Παναθηναϊκός-Γουέστ Χαμ 0-1

Είναι δύσκολο να κάνει κάποιος κριτική σε παιχνίδι σαν κι αυτό. Δεν είναι μόνο ότι ο αγώνας διεξήχθη κάτι από συνεχή βροχή με συνέπεια οι ποδοσφαιριστές να έχουν ως προτεραιότητα την ισορροπία τους και την αποφυγή των τραυματισμών, αλλά και το γεγονός ότι ο Νίκος Νιόπλιας χρησιμοποίησε στο αρχικό σχήμα μόλις δύο βασικούς (Λέτο και Σπυρόπουλος).

Παρόλα αυτά οι προθέσεις του Κοζανίτη τεχνικού έγιναν, εν μέρει τουλάχιστον, αντιληπτές. Θέλησή του ήταν να παίξει ο Παναθηναϊκός ποδόσφαιρο πρωτοβουλίας και κατοχής της μπάλας κάτι που στα περισσότερα διαστήματα του αγώνα η ομάδα του κατάφερε. Επίσης ήθελε να περιορίσει τους κινδύνους στα μετόπισθεν πιέζοντας ψηλά. Και αυτό έγινε, κυρίως στο πρώτο μέρος, άσχετα αν οι πράσινοι δέχθηκαν γκολ το οποίο έτσι και αλλιώς προήλθε από στημένη φάση.

Παρά την εδαφική υπεροχή του όμως ο ο Παναθηναϊκός δεν κατάφερε να δημιουργήσει ιδιαίτερα απειλητικές καταστάσεις καθώς ήταν φλύαρος στην τελική προσπάθεια αλλά και άτολμος. Οι αλλαγές του δευτέρου ημιχρόνου, που έφεραν στο γήπεδο, μεταξύ άλλων, τον Βύντρα και τον Νίνη λίγα πράγματα άλλαξαν. Aλλωστε επρόκειτο για αλλαγές προσώπων και όχι τακτικής ή συστήματος το οποίο παρέμεινε ως το τέλος το ίδιο (4-2-3-1).

Στο τελευταίο δεκάλεπτο ο Παναθηναϊκός κέρδισε και άλλα μέτρα στον αγωνιστικό χώρο αλλά απείλησε μόνο από τα στημένα του Νίνη. Αλλος τρόπος για να διασπαστεί η καλά οργανωμένη άμυνα της Γουέστ Χαμ δεν υπήρχε.

Η σύνθεση του Παναθηναϊκού: Καρνέζης (46′ Γκαλίνοβιτς), Σπυρόπουλος (60′ Βύντρα), Μπιάρσμιρ, Σαριέγκι, Μελίσσης, Μαρίνος, Σιμάο, Κλέιτον (46′ Νίνης), Γκάμπριελ (46′ Δημούτσος), Ρουκάβινα (60′ Πετρόπουλος), Λέτο (67′ Μαυρίας).

***Στο γήπεδο στο οποίο διεξήχθη ο αγώνας υπήρχαν πανό οπαδών του Παναθηναϊκού που καταφέρονταν κατά του Γιάννη Βαρδινογιάννη και εξέφραζαν την υποστήριξή τους στον Νικόλα Πατέρα.