Βαλβέρδε: “Κάποια μέρα θα ξαναγύριζα”
Θετικός στο ενδεχόμενο επιστροφής του στον πάγκο του Ολυμπιακού ("θα γύριζα")και απόλυτα ικανοποιημένος από την εμπειρία του στους "ερυθρολεύκους" τη φετινή σεζόν εμφανίστηκε ο Ερνέστο Βαλβέρδε, σε συνέντευξή του σε αθλητική εφημερίδα. Ο Βάσκος μίλησε για την αποχώρησή του, ευχαρίστησε τον Σωκράτη Κόκκαλη και ξεχώρισε τον Τάσο Πάντο.
– Τα πρώτα συναισθήματα μετά το “αντίο”; Η επόμενη μέρα;
“Καλά είμαι, καλά. Ηρεμα. Στη φιέστα ήμουν φορτισμένος συναισθηματικά, συγκινημένος. Ηταν μια θαυμάσια γιορτή. Ο κόσμος τραγούδησε το όνομά μου και τον ευχαριστώ. Στους παίκτες αυτό συμβαίνει αρκετές φορές. Στους προπονητές όχι. Ηταν κάτι διαφορετικό. Θα μου μείνει για πάντα στο μυαλό. Μετά ήταν η συνέντευξη Τύπου. Πολύς κόσμος, έπρεπε να αποχαιρετήσω πολλούς φίλους. Ηταν δύσκολο”.
– Χτυπά το τηλέφωνο κι είναι ο πρόεδρος. Σου λέει “Ερνέστο, μείνε”. Τι κάνεις;
“Δεν απαντάω σε υποθέσεις. Τελείωσε. Ολα τελείωσαν. Δεν σκέφτομαι τέτοια πράγματα. Εκλεισε το θέμα. Δεν καταλαβαίνω γιατί με ρωτάς”.
– Κάποια μέρα θα ξαναγύριζες;
“Ναι, ναι, σίγουρα. Κάποια μέρα θα ξαναγύριζα. Αν υπήρχε στο μέλλον περίπτωση να γυρίσω στον Ολυμπιακό, ναι, θα γύριζα”.
– Μόνο για τον Ολυμπιακό θα γύριζες;
“Δεν μπορείς να πεις. Δεν μπορώ να πω κατηγορηματικά. Πάντως, δεν σκέφτομαι άλλη ομάδα εκτός του Ολυμπιακού. Βέβαια πέρασα κι από τις δυο ομάδες της Βαρκελώνης, την Μπάρτσα και την Εσπανιόλ που είναι εχθροί. Οπότε ποτέ μην λες ποτέ. Εχω όμως ηθική δέσμευση με τον κόσμο του Ολυμπιακού”.
– Οι παίκτες ήθελαν να συνεχίσεις μαζί τους, πως το σχολιάζεις;
“Είναι όμορφο να το ακούς. Εγώ τους ευχαριστώ για όλα. Ηταν όλοι τους θαυμάσιοι. Επαγγελματίες, σωστοί άνθρωποι. Πάντα τα έδιναν όλα. Δεν είναι εύκολο να ζεις μέσα στα αποδυτήρια. Πολλοί διαφορετικοί χαρακτήρες και απόψεις, όμως η ομάδα είναι ομάδα. Πάντα υπάρχουν καλές και κακές στιγμές. Δεν μπορείς να τα έχεις όλα στην ζωή. Για εμένα όμως ήταν πολύ εύκολο χάρη σε αυτούς. Όλοι τους ήταν αφοσιωμένοι και δεν προκαλούσαν προβλήματα”.
– Τι σου μένει απ’ αυτή την εμπειρία;
“Μόνο καλές αναμνήσεις. Ηρθαμε στην Ελλάδα με τους συνεργάτες μου. Περάσαμε καλά, κατακτήσαμε τίτλους. Δουλέψαμε σε μια μεγάλη ομάδα. Τι άλλο να πω; Η Ελλάδα είναι μια θαυμάσια χώρα. Ο κόσμος είναι εκπληκτικός, πολύ ζεστός. Γενναιόδωρος. Με αγκάλιασε από την πρώτη στιγμή. Τους ευχαριστώ όλους. Ολοι στην ομάδα ήταν ειλικρινείς μαζί μου και πάντα με βοηθούσαν. Ο,τι ήθελα το είχα. Με έκαναν να νιώθω βασιλιάς. Πώς το ανταλλάζεις αυτό; Μεγάλος σύλλογος. Στου Ρέντη επίσης ήταν μοναδικοί. Κοντά στην ομάδα. Επαγγελματίες, αλλά και με τεράστια αγάπη για την ομάδα. Δεν το βρίσκεις εύκολα αυτό. Ενα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους. Δεν θέλω να αναφέρω ονόματα για να μην ξεχάσω κανέναν και τον αδικήσω. Ελπίζω να μη στενοχώρησα κανέναν”.
– Μετά τη φιέστα είπες ευχαριστώ στον πρόεδρο. Δεν τα βρήκατε.
“Γιατί να μην πω; Αν δεν ήταν αυτός, δεν θα ήμουν εδώ. Αυτός με έφερε και με εμπιστεύθηκε. Και στις καλές και στις κακές στιγμές. Από την πρώτη έως την τελευταία. Τι; Επειδή δεν συμφωνήσαμε πρέπει να τον δω διαφορετικά;”.
– Τι πρέπει να κάνει ο Ολυμπιακός για να συνεχίσει να έχει επιτυχίες;
“Πολλοί βετεράνοι αποσύρονται. Ήμουν τυχερός και εγώ και ο Ολυμπιακός που είχαμε παίκτες με τέτοια ηγετικά προσόντα όπως ο “Τζόλε”, ο Ντάρκο, ο Αντώνης. Πρέπει να βρουν στον Ολυμπιακό παίκτες που να έχουν το ίδιο χάρισμα. Δεν είναι εύκολο. Οι άξιοι αντικαταστάτες τους θα κρατήσουν την ομάδα ψηλά. Δύσκολο να βρεις παίκτες-ηγέτες όπως αυτοί. Τα επόμενα χρόνια παίκτες που είναι πάνω από 30 όπως ο Πάντος, ο Νικοπολίδης, ο Ζεβλάκοφ θα αποχωρήσουν. Μένει ο Αβραάμ. Η μεταβατική περίοδος θα είναι δύσκολη. Ο Ολυμπιακός χρειάζεται κι άλλους χαρισματικούς παίκτες σαν κι αυτούς. Έχει αρκετούς καλούς, αλλά κάποιος που είναι χρόνια σε μια ομάδα την ξέρει καλύτερα από τον καθέναν, όπως και το πώς θα αντιμετωπίσει κάθε κατάσταση. Πρέπει να έχει τη μεταδοτικότητα του ηγέτη”.
– Ποιον παίκτη θα έπαιρνες μαζί σου από τον Ολυμπιακό;
“Τον Πάντο! Σε κάθε μέρος. Εχει απίστευτη νοοτροπία. Ομαδικός, δουλεύει πολύ, μεταδοτικός σε πνεύμα, πιάνει τα πάντα με τη μία. Βγάζει ενέργεια. Μπορείς πάντα να υπολογίζεις πάνω του. Άλλοι έχουν καλύτερη ποιότητα, αλλά ο “Τάσο” είναι πάντα εκεί. Είναι ο μοναδικός που παίζει τόσο καλά το transition. Μπροστά και πίσω. Δεν σταματά ποτέ. Δεν τα παρατάει όταν χάνει την μπάλα. Ξέρει ποιος είναι, τι κάνει και πάντα προσπαθεί για το παραπάνω. Γι’ αυτό είναι τόσα χρόνια σε αυτή την ομάδα. Φτάνει, όμως, γιατί δεν θέλω να αδικήσω τα άλλα παιδιά. Δεν είναι σωστό”.
