Το σόου του “χρυσού” Μπολτ

Τι μέρα κι αυτή. Να ξεκινάς απο το Hyde Park και να σβήνεις μηχανές έχοντας τον ταλαντούχο κύριο Μπολτ στο πιάτο μπροστά στα μάτια σου. Για κάτι τέτοιες μέρες με ζηλεύω. Βέβαια δεν βάζω τα ενδιάμεσα περπατήματα και τα πήγαινε-έλα με τα λεωφορεία. Αυτά είναι παράδοση πλέον.

Στο Hyde Park που λέτε ήταν όλα χάι μέχρι που είδα το νερό της λίμνης που θα κολυμπούσαν τα κορίτσια και την Παρασκευή ο Γιαννιώτης. Καλύτερα να μην μπω σε λεπτομέρειες δεν θα αρέσει σε κανένα. Μετά ήρθε και εμφάνιση της Μαριάννας Λυμπερτά κι έδεσε το γλυκό.

Κουκουλωμένη με μια πετσέτα και δυο κουβέρτες σα να βγήκε από την κατάψυξη η κολυμβήτριά μας. Το παραδέχθηκε άλλωστε και η ίδια. Κρύωνε από τα πρώτα μέτρα της κούρσας. Που να πάει στα 10 χλμ.! Σημασία βέβαια σύμφωνα με το Ολυμπιακό πνεύμα έχει ότι τερμάτισε. Έστω και τελευταία…

Η ατμόσφαιρα ωστόσο άξιζε. Πάνω απο 10.000 Λονδρέζοι είχαν κάνει πικ νικ στο πάρκο και παρακολούθησαν λεπτό προς λεπτό την κούρσα. Βοήθησε και ο καιρός βέβαια που μας έκανε τη χάρη και μετά από μέρες δεν έβρεξε.

Ανάλογη ατμόσφαιρα και πολύ καλύτερη βέβαια στο στάδιο το βράδυ. Ο μεγάλος πρωταγωνιστής ήταν στην ώρα του και με μια κούρσα χωρίς να πάει στα κόκκινα ο Μπολτ ξανά στο ψηλότερο σκαλί.

Πιο πολύ κουράστηκε από τον γύρο του θριάμβου παρά από το 200άρι. Ένα 200αρι καθαρά Τζαμαϊκανή υπόθεση αφού το καθάρισαν τα τρία φιλαράκια.

Τώρα στον κόσμο δεν ξέρω τι θα μείνει περισσότερο. Η κούρσα ή το σόου του Μπολτ. Μάλλον το δεύτερο αφού από το πρώτο λεπτό που μπήκε στο στάδιο τα έδωσε όλα. Τι να μιλάει με τους εθελοντές και να τους κάνει πλάκα , τι να κάνει χειρονομίες στον κόσμο, τι να πέφτει σε κάθε αγκαλιά που είχε τη σημαία της πατρίδα του έκανε. Το αποκορύφωμα βέβαια ήταν όταν φίλησε τη γραμμή τερματισμού αφού είχε ολοκληρώσει το γύρο. Μεσογειακός πανηγυρισμός από εξωτικό αθλητή…