Αλλαγή με “σιγαστήρα”

Ήταν σαν την παροιμία με τον λύκο και τα πρόβατα. Κάποτε θα γινόταν κι αυτό. Ο “δικέφαλος” θα αποκτούσε επενδυτή. Και τον απέκτησε τώρα που “καίγεται το σύμπαν”. Τα οξύμωρα, όμως, δεν σταματούν εδώ. Η διοικητική αλλαγή που αναμενόταν πάνω από 10 χρόνια έγινε με “σιγαστήρα”, χωρίς θορύβους και θριαμβολογίες, ίσως και γιατί είμαστε στα μέσα Αυγούστου και ο λαός κάνει τα μπάνια του.

Ο Ιβάν Σαββίδης κρίθηκε αξιόπιστος έως τώρα από την διοίκηση του Ερασιτέχνη, γι’ αυτό και η τελευταία τον ενέκρινε για την επένδυση. Δανειοδότησε την ΠΑΕ με 2 εκατ. ευρώ σε κρίσιμη περίοδο, διαφορετικά ο ΠΑΟΚ δεν θα εξασφάλιζε αδειοδότηση με τίποτα. Έδωσε δείγματα γραφής, πριν εξαγοράσει το πλειοψηφικό πακέτο.

Κι αυτός, όμως, πήρε από τον Ερασιτέχνη όλα όσα ζήτησε. Για πρώτη φορά στα χρονικά ο Ερασιτέχνης προχώρησε στην υπέρβαση και παραχώρησε την εκμετάλλευση των εμπορικών χώρων του γηπέδου σε έναν μεγαλομέτοχο.

Έτσι, η ΠΑΕ σώθηκε, αλλά ο Ερασιτέχνης έκανε τόσο μεγάλες υποχωρήσεις για την σωτηρία της ΠΑΕ, που κινδυνεύει η δική του υπόσταση, πλέον. Δεν γινόταν, αλλιώς, όμως. Ο Σαββίδης ήταν η μοναδική λύση για την βιωσιμότητα της εταιρείας και αυτό το γνώριζαν άπαντες. Το “καράβι” χωρίς χρηματοδότη αργά ή γρήγορα θα βούλιαζε…

Παρόλα αυτά, η αίσθηση που επικρατεί στον κόσμο του “δικεφάλου” είναι μια συγκρατημένη αισιοδοξία. Ο κόσμος με όλα όσα περνάει η χώρα είναι πια υποψιασμένος με τους πάντες και τα πάντα. Δεν πείθεται με λόγια και προθέσεις. Θέλει μόνο πράξεις.

Ο Σαββίδης ομολογουμένως βοήθησε έως τώρα την ΠΑΕ με το δάνειο, αλλά και με την εν γένει διακριτική συμπεριφορά του στις διαπραγματεύσεις. Δεν ήταν ανακόλουθος και ασυνεπής, όπως οι δεκάδες φερόμενοι ως υποψήφιοι μεγαλομέτοχοι που πέρασαν από τον ΠΑΟΚ. Έδειξε μια φερεγγυότητα.

Από δω και πέρα, πάντως, αρχίζουν τα πιο δύσκολα. Θα κριθεί, όπως όλοι, εκ του αποτελέσματος. Του αγωνιστικού αποτελέσματος εννοώ. Αυτό μετράει για την κοινή γνώμη. Εάν η ομάδα έχει επιτυχίες όλα εξωραΐζονται στο μυαλό του φιλάθλου. Και οι ενέργειες του εκάστοτε μεγαλομετόχου και ο τρόπος λειτουργίας της ΠΑΕ και των συνεργατών του.

Εάν η ομάδα δεν πάει καλά βγαίνουν στην επιφάνεια όλα τα αρνητικά, η πορεία της οικονομικής εξυγίανσης, οι σπατάλες, τα χρέη και αρχίζουν οι υπόνοιες για κακοδιαχείριση και όλα τα συναφή. Αυτό συνέβη με όλους τους προηγούμενους μεγαλομετόχους. Όταν η ομάδα είχε επιτυχίες όλα ήταν μέλι γάλα. Όταν την έπαιρνε η κάτω βόλτα άρχιζε η διοικητική αμφισβήτηση.

Η επισημοποίηση της απόκτησης των μετοχών θα γίνει την Δευτέρα. Από κει κι ύστερα όλα είναι στο χέρι του Σαββίδη: οι επόμενες μεταγραφικές κινήσεις, το οικονομικό και αγωνιστικό πλάνο των επόμενων χρόνων, η διατήρηση ή ανανέωση προσώπων, νοοτροπιών και καταστάσεων. Αυτός θα είναι το νέο αφεντικό και θα αποφασίζει.

Το μόνο βέβαιο είναι ότι η διοίκηση προς το παρόν παραμένει η ίδια. Δηλαδή, διοίκηση Πρωτοδικείου με τον Ζήση Βρύζα πρόεδρο, μέχρι την ρύθμιση των χρεών στο δημόσιο, διότι ως γνωστό η σύσταση αιρετής διοίκησης σημαίνει ότι ο πρόεδρος και μεγαλομέτοχος αναλαμβάνει και τα υπέρογκα χρέη δεκαετιών.

Συμπερασματικά, αντί για εικασίες και προβλέψεις προθέσεων είναι προτιμότερη η στάση αναμονής. Ο ΠΑΟΚ αποκτά επιτέλους επενδυτή και κατ’ αρχήν σίγουρα αυτό είναι ένα θετικό γεγονός, ιδίως στην δύσκολη περίοδο που ζούμε. Το που θα οδηγήσει το “καράβι” ο ομογενής επιχειρηματίας θα το δείξει ο χρόνος και θα το κρίνει η ιστορία.