρατήσει με μεγαλύτερη άνεση. Θα της έκανε καλό ένα ευρύ σκορ, στη ψυχολογία και αυτοπεποίθηση. Και σε γενικές γραμμές, το πρόσημο είναι θετικό αν κρίνουμε από την επιθετική και ανά διαστήματα καταιγιστική ΑΕΚ του πρώτου ημιχρόνου.

Ο Γκερέιρο μας έβγαλε τα μάτια, ήταν το τάιμινγκ για να κάνει μια μεγάλη εμφάνιση ο Πολωνοβραζιλιάνος. Τα έχουμε ξαναπεί, ένα ματς παίζει, τον ψάχνεις μετά για κάνα δίμηνο στο γήπεδο και ξανά από την αρχή. Προσωπικά ο Γκερέιρο δεν με απασχολεί γιατί έχει κοντινή ημερομηνία λήξης. Τα βλέμματα μου είναι στραμμένα στα νιάτα της ομάδας, η αξιοποίηση και εξέλιξη των ταλαντούχων ποδοσφαιριστών είναι αυτό που πρωτίστως πρέπει να νοιάζει όλους μας.

Ο Μητρόπουλος για παράδειγμα είναι ένα εξάρι στο λότο με κάνα δυο τζακποτ. Αμφιβάλλει κανείς πως αν συνεχίσει με τον ίδιο δυναμισμό, επιδείξει την ίδια συνέπεια και μέσα από δουλειά βελτιωθεί περισσότερο, θα είναι το αμυντικό χαφ της δεκαετίας στα ελληνικά γήπεδα;

Αυτός ο κορμός με τα νέα παιδιά, όπως είναι ο Μητρόπουλος, ο Φούντας και ο Κατίδης, ο Κουτρουμπής και ο Μπουγαίδης, ο Βλάχος και ο

Τσουμάγκας, ο Φέτσης και ο Καραλής, ο Ανάκογλου και ο Αναστασόπουλος και ο πιο ώριμος και μεγαλύτερος όλων Πετρόπουλος, δίνει την αφορμή για να ελπίζει, χαμογελά και αισιοδοξεί ο ΑΕΚτσής.

Ο Λίνεν με όλα του τα λάθη και ενίοτε τις ακατανόητες επιλογές, προσπαθεί να απονείμει δικαιοσύνη αλλά δεν τα καταφέρνει πάντα. Δικαιοσύνη θα ήταν αν έβαζε τον Παυλή που τον τελευταίο μήνα ξελάσπωσε και με σέντρα (στο Χαριλάου) και με γκολ (στον ΟΦΗ) την ομάδα. Επιπροσθέτως μπερδεύει πράγματα χωρίς λόγο ασχέτως αν δεν το πληρώνει η ομάδα. Για παράδειγμα, δεν υπήρχε κανένας απολύτως λόγος να το γυρίσει σε 4-3-3 όταν θα μπορούσε να βάλει στην επίθεση, δίπλα δίπλα, Φουρτάδο και Σταματή. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να ταλαιπωρείται σε θέση αριστερού μεσοεπιθετικού ο Κατίδης και να μην καλύπτει το κενό που άφησε στην κορυφή του ρόμβου ο Γκερέιρο.

Έχω την αίσθηση πως αν η ομάδα γυρίσει την Κυριακή με “διπλό” από την Κέρκυρα, ουσιαστικά κλειδώνει την παραμονή. Και σε δυο αγωνιστικές κόντρα στον ΠΑΟΚ μπορεί να προσελκύσει και διπλάσιο κόσμο στο γήπεδο. Αν θα “ψηθεί” και ο Βιντιάδης, υπομονή, αύριο ξημερώνει μεγάλη μέρα…

ΥΓ: Πρώτη φορά στα χρονικά του ποδοσφαίρου, η διοίκηση μιας ομάδας κάνει μια μεταγραφή, χωρίς να …ξέρει ποιος την πλήρωσε τη μεταγραφή. Αποφασίστε…

ΥΓ2: Σήμερα συμπληρώνεται ένας χρόνος χωρίς Αδαμίδη. Αύριο συμπληρώνεται ένας χρόνος με Δημητρέλο. Και η ζωή συνεχίζεται. Όπως και η θητεία των καρεκλοκένταυρων στα Σπάτα…