Αφού έτσι μάς αρέσει
Ο Μενέλαος Σεβαστιάδης γράφει στο ημερολόγιό του στο contra.gr για τη γερή κράση των Ελλήνων που πάντα τους αρέσουν τα δύσκολα και για μία ρήση του Γκάλη που βρήκε εφαρμογή στο παιχνίδι με το Μαυροβούνιο.
Τεστ… κοπώσεως μας έχει εξελιχθεί αυτή η πρώτη φάση του Ευρωμπάσκετ. Η καταμέτρηση αρκετή ώρα μετά τον αγώνα με το Μαυροβούνιο έβγαλες όλους τους Ελληνες παρόντες. Γερή κράση, ζωή να ‘χουμε… Μόνο μην το κάνουμε και συνήθεια έτσι;
Επί της ουσίας, φτάνουμε στο βράδυ μια δύσκολης ημέρας. Οπως δύσκολη ήταν και η προηγούμενη νύχτα. Αν και τελικά εμάς των Ελλήνων μας αρέσουν τα ζόρια φαίνεται. Ηταν γενικός ο συναγερμός που σήμανε μετά την ήττα από τα Σκόπια. Βγήκε κόσμος μπροστά, υπήρξαν ταρακουνήματα για καλό σκοπό, να μην τον πάρει κανέναν από κάτω, υπήρξαν διαφωνίες που τουλάχιστον έδειχναν… ζωντανό οργανισμό.
Κι όπως έλεγε κάποτε ο Γκάλης ότι “το είδα στα μάτια τους ότι μας φοβούνται”, έτσι και όλοι είδαμε από το ζέσταμα του αγώνα ύπαρξης με το Μαυροβούνιο ότι τα αίματα είχαν ανάψει. Εμψύχωση, συμπαράσταση, φωνή, έδειχνε παρελθόν η βουβαμάρα των προηγούμενων ωρών.
Από την αρχή του αγώνα και όσοι δεν έπαιζαν, συμμετείχαν ενεργά από τον πάγκο, οι διασκορπισμένοι στο γήπεδο λίγοι συμπατριώτες ξελαρρυγιάστηκαν και όσοι πατούσαν το παρκέ έδιναν τον καλύτερο εαυτό τους.
Το φινάλε έδειξε για άλλη μια φορά γιατί… λατρεύουμε που είμαστε Ελληνες. Οι γκρίνιες και οι αμφιβολίες είχαν μετατραπεί σε χαμόγελα και ομοψυχία, όλοι μαζί να χαιρόμαστε για τη σωστή αντίδραση και την μεγάλη επιστροφή της ομάδας και να μας έχει ξανανοίξει η όρεξη για πρωτιές και είσοδο από πλεονεκτική θέση στην επόμενη φάση. Ασπρο – μαύρο είναι ο παρορμητισμός της φυλής μας, αλλά τι να κάνουμε; Αφού έτσι μας αρέσει.
