Οι πληγωμένες “νυχτερίδες” κινδυνεύουν…

Το 2004 ο
Χουάν Μπαουτίστα Σολέρ αναλαμβάνει την ηγεσία της
Βαλένθια. Την χρονιά που με τον
Ράφα Μπενίτεθ φτάνει στην κατάκτηση του πρωταθλήματος, του κυπέλλου ΟΥΕΦΑ και του Σούπερ Καπ Ευρώπης, οι “νυχτερίδες” δείχνουν ικανές να επιστρέψουν στην ελίτ του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου.

Τον Μάρτιο του 2008 ο 51χρονος κτηματομεσίτης, ο 717ος πλουσιότερος άνθρωπος του κόσμου με περιουσία που φτάνει τα 890 εκατομμύρια ευρώ σύμφωνα με το περιοδικό “Forbes” αποχωρεί από τον προεδρικό θώκο της ομάδας και αφήνει πίσω του το… χάος.

Τέσσερα χρόνια με την ομάδα του Λεβάντε να μην καταφέρνει εν τέλει σπουδαία πράγματα, να πηγαίνει από το κακό το χειρότερο κάθε σεζόν και τον Μάρτιο του 2008, η κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει να μοιάζει τραγική για τον μοναδικό σύλλογο που στην τρέχουσα χιλιετία κατάφερε να φτάσει δύο σερί χρονιές σε τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ και τον τελευταίο που έχει σπάσει το μονοπώλιο Ρεάλ Μαδρίτης-Μπαρτσελόνα στην Ισπανία.

Α. Η “μαύρη τρύπα” στα ταμεία

Ο νέος πρόεδρος της ομάδας και οικογενειακός φίλος του Σολέρ, ο Αγκουστίν Μορέρα, ουσιαστικά αποτελεί “αχυράνθρωπό” του. Οπως και να έχει, καλείται να αντιμετωπίσει χρέη ύψους 300 εκατομμυρίων ευρώ, ήτοι περίπου 50% περισσότερα από αυτά που υπήρχαν στον σύλλογο στην αρχή της θητείας Σολέρ.

Οι προσπάθειες εξυγίανσης που έγιναν όλη αυτήν την περίοδο έπεσαν στο κενό. Χορηγοί ελάχιστοι λόγω της πορείας της ομάδας και το φιλόδοξο σχέδιο του Σολέρ ήταν να πουλήσει το οικόπεδο στο οποίο βρίσκεται το “Μεστάγια”, από τη στιγμή που βρίσκεται ήδη στα σκαριά το νέο γήπεδο της ομάδας. Τα 80.000 τετραγωνικά μέτρα τέθηκαν στη διάθεση κάθε ενδιαφερομένου για το… ευτελές ποσό των 4.800 ευρώ το ένα. Οπως ήταν φυσικό, ουδείς προσφέρθηκε και για να δώσει ώθηση στα σχέδιά του, ο Σολέρ έκανε την αρχή. Αγόρασε μία έκταση αξίας 90.000 ευρώ, ωστόσο κατέβαλε μόνο το 15% του ποσού (ήτοι 13.500 ευρώ).

Η αποτυχημένη αυτή κίνηση ανάγκασε στους Λεβαντίνους να επεκτείνουν το δάνειο που είχαν εξασφαλίσει από την τράπεζα “Bancaixa” από 120 σε 200 εκατομμύρια ευρώ, με τόκο 6%. Κάθε μήνα, λοιπόν, η καταχρεωμένη Βαλένθια θα πρέπει να επιστρέφει ένα εκατομμύριο ευρώ. Οι φόβοι για την βιωσιμότητα της ομάδας πολλοί, ωστόσο οι κύκλοι του συλλόγου είναι καθησυχαστικοί, αφού θεωρούν ότι η οικονομική ευμάρεια του προέδρου αποτελεί ταυτόχρονα και εγγυητικό παράγοντα. Το περσινό οικονομικό έτος, πάντως, έκλεισε με ζημία τριάντα εκατομμυρίων ευρώ…

Β. Διοικητικό χάος

Ο Μορέρα βρίσκεται στη θέση του προέδρου (ήταν ένας εκ των δύο αντιπροέδρων) μόνο και μόνο για να μην ενταθεί η κρίση στον σύλλογο. Το τι μέλλει γενέσθαι, όμως, άγνωστο. Οι διαπραγματεύσεις πριν δύο εβδομάδες με τον Χουάν Βιγιαλόνγκα, πρώην πρόεδρο της “Telefonica”, του ισπανικού ΟΤΕ που ουσιαστικά χάρη στα χρήματά του δημιουργήθηκε η Ευρωλίγκα στο μπάσκετ, έπεσαν στο κενό. Ο Σολέρ πριν λίγες μέρες δήλωνε ότι δεν πουλάει το μερίδιό του που φτάνει το 36% επειδή “δεν υπάρχει αγοραστής”.

Ο Βιθέντε Σοριάνο, ο δεύτερος μεγαλύτερος μέτοχος της ομάδας (έχει το 10%) προσπάθησε κι αυτός να αυξήσει το μερίδιό του, αλλά δεν τα κατάφερε. “Αφήνω το έδαφος στον Βιγιαλόνγκα, που έχει οργανώσει σχέδιο εξόδου από την οικονομική κρίση”, δήλωσε μετά την αποχώρηση του Σολέρ. Ο Βιγιαλόνγκα έχει ήδη συναντηθεί με τον πρόεδρο της “Bancaixa”, Χοσέ Λουίς Ολίβας, για να έχει πλήρη γνώση των οικονομικών του συλλόγου.

Γ. Γηπεδική επιβάρυνση

Το παλιό γήπεδο δεν κατάφερε να το πουλήσει, ωστόσο τα έξοδα του καινούργιου γηπέδου είναι ήδη πολλά. Το μεγαλύτερο μέρος του δανείου πηγαίνει κατ’ ευθείαν στα έργα στην Avenida de las Cortes Valencianas, που θα ολοκληρωθούν σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα τον Ιούνιο του 2009.

Ο Σολέρ ήλπιζε από το “Μεστάγια” να εισπράξει περίπου 380 εκατομμύρια ευρώ, ώστε να αποπληρώσει τα έξοδα του νέου γηπέδου. “Η αδυναμία του να πουλήσει το ‘Μεστάγια’ έχει γίνει θηλιά στο λαιμό“, αναφέρει πηγή φίλα προσκείμενη στον Σολέρ και προφανώς συνειδητοποιημένη.

Δ. Αγωνιστικός μαρασμός

Τον Δεκέμβριο του 2007 ο Σολέρ διώχνει έναν από τους πλέον φερέλπιδες προπονητές της Ισπανίας, τον Κίκε Σάντσεθ Φλόρες, και προσλαμβάνει τον πρωταθλητή Ολλανδίας με την Αϊντχόφεν Ρόναλντ Κούμαν. Το μεγαλύτερο λάθος της θητείας του είναι γεγονός…

Ο Ολλανδός οδηγεί την ομάδα εκτός Τσάμπιονς Λιγκ και γενικά ευρωπαϊκών διοργανώσεων, σε κατακόρυφη πτώση στο πρωτάθλημα, εισηγείται την απομάκρυνση των Νταβίντ Αλμπέλδα, Σάντι Κανιθάρες και Μιγκέλ Ανχελ Ανγκούλο (με τους οποίους η ομάδα βρίσκεται στα δικαστήρια!) και καλείται να αντιμετωπίσει επιμέρους κρίσεις από πειθαρχικά παραπτώματα ποδοσφαιριστών ( Μανουέλ Φερνάντες, Εβερ Μπανέγκα).

Μοναδικός εφικτός στόχος το κύπελλο Ισπανίας, όπου οι “νυχτερίδες” βρίσκονται στα ημιτελικά και στο πρώτο παιχνίδι με την Μπαρτσελόνα στο “Καμπ Νόου” ήρθαν ισόπαλοι 1-1. Ο επαναληπτικός της 20ής Μαρτίου ίσως είναι καθοριστικός για το μέλλον του Κούμαν. Οσο για το πρωτάθλημα, δέκατη θέση, επτά πόντους από τη ζώνη του υποβιβασμού, μόλις δύο νίκες επί Κούμαν και φυσικά μεγάλη γκρίνια από τους απογοητευμένους φιλάθλους.

Συμπερασματικά…

Ενας… Μουρίνιο δεν θα μπορέσει να σώσει την Βαλένθια. Η κάποτε πρώτη δύναμη της χώρας, που με λίγα μέσα κατάφερε να πάρει τα πρωταθλήματα του 2002 και του 2004 θα πρέπει να κατεβάσει τον πήχη για να μπορέσει να σηκώσει με τον καιρό κεφάλι. Τα σχέδια για το νέο προπονητικό κέντρο μαζί με αυτά για το νέο γήπεδο δεν επιτρέπουν στην ομάδα περαιτέρω ανοίγματα.

Πολιτικές όπως αυτή της αύξησης της τιμής του εισιτηρίου μπορεί να αποφέρουν πρόσκαιρα οφέλη, ωστόσο η γκρίνια είναι μεγάλη και οι σκέψεις ελεύθερης εισόδου στον επαναληπτικό του κυπέλλου με την Μπαρτσελόνα δεν θα είναι αρκετή. Ο κόσμος γυρίζει την πλάτη σιγά-σιγά, την ίδια στιγμή που η γειτονική Βιγιαρεάλ γνωρίζει άνθιση.

Οι νεαροί του ρόστερ (Βίγια, Χοακίν, Μαντούρο, Μπανέγκα, Αλέξις) μπορούν να δημιουργήσουν έναν αξιόλογο κορμό, καθοδηγούμενα πάντα από έναν… προπονητή. Εφόσον βρεθεί σταθερή λύση στο διοικητικό κομμάτι, περιοριστούν τα έξοδα και αλλάξει ο προπονητής, τότε η Βαλένθια είναι ικανή να ξαναβρεί το δρόμο της. Ειδάλλως, τα αντι-παραδείγματα της Ντεπορτίβο Λα Κορούνια που παλεύει κάθε χρόνο για την παραμονή ή ακόμα χειρότερα της Ατλέτικο Μαδρίτης και της Σεβίλλης που υποβιβάστηκαν, δεν μοιάζουν μακρινά…