Κι Ογιος ο Θεός…

Δεν πέρασε πολύ καιρός που γνωστή εταιρία στοιχημάτων έδωσε προς στοιχηματισμό τις αποδόσεις για την ενδεχόμενη απόλυση του Ζοζέ Μουρίνιο από τον πάγκο της Τσέλσι. Αν έπραττε το ίδιο και στην Ελλάδα και συγκεκριμένα για τον Γκιγέρμο Ογιος, οι αποδόσεις θα ήταν τέτοιες που με λίγα ευρώ θα γινόσουν πλούσιος.

Αυτό μέχρι τα μέσα Δεκεμβρίου. Το χρονικό διάστημα δηλαδή που ο Ογιος ήταν αρεστός από όλους. Από τον κόσμο, από τους ποδοσφαιριστές, από τη διοίκηση. Τον τελευταίο καιρό, όμως, το τελευταίο κομμάτιαποσύρθηκε. Από την στιγμή που η ΠΑΕ εξέφρασε δημοσίως την επιθυμία της να ανανεώσει το συμβόλαιο του Αργεντίνου, τα πράγματα πήραν διαφορετική τροπή. Η σίγουρη παραμονή του Ογιος μέχρι το καλοκαίρι μετατράπηκε σε ένα πελώριο ερωτηματικό. Μένει ή φεύγει; Γιατί δεν απαντά; Εχεις άλλες προτάσεις; Τα ερωτήματα πολλά, οι απαντήσεις δύσκολες.

Σε μια χώρα όπου ο προγραμματισμός είναι άγνωστη λέξη, οι άνθρωποι του Αρη κινήθηκαν σύμφωνα με το συναίσθημα. Βλέποντας ότι τα εγκωμιαστικά σχόλια για τη δουλειά του Ογιος στην ομάδα ολοένα και πληθαίνουν, έσπευσαν να “κλειδώσουν” τον προπονητή φοβούμενοι μη τον χάσουν. Και έκαναν αυτό που κάνουν όλοι σε τέτοιες περιπτώσεις. Του πρότειναν “κλειστό” συμβόλαιο, χωρίς να του αφήνουν περιθώρια να κάνει κάποιο άλλο -ίσως καλύτερο- βήμα στην καριέρα του. Καλά έκαναν θα πείτε. Ναι, αλλά ο τρόπος που χειρίστηκαν το θέμα μόνο σωστός δεν είναι.

Το “κλειστό” τριετές συμβόλαιο σήμαινε αυτομάτως δέσμευση από πλευράς Ογιος. Είναι ξεκάθαρο πως οι άνθρωποι του Αρη δεν ήθελαν τόσο να διατηρήσουν στον πάγκο τον 43χρονο λόγω της δουλειάς του, όσο να εξασφαλίσουν το δικό τους μέλλον, σε περίπτωση που κάποιος ενδιαφερθεί για εκείνον. Οπως έκαναν, δηλαδή, και στην περίπτωση Χαβίτο.

Είναι λογικό ένας επαγγελματίας προπονητής, όπως είναι ο Γκιγέρμο Ογιος, να θέλει κάποιο χρόνο ώστε να σκεφτεί τις όποιες προτάσεις. Είναι λογικό μιας και αφορούν το μέλλον του. Ο Αρης, όμως, τον πίεση. Και η πίεση που του άσκησε δεν του έκανε καλό, πόσω μάλλον στην ομάδα.

Ο Αρης έβγαλε τα μάτια του με τα ίδια του τα χέρια. Η πρόσληψη Μαζίνιο και η απόλυση Αγκίλα ήταν κινήσεις που πρόσβαλαν τον Ογιος. Για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια, η διοίκηση των “κίτρινων” έδειχνε να πορεύεται σε ένα σωστό δρόμο, με έναν άνθρωπο που είχε ως μέλημά του τη δουλειά και το ωραίο ποδόσφαιρο. Τώρα; Φτου κι απ’την αρχή.