Ομπράντοβιτς: “Μου αρέσουν οι παίκτες μου”
Ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς είναι απόλυτα ικανοποιημένος στον Παναθηναϊκό και δεν χάνει την ευκαιρία να το τονίζει. Με συνέντευξή του στην Euroleague TV, o προπονητής των πράσινων επανέλαβε μία ακόμη φορά το πόσο ευτυχισμένος νιώθει στην Ελλάδα και τον Παναθηναϊκό.
«Είμαι πολύ χαρούμενος στον Παναθηναϊκό. Αυτό είναι το βασικό. Υπάρχουν δύο πρόεδροι που δίνουν το παράδειγμα σε εμάς κάθε μέρα. Μιλάμε για δύο ανθρώπους που είναι 77 χρονών ο ένας και 75 ο άλλος και κάθε μέρα είναι πρώτοι στο γραφείο τους κάθε πρωί. Κάθε βράδυ έρχονται στην προπόνηση. Κάθε φορά είναι εκεί για να μας βοηθήσουν καi να μας δώσουν δύναμη. Είμαι ευχαριστημένος με το επιτελείο μου γιατί είμαστε δέκα χρόνια οι ίδιοι άνθρωποι που συνεργαζόμαστε. Και φυσικά υπάρχει και κάτι ακόμη: Η σχέση που έχω με τους φίλους του Παναθηναϊκού είναι πολύ σημαντική για μένα! Και φυσικά μου αρέσουν οι παίκτες μου. Για μένα το μπάσκετ είναι ζωή και το διασκεδάζω πολύ. Και αγαπάω την Αθήνα ως πόλη και την Ελλάδα ως χώρα!»
«Προσπαθώ να καταλάβω τι γίνεται και στα 40 λεπτά ενός αγώνα. Το μπάσκετ είναι ένα παιχνίδι στο οποίο ο προπονητής έχει δυνατότητα να αλλάξει πολλά στον αγώνα στη διάρκειά του. Ακόμη κι αν έχεις προετοιμάσει τα πάντα από πριν, την κάθε λεπτομέρεια, πρέπει να είσαι έτοιμος για κάθε αλλαγή, για καθετί καινούριο. Το γεγονός ότι έχω παίξει μπάσκετ με έχει βοηθήσει πολύ και στη διάρκεια του αγώνα και στις προπονήσεις. Και με βοηθάει όταν σκέφτομαι πώς θα αντιδρούσα εγώ σε κάποιες περιπτώσεις. Το μπάσκετ αλλάζει κάθε χρόνο Οι παίκτες μου το καταλαβαίνουν και είναι κάτι πολύ σημαντικό».
«Κάποιοι είναι πολύ καλοί φίλοι κάποιοι έχουν απλά μια φυσιολογική σχέση μεταξύ τους. Αυτό που πιστεύω ότι πρέπει να υπάρχει είναι σεβασμός στο γήπεδο. Δεν ενδιαφέρομαι για την προσωπική τους ζωή. Είναι δικό τους θέμα. Έχω εμπειρία κοουτσάροντας πολλούς παίκτες από διαφορετικές χώρες και με διαφορετική κουλτούρα. Αυτό που χρειάζεται είναι μέσα στο γήπεδο να μιλάμε την ίδια γλώσσα. Τη γλώσσα του μπάσκετ. Η μαγική λέξη είναι «σεβασμός».
