Οι διεθνείς απεργούν ή όχι;

Τι ακριβώς εννοούν οι διεθνείς λέγοντας “από κάθε αγωνιστική δραστηριότητα;” Αν δεν κάνουμε λάθος, η επόμενη επίσημη υποχρέωση της Εθνικής είναι προγραμματισμένη για τις 7 Σεπτεμβρίου του 2009 (πρεμιέρα του Ευρωμπάσκετ της Πολωνίας). Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι η πρώτη συγκέντρωση των παικτών θα γίνει κάπου στα μέσα του Ιούλη, δηλαδή μετά από 10 μήνες. Στο μεσοδιάστημα δεν υπάρχει άλλη δραστηριότητα της Εθνικής ομάδας. Εχουμε να κάνουμε με απεργία που έχει ορίζοντα 10 μηνών; Πρόκειται απλά για μία απειλή ή για μία αστοχία;

Ο κόσμος του μπάσκετ έχει αναγνωρίσει το δίκαιο των αιτημάτων των παικτών που ζητούν το αυτονόητα. Ασφάλιση και εργασιακά δικαιώματα. Όμως, η κίνηση των διεθνών, αντί να ξεκαθαρίζει την κατάσταση και να ενισχύει τη φωνή των παικτών, μάλλον περιπλέκει τα πράγματα και προκαλεί εύλογα ερωτηματικά.

Τα κυριότερα από αυτά είναι το εξής: Οι Ελληνες επαγγελματίες παίκτες έχουν την πρόθεση να απεργήσουν; Αν ναι, με ποιον τρόπο; Για να θυμηθεί κανείς την τελευταία απεργία των Ελλήνων παικτών πρέπει να ανατρέξει πολύ πίσω και να πάει μέχρι το μακρινό 1991. Όταν, με πρόεδρο του ΠΣΑΚ τον Παναγιώτη Φασούλα, προχώρησαν στη δυναμική κινητοποίηση φανερώνοντας πρόθεση αντίδρασης.

Είμαστε οι τελευταίοι άνθρωποι πάνω στη γη που θα υποδείξουμε στους παίκτες τι να πράξουν και πώς να πορευτούν. Εχουν, άλλωστε,αποδείξει ότι διαθέτουν και κρίση και λογική. Όμως, κινήσεις σαν αυτές των διεθνών, μας φέρνουν το μυαλό αυτή του Γιώργου Βασιλακόπουλου να στείλει υπόμνημα στον Ντέιβιντ Στερν για τον Κώστα Κουφό. Ενέργειες εντυπωσιακές στο άκουσμα, ανούσιες επί του πρακτέου.