Ρεβάνς
Το 1983 ο Νίκος Βεργίτσης γυρνούσε το "Ρεβάνς", την ταινία που αποτέλεσε κορυφαίο δείγμα του πραγματικού ελληνικού κινηματογράφου. Κοντά μια τριακονταετία μετά, είναι και πάλι επίκαιρο για όποιον αισθάνεται και είναι Άρης.
Ρεβάνς θέλει να πάρει όλος ο κόσμος που ζει εντός και πέριξ του συλλόγου Άρη. Οι ποδοσφαιριστές από τη διπρόσωπη περυσινή παρουσία τους που εξέπληξε σε ευρωπαϊκό επίπεδο και απογοήτευσε σε εγχώριο. Ρεβάνς επιζητά ο φίλαθλος κόσμος από την ίδια του την υπόσταση, καθώς παρακολούθησε και μετεξέλιξε την έννοια του οπαδού όπως τη γνωρίζαμε, αυτή η αξιοθαύμαστη εικόνα που προέκυψε ωστόσο, άφησε ασυγκίνητα τα κέντρα εξουσίας τα οποία στάθηκαν με χαρακτηριστική ασέβεια απέναντι στους «κίτρινους». Οι διοικούντες σκέφτονται τη ρεβάνς από τους εαυτούς τους για τα λάθη επιλογών που έκαναν, όχι όμως και την παρελκυστική πολιτική τους στην επιλογή επιθετικού που αφήνει τον Τσιώλη να παίζει την πρεμιέρα χωρίς καθαρό επιθετικό. Η UEFA και όσα επιτάσσει περί των οικονομικών, δεν μπορούν να παραβλεφθούν από καμία ομάδα που σκέφτεται ευρωπαϊκά.
Στην ταινία που απέσπασε τότε 7 βραβεία στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, με το εκπληκτικό καστ που είχε (Καφετζόπουλος, Φέστα, Πουλικάκος) υπήρχε ένα ερωτικό τρίγωνο, κάπως έτσι σχηματίζεται και το τρίπτυχο (παίκτες, διοίκηση, κόσμος) που μπορεί να οδηγήσει τον Άρη εκεί που θεωρεί πως αξίζει να βρίσκεται..
Ο Σάκης Τσιώλης στην αρχή του καλοκαιριού είπε πως φέτος είναι η ευκαιρία του Άρη για να μπει σφήνα στους τρεις της Αθήνας, και η αλήθεια είναι πως με την κατάσταση που επικρατεί στο κέντρο τα περιθώρια είναι υπαρκτά. Για να εξασφαλίσει ησυχία, όμως, ο Καρδιτσιώτης προπονητής εσχάτως σημείωσε ότι στόxος των “κιτρίνων” είναι η είσοδος στα Play Οff, παίζουν και άλλοι μπάλα στο πρωτάθλημα.
Όσο και να γελοιοποιήθηκε η Σούπερ Λίγκα, η κατάσταση θα ομαλοποιηθεί και τότε θα φανούν οι πραγματικές αδυναμίες και τα προτερήματα της ομάδας. Ο Άρης ξεκινά το πρωτάθλημα αναζητώντας ακόμη δύο παίκτες, τον στράικερ που θα λύσει το πρόβλημα γκολ, και τον επιτελικό χαφ που θα βγάλει την κάθετη πάσα. Με αυτές τις δύο προσθήκες, το ρόστερ γίνεται πλήρες, αν τώρα ο Ούμπιντες πράγματι έρθει στο Χαριλάου, ο Μάρτιν ή ο Ιάκομπ, αυτά είναι θέματα που εξελίσσονται από λεπτό σε λεπτό και μπροστά στη σέντρα των Ζωσιμάδων περνούν σε δεύτερη μοίρα.
Ο Καρίμ Σολτάνι και ο Φράνσις Ντίκο είναι οι παίκτες που ήρθαν για να ενισχύσουν αυτόματα την ενδεκάδα. Από εκεί και πέρα, παίκτες από την πρωταθλήτρια ομάδα Κ20 μπήκαν στο ρόστερ και νεαροί ποδοσφαιριστές που ανιχνεύτηκαν, αποκτήθηκαν με στόχο να δημιουργηθούν παίκτες στα χέρια του Τσιώλη. Αν θα τα καταφέρει σε μια ομάδα που ζητά επιτακτικά τους βαθμούς της νίκης, απομένει να φανεί, το σίγουρο είναι πως ήδη αναγκάστηκε να ζητήσει έμπειρους παίκτες (σε άμυνα, κέντρο και επίθεση) για να έρθουν και τα αποτελέσματα.
Ο Άρης πλήρωσε πέρυσι τις απώλειες βαθών σε αγώνες με υποδεέστερους φαινομενικά αντιπάλους, κυρίως όμως, στην έδρα του. Το “Κλεάνθης Βικελίδης” αποδείχτηκε τρωτό κι αυτό δεν γίνεται να επαναληφθεί. Από την άλλη, ο Άρης δεν παίζει σε ευρωπαϊκό θεσμό, κι αυτό όσα ελλείμματα κι αν συνεπάγεται σε οικονομικό επίπεδο και στη στάθμη του πρεστίζ, σημαίνει μια πολυτέλεια: ο Τσιώλης και οι παίκτες του έχουν στόχο την Ευρώπη και το Κύπελλο, αλλά και χρόνο για να τους παλέψουν. Γι’ αυτό και φέτος, τα περιθώρια αποτυχίας δείχνουν και είναι στενά. Αλλά αυτό το γνωρίζει καλά ο Έλληνας προπονητής. Διαφορετικά δεν θα επέλεγε να καθίσει στο συγκεκριμένο πάγκο.