Συν και πλην

Οι 30οι Ολυμπιακοί αγώνες περνούν στην ιστορία. Το Contra.gr ήταν εκεί, σας μετέφερε τις πιο σημαντικές στιγμές των Ελλήνων αθλητών κατέγραψε όμως τα θετικά κι αρνητικά της διοργάνωσης και κάνει τον απολογισμό του.

Μετά απο 17 μέρες στο Λονδίνο θα μπορούσαμε πολλά να γράψουμε και πολλά να πούμε για τους 30ους Ολυμπιακούς αγώνες. Επιλέξαμε να σας παραθέσουμε τα δέκα θετικά και δέκα αρνητικά της διοργάνωσης κι από εκεί και πέρα εσείς να βγάλετε τα συμπεράσματά σας. Η αλήθεια είναι ότι δυσκολευτήκαμε περισσότερο να συγκεντρώσουμε τα θετικά από ότι τα αρνητικά.

Τυχαίο; Δε νομίζουμε.

Τα πλην

Συγκοινωνίες: Αν δεν είχαν το γνωστό λονδρέζικο μετρό, θα κινδύνευαν ακόμη και οι ίδιοι οι αγώνες. Απαράδεκτες οι μετακινήσεις των διαπιστευμένων, τεράστιες οι αποστάσεις για τους θεατές. Ελλιπή τα δρομολόγια, εκατοντάδες οι ώρες μέσα στην κίνηση.

Εθελοντές: Ελάχιστα ενημερωμένοι, χωρίς καμία διάθεση ελαστικότητας κι ευελιξίας ακόμη και σε απλά πράγματα.

Στάδια: Πολλές προκατ κατασκευές, με μικρές εξαιρέσεις, χωρίς να πληρούν καν τα βασικά στάνταρ. Εκτεθειμένοι όλοι στη βροχή και στον καυτό ήλιο.

Ολυμπιακό πάρκο: Πολύ πιο περιορισμένο από τις προηγούμενες διοργανώσεις χωρίς φαντασία χωρίς να δίνει εναλλακτικές για τον κόσμο που το επισκεπτόταν και γεμάτο κοντέινερ.

Τιμές: Λίρες να έχεις να χαλάς. Πάνω από 2 ευρώ το μικρό μπουκαλάκι το νερό, ξεπερνούσε τα 4 ευρώ ένα απλό κρύο σάντουιτς.

Ασφάλεια: Μπορεί να σε «ξεσκόνιζαν» γιατί πήγες να περάσεις ένα μπουκάλι νερό και να μην σου έλεγαν τίποτα αν έκανες βόλτες στο χώρο των αθλητών.

Θεατές: Καλοί και ενθουσιώδεις αλλά μόνο για τους αθλητές της Βρετανίας. Για τους υπόλοιπους ένα απλό χειροκρότημα κι από εδώ παν κι άλλοι.

Ενημέρωση: Όσοι παρακολουθούσαν τους Αγώνες από το BBC, το επίσημο βρετανικό δίκτυο που κάλυπτε τους Ολυμπιακούς για την Αγγλία, πίστευαν ότι αγωνίζονται μόνο αθλητές από το Νησί. Άντε σε κανένα παγκόσμιο ρεκόρ να γινόταν αναφορά και πολύ του ήταν.

Ελλάδα: Πολύ θα θέλαμε να είναι στη δεκάδα με τα θετικά αλλά δυστυχώς, τα αποτελέσματα μας υποχρεώνουν να την τοποθετήσουμε στα αρνητικά. Τόσο φτωχό απολογισμό μεταλλίων είχαμε να δούμε πριν από τη Σεούλ το 1988.

Ντέβιντ Κάμερον: Μετά τις δηλώσεις του για να κλείσουν τα σύνορα της Αγγλίας στους Έλληνες κατάφερε να γίνει μισητός και από τους συμπατριώτες του αφού στα περισσότερα στάδια που πήγε να παρακολουθήσει αγώνες οι Βρετανοί αθλητές που ήταν και φαβορί για μετάλλιο έπαθαν πανωλεθρία.

Τα συν

Ατμόσφαιρα: Έστω κι αν όλα γίνονταν για τους Βρετανούς αθλητές δεν μπορούμε να παραγνωρίσουμε ότι τα στάδια είχαν ατμόσφαιρα, είχαν παλμό και πολύ ενθουσιασμό.

Εθελοντές: Μπορεί να είχαν πολλά κενά ενημέρωσης, αλλά και πρόθυμοι ήταν και χαμογελαστοί και βρίσκονταν παντού. Πενήντα χιλιάδες άλλωστε, όλων των ηλικιών υπήρχαν σε όλο το Λονδίνο και έδιναν των δικό τους αγώνα.

Κάλυψη: Η παραγωγή πραγματικά έδωσε τα ρέστα της. Με την βοήθεια της νέας τεχνολογίας οι υπεύθυνοι κάλυψαν κάθε γωνιά των αγωνιστικών χώρων και αποτύπωσαν κάθε στιγμή από τις προσπάθειες των αθλητών.

Αγώνες: Αν μη τι άλλο είδαμε σπουδαίους αθλητές, σπουδαίες μάχες και μεγάλες αναμετρήσεις. Μπολτ, Φελπς, Χόι ήταν ορισμένοι από εκείνους που ανέβασαν ένα σκαλοπάτι παραπάνω το επίπεδο των 30ων Ολυμπιακών αγώνων.

Λονδίνο: Η πόλη πραγματικά ζούσε κι ανέπνεε για τους Ολυμπιακούς αγώνες. Κάθε γωνιά της είχε το χρώμα των αγώνων, το ίδιο και οι κάτοικοί της.

Μετρό: Έσωσε στην κυριολεξία τις μετακινήσεις. Ακολουθώντας την γνωστή πετυχημένη συνταγή που εφαρμόζει εδώ και πολλά χρόνια μετέφερε εκατομμύρια θεατές και όχι μόνο καθ όλη τη διάρκεια των αγώνων προς όλες σχεδόν τις εγκαταστάσεις.

Καθαριότητα: Κανένα ψεγάδι τόσο στις εγκαταστάσεις και το Ολυμπιακό πάρκο όσο και στην πόλη. Το Λονδίνο ήταν καθαρό παρά τα εκατομμύρια επισκεπτών που δέχθηκε τις μέρες αυτές.

Ολυμπιακό χωριό: Δεν ακούστηκαν παράπονα από τους αθλητές για τις εγκαταστάσεις του ολυμπιακού χωριού. Θετικό επίσης το γεγονός ότι ήταν πολύ κοντά στο Ολυμπιακό πάρκο εξυπηρετώντας αθλητές και παράγοντες.

Γιαννιώτης: Το ξέσπασμά του με αναφιλητά για την απώλεια του μεταλλίου μπροστά στους Έλληνες δημοσιογράφους δεν είναι απλά μοναδική στιγμή. Είναι η κατάθεση ψυχής από έναν γνήσιο αθλητή κι ένα σπάνιο άνθρωπο.

Γιουσέιν Μπολτ: Τον αφήσαμε τελευταίο γιατί τα πήρε όλα κι έφυγε. Αν έχουμε κάποιο λόγο να θυμόμαστε με ικανοποίηση αυτούς τους Ολυμπιακούς αγώνες δεν είναι άλλος από τον Τζαμαικανό σούπερ σταρ. Τα τρία χρυσά μετάλλια αλλά και η συνολική παρουσία του χαρακτήρισαν τη διοργάνωση και την πέρασαν στην ιστορία.