Υπέκυψε στα “τραύματά” του ο Παναθηναϊκός
Ο Δημήτρης Κριτής γράφει για τον Παναθηναϊκό που δεν έχασε κάτι και τη διοίκηση που έχασε τα 2.1 εκατομμύρια ευρώ.
Να ξεκαθαρίσουμε πρώτα μερικά πράγματα, έτσι για να εξηγούμαστε και να μην παρεξηγούμαστε, αν και για το τελευταίο, δεν τρέφω ψευδαισθήσεις ότι θα το αποφύγουμε.
Το ποδοσφαιρικό τμήμα, αυτό καθ’ αυτό, δεν έχασε κάτι την Τρίτη. Ή μάλλον έχασε απλά την ευκαιρία να ξεκινήσει την χρονιά με μία πρόκριση και να διατηρήσει την κεκτημένη ψυχολογική ταχύτητα της προηγούμενης περιόδου. Τίποτε παραπάνω, τίποτε παρακάτω. Στο βάθος του καλοκαιρινού τούνελ το αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο: συμμετοχή στους ομίλους του Europa League.
Χαμένη η διοίκηση
Αυτή που έχασε είναι η διοίκηση και έχασε αυτά τα 2,1 εκατομμύρια ευρώ της διαφοράς, που θα έκανε η συμμετοχή στα πλέι οφ του Champions League. Και αν θέλουμε να είμαστε εντελώς ωμοί, καλώς τα έχασε αφού δεν μπήκε στον κόπο να τα διεκδικήσει με τις καλύτερες δυνατές πιθανότητες. Δεν πρόσθεσε δηλαδή ένα συμβόλαιο των 500-600 χιλιάδων ευρώ για να φέρει ένα αξιοπρεπές επιτελικό χαφ, που θα αυγάτιζε και τις πιθανότητες πρόκρισης στην επόμενη φάση και αυτά τα 2,1 εκατομμύρια ευρώ.
Δηλαδή ο Παναθηναϊκός δεν μπορούσε να προκριθεί και έτσι όπως είναι, έστω αποδυναμωμένος από το φινάλε της περσινής περιόδου; Βεβαίως και μπορούσε, αλλά να που δεν τα κατάφερε. Και δεν τα κατάφερε απέναντι σε μία ομάδα, που υπόκειται στην ίδια μνημονιακή πολιτική, πούλησε τον βασικό της επιθετικό μετά το πρώτο παιχνίδι, έχει χάσει συνολικά 5 από τους καλύτερους παίκτες της πέρσι, της έλειπαν δύο από τις βασικές επιλογές στη μεσαία γραμμή και έχασε και τρίτη μετά από 20 λεπτά αγώνα, ενώ έμεινε πίσω στο σκορ με αυτογκόλ!
Θες γιατί έφτασε αισίως τα τρία δοκάρια σε δύο παιχνίδια; Θες γιατί με 21 έναντι 6 τελικών προσπαθειών κατάφερε να δεχτεί δύο και να πετύχει μόλις ένα και αυτό αυτογκόλ; Θες γιατί μέχρι το 60′ έπαιζε με αριθμητικό μειονέκτημα και θεωρητικά μόνο είχε 11 παίκτες στο χορτάρι;
Ναι, να δεχθώ ότι η πρόκριση χάθηκε στις λεπτομέρειες. Αλλά είναι ποδοσφαιρικός νόμος ότι τη διαφορά στις λεπτομέρειες τις κάνουν οι μεγάλοι παίκτες και ο Παναθηναϊκός είχε την ατυχία να έχει τους Πέτριτς και Πράνιτς μόνο στο φύλλο αγώνα. Και τον επιτελικό μέσο Ατζαγκούν διακριθέντα ανασταλτικά. Όπως και στο πρώτο παιχνίδι βέβαια…
Θα είχε διαφορετική εξέλιξη…
Εξακολουθώ να πιστεύω ότι εάν οι πράσινοι είχαν στο αρχικό σχήμα τουλάχιστον έναν εκ των Καρέλη ή Κλωναρίδη, ενδεχομένως το παιχνίδι να κυλούσε διαφορετικά. Ίσως ακόμη κι αν γίνονταν με το ξεκίνημα της επανάληψης οι δύο αλλαγές να υπήρχε καλύτερη εξέλιξη. Αλλά όλα αυτά είναι υποθετικά και σίγουρα δεν διασφαλίζουν διαφορετικό αποτέλεσμα.
Αλλά όταν μία ομάδα περιμένει ως και δέκα μέρες πριν από τον πρώτο κρίσιμο για τα οικονομικά της ευρωπαϊκό αγώνα τον Σίλντεφελντ μπας και μείνει ελεύθερος, όταν παρατάσσεται για πολλοστή φορά με υπηρεσιακό δεξί μπακ, γιατί ο νεοαποκτηθείς για βασικός είχε δικαστικές περιπέτειες με την προηγούμενη ομάδα του, χάνοντας την πρώτη εβδομάδα του βασικού σταδίου προετοιμασίας, όταν για ένατη συνεχόμενη μεταγραφική περίοδο μένει χωρίς τον επιτελικό μέσο που ήταν σε όλες πρωταρχικός στόχος (!) και απειλεί και φέτος να βγάλει τη χρονιά με ενάμιση επιθετικό περιοχής, τότε τα περιθώρια στενεύουν.
Ξαναλέω ότι ακόμη κι αν έπαιρνε το βράδυ της Τρίτης την πρόκριση, στο βάθος του καλοκαιρινού τούνελ το αποτέλεσμα θα ήταν το ίδιο: συμμετοχή στους ομίλους του Europa League. Ε, τώρα αν καταφέρει να αποκλειστεί γενικά από την Ευρώπη, προφανώς θα έχει πληρώσει την οικονομική του ένδεια και ίσως την απροθυμία να ρισκάρει ώστε να ανταμειφθεί…
Υ.Γ.: Ο κόσμος χειροκρότησε και καλά έκανε. Ίσως να αναγνωρίζει κι ένα δικό του μερίδιο ευθύνης στο έλλειμμα της ομάδας ενώπιον των κρίσιμων λεπτομερειών. Εξήμισι χιλιάδες συνδρομές και μόλις μπήκε εκατομμύριο στα ταμεία κοιτάζουμε δεξιά αριστερά με καχυποψία για το ποιος μπορεί να το έβαλε…
Διαβάστε ακόμη:
Ο διάλογος του Δημήτρη Κριτή με τους αναγνώστες του Contra.gr
