Πού είναι ο άξονας, οέο;

Ούτε βέβαια δύο εβδομάδες θα κάνουν την διαφορά. Κατά συνέπεια, δεν είναι παυσίπονο η διακοπή. Ούτε βάλσαμο. Δεν αρκεί από μόνη της για να αλλάξουν τα δεδομένα. Εφ’ όσον δεν αλλάζει η φιλοσοφία με την οποία δομείται ο Παναθηναϊκός αγωνιστικά και οι ποδοσφαιριστές που είχε μέχρι σήμερα στη διάθεσή του ο Γιάννης Αναστασίου δεν μπορούσαν να την υπηρετήσουν, αυτό δεν θα αλλάξει εντυπωσιακά με δουλειά 15 ημερών μέσα από τις προπονήσεις.

Βελτίωση μπορεί να υπάρξει, Ίσως για παράδειγμα ανταποκριθούν πλέον στα καθήκοντά τους οι Ζέκα και Αμπέιντ, που παρ’ ότι αγωνίζονται σε πιο ελεύθερους ρόλους μπροστά από τον μοναδικό αμυντικό μέσο, δεν έχουν καμία συμμετοχή στην ανάπτυξη του Παναθηναϊκού.

Δεν ήταν, δεν είναι και ίσως δεν γίνουν ποτέ οι επιτελικοί μέσοι που θα προσφέρουν με αριθμητική συνέπεια τελικές πάσες, αλλά δεν είναι και λογικό να έχεις δύο ελεύθερους μέσους και το παιχνίδι να το κάνει ο Λαγός και ο Κουτρουμπής στέλνοντας τη μπάλα πότε αριστερά και πότε δεξιά, διότι Ζέκα και Αμπέιντ διατηρούν μία απόσταση είκοσι μέτρων χωρίς κίνηση να ξεμαρκαριστούν και να ζητήσουν μπάλα.

Όπως επίσης δεν είναι λογικό, να έχεις δύο ελεύθερους και προωθημένους μέσους και να μην βρίσκεις ούτε ένα σουτ και από τους δυο τους σε ολόκληρο το ενενηντάλεπτο, ενώ συνολικά δεν ξεπέρασαν τα δάκτυλα του ενός χεριού οι φορές που πάτησαν την αντίπαλη περιοχή.

Υπάρχει μία τεράστια σύγχυση και αποδιοργανωτική αρρυθμία στον άξονα, την οποία θα γιάτρευε ο χρόνος, αν υπήρχαν οι τεχνικές προδιαγραφές. Υπάρχουν; Ζωηρές οι αμφιβολίες. Τα δεδομένα ασφαλώς μπορούν να αλλάξουν με την ενσωμάτωση των Πράνιτς και Ατζαγκούν.

Ιδιαίτερα του πρώτου που είναι μπαρουτοκαπνισμένος αριστερός χαφ (και πολύ λιγότερο μπακ), με συμμετοχή στην κυκλοφορία της μπάλας στο δεύτερο μισό του γηπέδου και πολλές τελικές προσπάθειες.

Ο Κροάτης θα δώσει και προσωπικότητα, που επίσης απουσιάζει. Το πεντάλεπτο αμέσως μετά την επίτευξη του γκολ της Βέροιας, με τον Νάνο να αποτυγχάνει σε ένα εύκολο κοντρόλ και να παραχωρεί πλάγιο άουτ και τους τέσσερις της άμυνας να επιστρέφουν τρεις φορές τη μπάλα στον Καπίνο που με τη σειρά του την έδιωξε σε πλάγιο, δείχνουν ακριβώς αυτό: μία ομάδα με ευάλωτη αυτοπεποίθηση σε κρίση πανικού, αμέσως μόλις έχασε το προβάδισμα. Το ίδιο συνέβη και στη Νέα Σμύρνη μόλις έμεινε πίσω στο σκορ.

Θα επιμείνω ξεροκέφαλα σε κάτι. Αν ο τρόπος παιχνιδιού του Παναθηναϊκού είναι μία απόφαση που δεν αλλάζει, αν αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο πολιτικής και φιλοσοφίας πάνω στις οποίες αποφάσισαν διοίκηση και τεχνική ηγεσία να δομήσουν το νέο Παναθηναϊκό, οφείλουν όλοι να το δεχτούν και να το σεβαστούν.

Θα πρέπει όμως να ταυτόχρονα να το υποστηρίξουν με τους κατάλληλους ποδοσφαιριστές, ικανούς να το υπηρετήσουν. Διαφορετικά, δεν αλλάζει η γνώμη μου ότι ιδανικός κόουτς δεν είναι αυτός που προσπαθεί να προσαρμόσει τους ποδοσφαιριστές σε αυτά που έχει στο μυαλό του. Ιδανικός κόουτς είναι αυτός που προσαρμόζει τα σχέδιά του σε αυτούς τους ποδοσφαιριστές έχει.

Μπορεί έτσι να μην χτίζει για το μέλλον, αλλά τουλάχιστον διαχειρίζεται καλύτερο το παρόν.