Ο οπαδός δεν είναι “αγρίμι”

Ο Παναθηναϊκός δεν είναι Ολυμπιακός, θα υποστηρίξει κάποιος. Σύμφωνοι. Το κόκκινο χρώμα είναι αλήθεια ότι ερεθίζει τους ΠΑΟΚτσήδες, αλλά και τον Παναθηναϊκό τον θεωρούν κατεστημένο του ποδοσφαίρου. Και δεν είναι μόνο αυτό. Του τα έχουν φυλαγμένα από το γεγονός ότι τους έβαλε, όπως πιστεύουν, τον υιό Σπάθα στον περσινό αγώνα με τον Αρη στο “Κλ. Βικελίδης” για να τους “κόψει” τον δρόμο προς το τίτλο.

Αρα θεωρητικά έρεισμα υπήρχε για… εκδίκηση. Παρ’ όλα αυτά δεν άνοιξε μύτη και δεν προσβλήθηκε η αισθητική των πολιτών της Θεσσαλονίκης. Απόδειξη ότι η πλειονότητα των οπαδών που πηγαίνουν να παρακολουθήσουν έναν αγώνα έχουν ως προτεραιότητα αυτά που γίνονται μέσα στον αγωνιστικό χώρο και όχι το πως θα σπάσουν και θα ρημάξουν.

Αυτά τα κάνουν εκείνοι που έχουν αυτές τις προτεραιότητες. Οι ακραίοι μπορούν να βρεθούν σ’ όλες τις μορφές κοινωνικής αντίδρασης. Από μία πορεία εργαζομένων μέχρι την κατάληψη ενός σχολείου. Οι συμπεριφορές τους όμως είναι ανήθικο να χαρακτηρίζουν την πλειονότητα. Στον αθλητισμό αντίδραση φέρνει και η κάθε μορφής αδικία. Ισως αποτελεί το χειρότερο διεγερτικό ακόμη και για τον μέσο οπαδό.



Και για να εξηγούμαι: η έννοια του οπαδού δεν πρέπει να συγχέεται μ’ αυτή του χουλιγκάνου. Οπαδούς υπό μία ευρύτερη έννοια έχουν, εκτός από τις ομάδες, τα πολιτικά κόμματα, τα είδη της μουσικής κ.ο.κ.



Οι συγκρίσεις είναι αναπόφευκτες με τα μέτρα που πάρθηκαν για τον αγώνα Κυπέλλου. Η εικόνα της… πολιορκημένης από τις δυνάμεις της ΕΛ.ΑΣ Τούμπας και το σχέδιο το οποίο έφτασε στα όρια της υπερβολής για τη διεξαγωγή του αγώνα ΠΑΟΚ-Ολυμπιακός αποτελεί προσβολή της αισθητικής του κάθε πολίτη της χώρας. Εχω την άποψη ότι η Αστυνομία έχει περισσότερο σοβαρά πράγματα να κάνει από το να επιχειρεί να προστατεύσει την αποστολή μίας ποδοσφαιρικής ομάδας και να αποτελέσει την εγγύηση για την ομαλή διεξαγωγή ενός αγώνα. Τόσο σοβαρά πράγματα που έχουν να κάνουν με την προστασία του πολίτη που είναι και ο θεσμικός της ρόλος. Η επιχειρηματολογία που αναπτύχθηκε από τον αρμόδιο υφυπουργό εκτιμώ ήταν αδύναμη προκειμένου να πείσει τους νοήμονες πολίτες της χώρας, ενώ έχω την αίσθηση ότι οι κάτοικοι της Θεσσαλονίκης που ένιωσαν επί 48 ώρες την “πολιορκία” της πόλης απλώς μειδίασαν με τα όσα άκουσαν.

Να συμφωνήσουμε ότι η περιρρέουσα ατμόσφαιρα ανέβαζε τον πήχη της επικινδυνότητας για τον συγκεκριμένο αγώνα, αλλά παρ’ όλα αυτά υπάρχουν και όρια τα οποία ξεπεράστηκαν ανερυθρίαστα.



Το ενδεχόμενο τα πράγματα να έφταναν σε ακραία επίπεδα στην περίπτωση που ο ΠΑΟΚ αδικούνταν από τη διαιτησία και αποκλείονταν ήταν ένα σενάριο το οποίο όμως δεν τεκμηριώνει την μετακίνηση στην Θεσσαλονίκη τόσο μεγάλης δύναμης της ΕΛ.ΑΣ. Σχεδιασμός ο οποίος στοίχισε στο ταμείο του κράτους ένα ποσό το οποίο οι γνωρίζοντες το ανεβάζουν πολύ πάνω από τις 100.000 ευρώ που υποστηρίζει ο αρμόδιος υφυπουργός.



Το φτάνουν κοντά στις 600.000 ευρώ.Το σημαντικότερο είναι, όπως αναφέρει το “Εθνος Σπορ”, ότι για τη συνολική δαπάνη των μέτρων τάξης δεν είχε εγκριθεί το κονδύλι από την υπηρεσία δημοσιονομικού ελέγχου του κράτους όπως απαιτείται από την 1η Ιανουαρίου! Κι επιτέλους επειδή στην καθημερινότητα της χώρας δεν είναι για όλους του Ελληνες το ποδόσφαιρο κάποια στιγμή θα πρέπει να τελειώσει αυτή η ιστορία με τα εγχώρια γήπεδα και τα όσα γίνονται σ’ αυτά. Κι αυτό είναι υπόθεση του κράτους και της διοργανώτριας και όχι των πολιτών είτε έχουν οπαδική σχέση με το ποδόσφαιρο, είτε δεν ασχολούνται μ’ αυτό.

Το κακό έχει παραγίνει. Και από τη στιγμή που για τον Ολυμπιακό μόνο ο… στρατός παρέμεινε στις θέσεις του δικαίως και οι ομάδες της Θεσσαλονίκης θα έχουν την απαίτηση να τους παρέχεται κάτι παραπάνω από τη minimum προστασία όταν ταξιδεύουν στο OAKA και το “Γ. Καραϊσκάκης”.



Αυτά δεν είναι σοβαρά πράγματα όταν μιλάμε για δραστηριότητες ανωνύμων εταιρειών του αθλητισμού οι οποίες θα πρέπει να φροντίζουν τα του οίκου τους. Κι αν δεν μπορούν ας το διαλύσουν. Σε καμία περίπτωση τα σπορ δεν μπορούν να αποτελούν επίδειξη διοικητικής δύναμης και πεδίο αξιοποίησης πολιτικών γνωριμιών ώστε η ασφάλεια για μία αθλητική αποστολή να ξεπερνάει τα όρια.



Ο Ολυμπιακός με την κινητοποίηση πολύ μικρότερης Αστυνομικής δύναμης και χωρίς τις προκλητικές πτήσεις του ελικοπτέρου θα μπορούσε να ταξιδεύσει και να φύγει από τη Θεσσαλονίκη χωρίς να πάθει τίποτε.



Σε κάθε περίπτωση πάντως τα ζητήματα που έχουν να κάνουν με την ασφαλή διεξαγωγή αγώνων μεταξύ επαγγελματικών ομάδων θα έπρεπε να έχουν λυθεί εδώ και πολλά χρόνια, αλλά προφανώς δεν νοιάζεται κανείς από τους θεσμικούς παράγοντες οι οποίοι αντιμετωπίζουν το θέμα παραδοσιακά ψηφοθηρικά. Για την ταμπακιέρα μούγκα.