Οι νίκες με 1-0 προσφέρουν τους ίδιους βαθμούς. Σχολιάζει ο Λ. Μουρκάκος
Από την στιγμή που έρχονται τα αποτελέσματα και η διαφορά παραμένει στο +7 από τον Παναθηναϊκό, τα χαμόγελα δεν παγώνουν στον Ολυμπιακό. Οι νίκες με το αγχωτικό 1-0, προσφέρουν τους ίδιους βαθμούς με τις νίκες με ευρύ σκορ και από αυτή την οπτική γωνία μπορούμε να ρίξουμε στο τραπέζι την ουσία, την ρεαλιστική πλευρά των αποτελεσμάτων, αλλά μέχρι ένα σημείο. Ο Λ. Μουρκάκος σχολιάζει...
Ο κόσμος του Ολυμπιακού ευχαριστιέται με τις νίκες, βλέπει όντως μια προοπτική, ακόμα και αυτοί που είναι μονίμως απέναντι δεν μπορούν να μην παραδεχτούν ότι οι ερυθρόλευκοι έχουν καταφέρει αρκετά πράγματα σε σύντομο χρονικό διάστημα, αλλά τα βλέφαρα δεν ικανοποιούνται πάντοτε με τον ρεαλισμό, με το αποτέλεσμα.
Θα δείξει ο χρόνος, η συνέχεια, αλλά διαπιστώνουμε εδώ και ένα μήνα, ίσως και περισσότερο, ότι αντί να βλέπουμε δυο πράγματα περισσότερα, διαπιστώνουμε δυο πράγματα λιγότερα. Δεν είμαστε από αυτούς που τα αποτελέσματα διαμορφώνουν την άποψη μας, οφείλουμε βέβαια να κοιτάζουμε και την ρεαλιστική, αλλά πώς μπορείς να αγνοήσεις τις εικόνες που περνάνε από τα μάτια σου.
Δεν άδειασε το παγούρι του Ιμπαγάσα, αυτός ο παίκτης θα δίνει πάντα ποιότητα, αλλά θα ερχόταν κάποια στιγμή και η …ξηρασία στο παιχνίδι του. Και στο ματς με τον ΠΑΟΚ και στον αγώνα με την Σκόντα Ξάνθη ο Αργεντινός δεν μπόρεσε να κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα από κάθε άλλον. Να δίνει ρυθμό και από την στιγμή που δεν μπορεί να το κάνει κανένας άλλος από τους μέσους, βγαίνουν προβλήματα στον Ολυμπιακό. Δεν θα μπω στην διαδικασία να σκεφτώ αν ήταν άλλη ομάδα στην θέση της Ξάνθης την Κυριακή το μεσημέρι, με τι ζημιά θα έφευγε από το γήπεδο ο Ολυμπιακός, αλλά είναι ένα θέμα για τα δύσκολα ματς που έρχονται, ένα ζήτημα που δεν μπορεί και δεν πρέπει να το σκεπάσουν οι νίκες, τα ρεκόρ και η ασφάλεια της μεγάλης διαφοράς από τους πράσινους…
redplanet.gr
Θα αποθεωθεί ο Φουστέρ για το γκολ που έβαλε, όντως αυτός ο παίκτης αποδεικνύει ότι κακώς τον ρίξαμε στην πυρά πριν καλά, καλά τον δούμε, αλλά και στα πατήματα του Ισπανού είδα μια κούραση. Την διαπίστωσα και στο ματς κυπέλλου με τον ΠΑΟΚ, την είδα και στις επεμβάσεις του Μέλμπεργκ.
Όλα αυτά είναι σημάδια που πρέπει να αντιμετωπισθούν. Η επιστροφή του Ντουντού δίνει λύσεις, από την στιγμή που ο Βραζιλιάνος στα καλά του μπορεί να δώσει λύσεις, όχι μόνο στο ανασταλτικό κομμάτι, αλλά και στο δημιουργικό.
Η ιεράρχηση των επιδιώξεων του Ολυμπιακού τοποθετεί στην κορυφή την κατάκτηση του πρωταθλήματος, Ακόμα και αν όλες οι άλλες νίκες είναι με 1-0 και με φτωχή, ανάλογη του σκορ, απόδοση. Κάποια, όμως, στιγμή ο αγώνας θα είναι ανάμεσα στον Ολυμπιακό με τον Ολυμπιακό. Οφείλουν οι ερυθρόλευκοι σε κάθε ματς να βγάζουν κάτι περισσότερο στο χορτάρι. Στο ποδόσφαιρο υπάρχει λογική, πιο πολύ λογική δεν θα συναντήσουμε σε κανένα άλλο άθλημα και ας έχουμε συνηθίσει να ομιλούμε για το απρόβλεπτο…
Με μια, δυο φτωχές εικόνες, ο τρόμος δεν μπορεί να αποτελέσει το επόμενο πλάνο του έργου.Ούτε καν η ανησυχία. Ο προβληματισμός, όμως, είναι αναγκαίος. Οσο κορυφώνεται η πλοκή, ο θεατής δε θέλει να μείνει σε αυτά που είδε, αλλά ζει για αυτά που θα έρθουν. Δεν έχει καταφέρει να το δώσει ο σκηνοθέτης, το περιμέναμε, δεν το έχουμε διαπιστώσει στα τελευταία παιχνίδια, αλλά η αλήθεια είναι ότι βρισκόμαστε λίγο μετά το διάλειμα. Ο χρόνος υπάρχει για να ικανοποιηθούν όλοι. Και αυτοί που θα ξετρελαθούν με το να δουν ένα ακόμα πρωτάθλημα στην τροπαιοθήκη του συλλόγου, και αυτοί που έχουν …διαφορετικές απαιτήσεις. Μην λησμονούμε ότι υπάρχει και ένα άλλο κοινό. Πιο δύσκολο, πιο απαιτητικό, που δεν θέλει να μπαίνει από την ίδια πόρτα…
