Television by night…

Δεν υπάρχει καλύτερο πράγμα από το να βλέπεις τηλεόραση αργά το βράδυ. Και όταν λέμε αργά, εννοούμε μετά τις 2. Να έχεις σχολάσει, δηλαδή, από τη δουλειά ή να έχεις γυρίσει από μία έξοδο και να στρωθείς στον καναπέ για να απολαύσεις τα προγράμματα που διαλέγουν τα κανάλια.

Καταρχήν, τα περισσότερα ιδιωτικά κανάλια βάζουν τις καλύτερες ταινίες αργά. Αυτό πλέον έχει γίνει νόμος. Δεν ξέρω γιατί. Ισως γιατί ο άνθρωπος που δουλεύει μέχρι τα ξημερώματα στη ροή προγράμματος ενός καναλιού, θέλει να βλέπει καλές ταινίες για να περάσει ευχάριστα η βάρδια του. Πραγματικά μου είναι αδιανόητο το γεγονός ότι οι τηλεοπτικοί σταθμοί βάζουν στα άγρια χαράματα τις καλύτερες ταινίες τους και αφήνουν για την λεγόμενη prime time ζώνη τα βιντεοπεριπετειώδη χολιγουντιανά υπολείμματά τους. Τέλος πάντων.

Εχει πλάκα να βλέπεις τηλεόραση αργά το βράδυ. Μπορείς να δεις ό,τι τραβάει η όρεξή σου. Από μια καλή ταινία, από μία εξίσου καλή αμερικάνικη σειρά, από ένα τηλεοπτικό σποτ ντοκιμαντερίστικου χαρακτήρα για το σούπερ ουάου όργανο γυμναστικής που γυμνάζει μέχρι τα νύχια χωρίς να κάνεις τίποτα ή για το σούπερ ντούπερ στρώμα που το πατάνε νταλίκες αλλά δεν χαλάει, μέχρι τις κλασικές «σοφτ» τηλεταινίες με το –ιστορικό πλέον- τηλεοκοντρόλ. Μη πείτε ότι δεν έχετε καταλάβει σε ποιες αναφέρομαι. Σε αυτές με το μαγικό τηλεοκοντρόλ που έτσι και το πατήσεις –στοχεύοντας μια γυναίκα ή έναν άνδρα, ανάλογα τα γούστα- την επόμενη στιγμή είσαι στο κρεβάτι και κάνεις αχαλίνωτο σεξ σε 3-D διαστάσεις και την κάμερα να γυρίζει γύρω-γύρω λες και κάνει τελετή μαύρης μαγείας. Αξίζουν θερμά συγχαρητήρια στον σεναριογράφο που επινόησε το συγκεκριμένο στόρι. Είναι, όμως, υπεύθυνος και για πολλές καταστροφές τηλεκοντρόλ. Πάλι το χαλασμένο μου δώσανε…

Παλιά μπορούσες να δεις και διάφορα τηλεπαιχνίδια που πέρασαν κατά καιρούς από την τηλεόραση, με ελληνικούς υπότιτλους. Πολύ καλή ιδέα για όσους είναι «βρυκόλακες» και δεν κοιμούνται πριν τις 5 και δεν θέλουν να ενοχλούν τον διπλανό τους. Είναι σπουδαίο πράγμα να βλέπεις τον Γιώργο Παπαδάκη στο «10 με τόνο» με ελληνικούς υπότιτλους.

Προτείνω, λοιπόν, στα κανάλια να δοκιμάσουν –έστω για μία μέρα- να φέρουν τούμπα το πρόγραμμα. Να αντικαταστήσουν αυτά που δείχνουν από το μεσημέρι μέχρι το βράδυ με αυτά που δείχνουν από τα μεσάνυχτα μέχρι τα ξημερώματα. Να βλέπεις δηλαδή Στεφανίδου, Λαμπίρη, Κους-Κους και «Παρά Πέντε» μετά τις 00:00 και να βλέπεις τον Τσακ Νόρις να διαφημίζει όργανο γυμναστικής μέσα στο μεσημέρι. Υπάρχει καλύτερο πράγμα από το να έχεις φάει το μεσημεριανό σου και να στρωθείς στην τηλεόραση για να δεις τον Τσακ Νόρις να παλεύει με το όργανο προσπαθώντας να μας δείξει πως απέκτησε τους κοιλιακούς; Υπάρχει. Να βλέπεις την Ελένη Λουκά, τον Σπύρο Ρέβη, την Βέρα Λάμπρου, τον Παναγιώτη Τόκο γύρω στις 3 τα ξημερώματα, προσπαθώντας να κοιμηθείς.

Καληνύχτα