Ακόμα με τα ευρώ στην τσέπη
ΜΕΡΑ 1Η, ΑΠΟ ΒΙΕΝΝΗ Το ταξίδι της Εθνικής άρχισε αισίως, αλλά οι δύσκολες ανταποκρίσεις των Βαλτικών αερογραμμών, μας έφεραν για μία διανυκτέρευση στη Βιέννη.
Ακόμα με γιούρο στην τσέπη κυκλοφορούμε δηλαδή, από το απόγευμα της Δευτέρας με το καλό θα πιάσουμε στο χέρι τα πρώτα Λίτας. Γύρω στα 4 τέτοια μας κάνουν ένα ευρώ, έτσι για την ιστορία της ισοτιμίας και για όσους έχουν κατά νου το ταξιδάκι έστω στις επόμενες φάσεις. Φέτος εξάλλου θα ζήσουμε για πρώτη φορά Ευρωμπάσκετ με 24 ομάδες. Αλλά τι να περιμένεις από Ισλανδό πρόεδρο της ομοσπονδίας; Το προφίλ του φτιάχνει ο άνθρωπος.
Το ταξίδι παραπάνω από ήρεμο, όχι φυσικά για όλους. Οι συνεργάτες του Ζούρου μπροστά στα λάπτοπ συνέχιζαν να… βγάζουν τα μάτια τους κατασκοπεύοντας τους αντιπάλους. Κι αν για κάποιους η Βοσνία, πρώτος αντίπαλος την Τετάρτη είναι… “έλα μωρέ τώρα”, καλύτερα να το κρατήσει για τον εαυτό του το σκεπτικό. Αν το πει φωναχτά στο επιτελείο της Εθνικής, μόνο… εχθρούς θα κάνει.
Το “βήμα – βήμα” έχει γίνει βίωμα και στους παίκτες. Οι οποίοι παρεμπιπτόντως, σε μια χαρά κέφια είναι. Εντάξει, δεν είχαν λόγο να επισημαίνουν τόσον καιρό τι καλή παρέα έχουν γίνει, αλλά αν τους βλέπεις κι από κοντά, το καταλαβαίνεις.
Επί αυστριακού εδάφους, βέβαια, μόνο τον… πύργο ελέγχου είδαν, στο ξενοδοχείο του αεροδρομίου. Ε, εμείς “κλέψαμε” και λίγο. Μια βόλτα στο κέντρο της πόλης, ζήλια που βλέπαμε στα βενζινάδικα τιμή 1.4 το λίτρο, μια ζημιά στο χερούλι της πόρτας του καλοκάγαθου Τούρκου ταξιτζή και τα δέοντα για μια στο πι και φι βόλτα στην Βιέννη. Φωτογραφίες στην όπερα με έναν… Μότσαρτ που εξηγούσε τις παραστάσεις που έρχονται για να μην μας πουν και απολίτιστους, σνίτσελ και μπυρίτσα για… τα σημαντικά.
Άντε, καλό τελευταίο μέρος του ταξιδιού να έχουμε και από αύριο κουβέντα για μπάσκετ σε ρυθμούς Ευρωμπάσκετ.
