Βασιλειάδης στο Contra.gr: “Στην Ισπανία έχω αυτό που μου έλειψε στην Ελλάδα, ελευθερία”
Δώδεκα παιχνίδια έχει δώσει όλα και όλα με τη φανέλα της νεοφώτιστης Ομπραντόριο ο Κώστας Βασιλειάδης και έχει προλάβει να γίνει ο ηγέτης της ομάδας του. Την Κυριακή το βράδυ, ο Ελληνας γκαρντ έδωσε την καλύτερη, ως τώρα, παράστασή του στην ACB οδηγώντας την Ομπραντόριο σε μεγάλη νίκη επί της Ρεάλ. Η εμφάνισή του ήταν καταπληκτική και οι 25 πόντοι σφράγισαν τη μοίρα της αναμέτρησης. Mιλώντας στο Contra.gr, ο Μακεδόνας σκόρερ εκμυστηρεύτηκε τους στόχους και τους πόθους του εμφανώς ικανοποιημένος από αυτά που έχει ήδη πετύχει.
οι ρόλοι είναι ξεκαθαρισμένοι, ο καθένας κάνει τη δουλειά του, αυτό που του ζητά ο προπονητής. Κανείς δεν νοιάζεται για το πόσο θα παίξει ή πόσα σουτ θα κάνει. Είμαστε όλοι ενωμένοι και κυνηγάμε έναν κοινό στόχο».
Ναι άλλα φτάνουν όλα αυτά για να νικήσεις κοτζάμ Ρεάλ; « Ούτε εμείς περιμέναμε ότι θα μπορούσαμε να κερδίσουμε τη Ρεάλ. Ακόμα και όταν είσαι παίκτης, κατανοείς ότι είναι δύσκολο να επικρατήσεις σε κάποια ματς. Κατά τη διάρκεια του αγώνα όμως, δεν αφήσαμε τη Ρεάλ να ξεφύγει, βρέθηκε, είναι η αλήθεια και σε κακή μέρα. Παίξαμε σχεδόν για 30 λεπτά ζώνη καθώς ξέραμε ότι ο αντίπαλος έχει καλύτερους και πιο ποιοτικούς ψηλούς. Ημασταν αναγκασμένοι να το κάνουμε από τη στιγμή που δεν είχαμε και τον Μαρκ Τζάκσον. Κλείσαμε καλά στην άμυνα έτσι ώστε να πάρουμε τα ριμπάουντ, βάλαμε τα χέρια μας πάνω στην μπάλα σε κάθε σουτ και τρέξαμε. Ετσι τα καταφέραμε».
Όπως μας τονίζει ο πρώην παίκτης του Ολυμπιακού και του ΠΑΟΚ « η ομάδα χτίστηκε με άξονα τέσσερις παίκτες που παίζουν περισσότερο από τους άλλους. Για τους υπόλοιπους, ο κόουτς είχε άλλους ρόλους αλλά όλοι σε γενικές γραμμές πρέπει να κάνουμε τα πάντα. Στην Ισπανία όλοι οι παίκτες είναι ποιοτικοί και δεν μπορείς να πεις ότι θα παίξω άμυνα πάνω στον τάδε για να ξεκουραστώ. Είσαι σε συνεχή εγρήγορση».
Κάπου εκεί, η συζήτηση πήγε στο παρελθόν και στα περάσματά του από τη Μάλαγα και τον Ολυμπιακό. Ο Βασιλειάδης δεν κρύφτηκε πίσω από το δάχτυλό του: « Οι προπονητές μου στη Μάλαγα και στον Ολυμπιακό μου ζητούσαν να κάνω πιο συγκεκριμένα πράγματα. Να είμαι στημένος στη γωνία, να σουτάρω βγαίνοντας από κάποιον σκριν. Λογικό, αν σκεφτεί κανείς ότι σ’ αυτές οι ομάδες υπάρχουν πολλοί καλοί παίκτες. Εδώ κάνω πολλά πράγματα. Παίζω το πικ εν ρολ, σουτάρω με εμπιστοσύνη στον εαυτό μου, βοηθάω στη δημιουργία, γενικά με εμπιστεύονται πάρα πολύ. Δεν φοβάμαι ότι στο πρώτο λάθος ή στο πρώτο άστοχο σουτ θα καθίσω στον πάγκο. Όταν ισχύει αυτό, ο παίκτης χάνει τον ενθουσιασμό του».
Το κεφάλαιο Εθνική ομάδα τον απασχολεί επίσης: « Πάντα βρίσκεται στο μυαλό μου η Εθνική ομάδα. Πέρασε κάποιος καιρός που δεν είχα κληθεί στην ομάδα και κάποιοι έγραψαν διάφορα. Πέρυσι υπήρχε και ο τραυματισμός μου. Από την πλευρά μου, δεν μπορώ να κάνω κάτι άλλο πέρα από το να παίζω καλά και να βοηθάω την Ομπρατόριο. Ισως να ταιριάζω περισσότερο στο στιλ του κόουτς Καζλάουσκας που του αρέσει το επιθετικό μπάσκετ αλλά δεν έχω δουλέψει ποτέ μαζί του για να είμαι απόλυτα σίγουρος».
Φυσικά μας μίλησε για την προσωρινή, όπως αποδείχθηκε, επιστροφή του στον ΠΑΟΚ πέρυσι: « Δεν το μετάνιωσα. Και δεν μετανιώνω ποτέ για τις επιλογές μου. Αν είναι σωστές έχει καλώς, αν όχι συνεχίζουμε. Κανένας δεν περίμενε ότι τα πράγματα θα πάνε έτσι στον ΠΑΟΚ πέρυσι. Με έφεραν λίγο πίσω όλα αυτά τα γεγονότα, αντιμετώπισα ψυχοφθόρες καταστάσεις. Όταν είσαι αρχηγός σε μία ομάδα όπως ο ΠΑΟΚ και έχεις να σκεφτείς ένα σωρό πράγματα όπως είναι το οικονομικό, μπερδεύεσαι και χάνεις τον προσανατολισμό σου. Στη συνέχεια πήγα στην Ιταλία και τη Μοντεγκρανάρο, έπαιξα καλά αλλά στάθηκα άτυχος με τον τραυματισμό μου».
Περί προσαρμογής ο λόγος
“Δεν είχα πρόβλημα, ήξερα τη γλώσσα, η πόλη είναι μικρή, 100.000 κατοίκων. Ο κόσμος είναι πολύ φιλικός απέναντι στους παίκτες. Στην αρχή είχα αποφασίσει να περιμένω και άλλες προτάσεις. Δεν ήρθε όμως κάτι καλύτερο και αρχές Αυγούστου υπέγραψα εδώ. Ημουν ο πρώτος παίκτης που το έκανε. Ηξερα και το βοηθό προπονητή, τον είχα συμπαίκτη στη Μάλαγα, ο οποίος μου ξεκαθάρισε τι θέλει από μένα. Μπορεί να ήταν ρίσκο αλλά τα πράγματα μέχρι στιγμής πάνε όπως θα ήθελα”.
Με τα προβλήματα των Ελλήνων συναδέλφων του στην Α1 και στην Α2 θλίβεται γι’ αυτό και δεν σκέφτεται τον επαναπατρισμό: « Στην Ελλάδα οι ομάδες έχουν πολλά προβλήματα, κυρίως οικονομικά. Θα ήθελα κατά συνέπεια να μείνω πολλά χρόνια στην Ισπανία και να γίνομαι κάθε χρόνος καλύτερος. Να πάω σε μία ομάδα καλύτερη που να αγωνίζεται στην Ευρώπη. Αν βγούμε βέβαια με την Ομπραντόριο στην Ευρώπη, αυτό θα είναι κάτι ονειρικό. Στο ελληνικό πρωτάθλημα υπάρχει αδιέξοδο. Όταν έχεις έσοδα 500.000 ευρώ και έξοδα 1.000.000, είναι λογικό να χρεωκοπήσεις. Πρέπει να εφαρμοστεί ο νόμος, όπως εφαρμόζεται στην Ισπανία. Όταν δεν καλύπτεις την εγγυητική, θα υποβιβάζεσαι. Στην Ιταλία υποβιβάστηκε η Βίρτους, μεγάλο μέγεθος. Όταν μία διοίκηση ξεκαθαρίζει τη θέση της, έχει πάντα και τη στήριξη του κόσμου».
Για το τέλος αυτοκριτική αλλά και ένα παράπονο: « Αν μπορούσα να φέρω το χρόνο πίσω και να τον τοποθετήσω στο σημείο που φόρεσα για πρώτη φορά τη φανέλα της Μάλαγα στη συνέχεια θα τα άλλαζα όλα. Ισως και εγώ δεν έκανα κάποια πράγματα που έπρεπε να κάνω. Μου έλειψε όμως η βοήθεια, να μου δείξει ένας άνθρωπος ότι με πιστεύει, να μου δώσει ελευθερία. Εδώ τη βρήκαν. Και πλέον είμαι διαφορετικός και πολύ πιο ήρεμος».
