Άρης – Παναθηναϊκός: 1-0 | Τακτική ισορροπία, με ατομικά λάθη

Παρά το γεγονός ότι οι “κιτρινόμαυροι” νίκησαν, εντούτοις η εικόνα του παιχνιδιού κρίνεται ισορροπημένη. Όντας υπό πίεση (για διαφορετικούς λόγους), οι προπονητές παρέταξαν το ίδιο σύστημα με παρόμοιες τακτικές οδηγίες και κοινό στόχο: να μην ηττηθεί η ομάδα τους. Μοιραία, λοιπόν, 18 από τους 22 ποδοσφαιριστές είχαν κυρίως ανασταλτικές προτεραιότητες με αποτέλεσμα να παρακολουθήσουμε ένα κλειστό αγώνα που κρίθηκε στο γκολ.

Ίδια φιλοσοφία, τακτική αλληλοεξουδετέρωση

Μιχαλήτσος και Φάμπρι επέλεξαν σύστημα 4-2-3-1, με ένα καθαρόαιμο επιθετικό και ένα ελεύθερο επιτελικό κοντά του. Επίσης, έριξαν στο γήπεδο δύο καθαρόαιμα αμυντικά χαφ με αμυντικογενή προσανατολισμό και εντολές για περιορισμένες προωθήσεις προς την αντίπαλη περιοχή. Ως εκ τούτου, η ανάπτυξη των ομάδων από τον άξονα κατέστη προβλέψιμη, καθώς οι Τάτος – Ζέκα αποτελούσαν τον μοναδικό συνδετικό κρίκο μεταξύ των μεσοεπιθετικών γραμμών.

Ως αποτέλεσμα, η ανάπτυξη μεταφερόταν συχνά στις πτέρυγες με τα ακραία μπακ των μονομάχων να προωθούνται προκειμένου να παίξουν overlap με τα εξτρέμ και να δημιουργήσουν συνθήκες αριθμητικής υπεροπλίας στα άκρα. Πάρα ταύτα, καμία ομάδα δεν κατέστη ιδιαίτερα απειλητική διότι τα εξτρέμ επέστρεφαν στην άμυνα ώστε να συμβάλλουν στην ανασταλτική λειτουργία.

Είναι πασιφανές ότι, χρησιμοποιώντας συμπαγείς μεσοαμυντικές γραμμές, οι δύο προπονητές αλληλοεξουδετερώθηκαν και δημιούργησαν λίγες μεγάλες ευκαιρίες. Κυριάρχησαν οι οργανωμένες άμυνες, το ποδόσφαιρο αναμονής (position), οι αλληλοκαλύψεις και οι προσωπικές μονομαχίες.

Τα ατομικά λάθη σε πρώτο πλάνο

Στα “κλειστά παιχνίδια” αναδεικνύονται οι αποτελεσματικοί παίκτες που θα εκμεταλλευτούν τα λάθη ή την αργή επιστροφή του αντιπάλου και θα χτυπήσουν σε “ανύποπτο χρόνο”. Πράγματι. Το παιχνίδι προσέφερε σε αμφότερες τις ομάδες τη δυνατότητα να προηγηθούν εξαιτίας τακτικών λαθών του αντιπάλου. Ωστόσο, στις λιγοστές φορές που οι παρατηρήθηκαν “ανοργάνωτες άμυνες”, αποδείχτηκε ότι το υλικό Άρη και Παναθηναϊκού υστερεί σε ατομική ποιότητα, ποδοσφαιρική ωριμότητα και εμπειρία.

Συμπέρασμα

Οι τακτικές επιλογές των προπονητών μείωσαν τους χώρους στην άμυνα και μετέτρεψαν το παιχνίδι σε “παράσταση για ένα γκολ”. Τελικά, ο Άρης εκμεταλλεύτηκε μία στημένη φάση και πανηγύρισε τη σπουδαία νίκη.

Για τον Παναθηναϊκό, τα προβλήματα διαιωνίζονται και η καρέκλα του Φάμπρι ροκανίζεται επικίνδυνα. Η σχέση του με τους ποδοσφαιριστές είναι κακή και το κλίμα στα αποδυτήρια ψυχρό. Δυστυχώς, οι φιλοξενούμενοι χρειάζονται ένα ηλεκτροσόκ τόσο σε αγωνιστικό όσο και σε διοικητικό επίπεδο για να επανέλθουν στο δρόμο τον επιτυχιών.

Στην αντίπερα όχθη, οι κιτρινόμαυροι θα πρέπει να κεφαλαιοποιήσουν το τρίποντο και να προετοιμαστούν για τον “τελικό” απέναντι στη Βέροια. Ο Μιχαλήτσος επιβάλλεται να επικεντρωθεί στο αγωνιστικό κομμάτι, να κλείσει τα αυτιά του στην κριτική, να μειώσει τις εξωαγωνιστικές δηλώσεις του και να αποδείξει στον αγωνιστικό χώρο ότι κάνουν λάθος όσοι τον απαξιώνουν. Είναι μοναδική ευκαιρία να “κλείσει στόματα”, κλείνοντας ταυτόχρονα και το δικό του…