ΣΤΗΛΕΣ

Με καλή αφορμή…

Οταν μιλήσεις σε έναν Παριζιάνο για το Ντρανσί θα σε κοιτάξει περίεργα και θα αρχίσει να απομακρύνεται. Το προάστιο αυτό του Παρισιού αποτελεί ένα από τα ελάχιστα σημεία της περιοχής που, αντί να προκαλεί υπερηφάνεια στους συνήθως υπερβολικού Γάλλους, προκαλεί ντροπή.

Με καλή αφορμή…
Από το 1941 ως το 1944 λειτούργησε εκεί ένα από τα πιο διαβόητα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης, με διαταγή της Γκεστάπο και τις ευλογίες της κατοχικής γαλλικής κυβέρνησης του Πετέν. Το στρατόπεδο ήταν στην ουσία διαμετακομιστικός κόμβος. Εκεί μεταφέρονταν οι Γάλλοι εβραίοι, τσιγγάνοι και άλλες «κατώτερες φυλές» (κατά τους ναζί πάντα) πριν μπουν μαζικά στα τρένα που θα τους μετέφεραν στο Αουσβιτς, το Νταχάου κτλ. Από τους 63.000 ανθρώπους που καταγράφηκαν ως έγκλειστοι σ’ αυτή την τριετία μόνο 2.000 έζησαν μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο…



Η αναφορά και μόνο του ονόματος του Ντρανσί προκαλεί ενόχληση. Γι’ αυτό και επί δεκαετίες οι Παριζιάνοι αποφεύγουν να μείνουν στο Ντρανσί, το οποίο με τα χρόνια εξελίχθηκε σ’ ένα από τα προάστια με τη μεγαλύτερη παρουσία (λαθρο)μεταναστών. Αυτό φαίνεται ανάγλυφα και μόνο αν διαβάσει κανείς το ρόστερ της ποδοσφαιρικής ομάδας της πόλης, της Ζαν Ντ’ Αρκ Ντρανσί. Από τους 35 παίκτες μόνο έξι έχουν «γαλλικά» επίθετα. Οι υπόλοιποι μπορεί να έχουν τη γαλλική υπηκοότητα, ωστόσο τα ονόματά τους «μαρτυρούν» καταβολές από τη βόρεια και τη δυτική Αφρική…



Η Ζαν Ντ’ Αρκ Ντρανσί φυτοζωεί στην CFA (Championnat de France Amateurs), την ερασιτεχνική 4η κατηγορία του γαλλικού ποδοσφαίρου. Βλέψεις για παραπάνω δύσκολα μπορεί να έχει, καθώς λεφτά δεν υπάρχουν, η περιοχή παραμένει υποβαθμισμένη (παρά την πρόοδο που έγινε τα τελευταία χρόνια) και περισσότερο ο σύλλογος λειτουργεί ως σημείο αναφοράς για τους νέους της περιοχής, παρά ως οργανωμένη ομάδα με στόχο τον πρωταθλητισμό. Το τμήμα σκάκι του συλλόγου μπαίνει παραδοσιακά στο Τοp 16 της Γαλλίας κάθε χρόνο, το τμήμα ράγκμπι παίζει στη δεύτερη κατηγορία της Γαλλίας…



Αυτή η νωθρότητα πάει περίπατο, όμως, στο κύπελλο Γαλλίας. Μια διοργάνωση όπου οι λιλιπούτειοι του γαλλικού ποδοσφαίρου βγαίνουν από το καβούκι τους και κοιτούν στα μάτια τους μεγάλους. Η Ντρανσί έχει δημιουργήσει μια εξαιρετική παράδοση για ομάδα του δικού της βεληνεκούς. Τα πέντε τελευταία χρόνια φτάνει μέχρι και τους 32 του θεσμού. Φέτος προχώρησε ένα βήμα παρακάτω, με την απίστευτη εκτός έδρας νίκη επί της Μπουλόν (1-0) πέρασε στους 16 και σήμερα ετοιμάζεται να ζήσει το όνειρό της, να περάσει για πρώτη φορά στην ιστορία της στα προημιτελικά, αφού αντιμετωπίζει τη Νις.



Στο γηπεδάκι της Ντρανσί, το Σαρλ Σεζ, θα έχει κοσμοσυρροή σήμερα. Που να χωρέσουν όλοι οι ενδιαφερόμενοι σε 2.500 καθίσματα; Ο δήμαρχος και όλο το συμβούλιο, οι βουλευτές της περιοχής, μα κυρίως οι άνθρωποι του συλλόγου και οι αθλητές του σε όλα τα τμήματα, μοιάζουν να επιζητούν μια δικαίωση. Να ξανακουστεί το όνομα της πόλης, με καλή αφορμή αυτή τη φορά.



Σκέφτομαι, λοιπόν, πόσο σνομπισμό μπορεί να έχουν μέσα τους οι επαγγελματίες της Νις. Αναγκασμένοι να αφήσουν τον αγαπημένο τους νότο για ένα ταξίδι στο Ιλ ντε Φρανς κι ένα παιχνίδι εκτός έδρας, όπου παραδοσιακά δεν τα πάνε καλά και φέτος έχουν μόνο μία νίκη σε μια ενδεκάδα αγώνων μακριά από το σπίτι τους (και μόλις τέσσερα γκολ ενεργητικό σ’ αυτούς τους αγώνες), ποντάρουμε ότι δεν θα παρουσιαστούν με τέτοιο κίνητρο, όπως τα παιδιά των μεταναστών του Ντρανσί, για τους οποίους το ματς είναι… τελικός Champions League και βάλε. Το ασιατικό στοίχημα με το «μαξιλαράκι» της επιστροφής χρημάτων αν η Νις νικήσει με ένα γκολ διαφορά προσωπικά το αγόρασα χωρίς δισταγμό…




ΝΤΡΑΝΣΙ-ΝΙΣ 1 (+1)




BETFAIR: 1,80

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

24MEDIA NETWORK