Μπα σε καλό σας…

Αυτό το «πάμε για 7 στα 7», «6 στα 6», «5 στα 5» και πάει λέγοντας καταντάει πια πιο γραφικό και από το ηλιοβασίλεμα στη Σαντορίνη. Αφού δεν σου βγήκε ρε μεγάλε, ούτε «το 8 στα 8», ούτε «το 7 στα 7», γιατί άραγε συνεχίζεις;

Τι σε κάνει να πιστεύεις ότι θα σου κάτσει «το 5 στα 5»; Μήπως ειλικρινά πιστεύεις ότι λιγοστεύοντας οι αγώνες, αυξάνονται και οι πιθανότητες επιτυχίας;Όχι, δεν είναι ακατόρθωτο για μια ομάδα που απέχει χιλιόμετρα από τους ανταγωνιστές της, είναι όμως ακατόρθωτο (για να μην πω αστείο) για τα φετινά ανισσόροπα (κυριολεκτικά!) σύνολα των τριών «μεγάλων», πολύ δε περισσότερο για τους υπόλοιπους.



Έριξα μια ματιά για να δω αν έχει πετύχει κάποιος «6 στα 6» στο φινάλε του πρωταθλήματος την τελευταία δεκαετία. Το αποτέλεσμα δεν με εξέπληξε. Μία μόνο φορά, ο πρωταθλητής Ολυμπιακός της περιόδου 1999-2000 κατάφερε να κάνει 8 νίκες στα 8 τελευταία παιχνίδια και την ίδια χρονιά η ΑΕΚ έκανε 6 στα 6, ενώ την περίοδο 2002-2003, η «Ένωση» έκανε ρεκόρ με 12 στα 12!Ουδέποτε άλλοτε, ουδείς έχει πετύχει έστω και «6 στα 6»!



Παραθέτω και τα αποτελέσματα της 10ετίας για τους λόγους το αληθές:

Ολυμπιακός: 1997-1998 (5 στα 6),

1998-’99 (4 στα 6),

1999-2000 (6 στα 6),

2000-2001 (4 στα 6),

2001-2002 (4 στα 6),

2002-2003 (5 στα 6),

2003-2004 (5 στα 6),

2004-2005 (5 στα 6),

2005-2006 (2 στα 6),

2006-2007 (3 στα 6).



Παναθηναϊκός: 1997-1998 (5 στα 6),

1998-’99 (4 στα 6),

1999-2000 (5 στα 6),

2000-2001 (5 στα 6),

2001-2002 (4 στα 6),

2002-2003 (5 στα 6),

2003-2004 (5 στα 6),

2004-2005 (4 στα 6),

2005-2006 (4 στα 6),

2006-2007 (0 στα 6).



ΑΕΚ: 1997-1998 (3 στα 6),

1998-’99 (4 στα 6),

1999-2000 (6 στα 6),

2000-2001 (5 στα 6),

2001-2002 (5 στα 6),

2002-2003 (6 στα 6),

2003-2004 (4 στα 6),

2004-2005 (4 στα 6),

2005-2006 (4 στα 6),

2006-2007 (4 στα 6).



Αν ρίξετε μια προσεκτική ματιά στις χρονιές που σημειώνονται τα απόλυτα ποσοστά, θα διαπιστώσετε ότι και πολύ καλές ομάδες διέθεταν όσοι τα πέτυχαν, αλλά και το πρόγραμμα βοήθησε σε μεγάλο βαθμό.



Τι απ’ όλα αυτά ισχύει σήμερα, για να δικαιολογεί την αισιοδοξία όσων εδώ και τρεις βδομάδες ζητούν το απόλυτο των επικρατήσεων, αν εξαιρέσουμε το (θεωρητικά) ευνοϊκό πρόγραμμα του Παναθηναϊκού;



Στην αρχή πίστευα ότι η επίκληση των διαρκών νικών ως το τέλος είχε ως στόχο τον κατευνασμό των οξυμμένων πνευμάτων στις τάξεις των φιλάθλων μετά από απώλειες βαθμών.



Όσο περνάει ο καιρός, με θλίψη διαπιστώνω ότι η όλη προσπάθεια εντάσσεται περισσότερο σ’ ένα πρόγραμμα να πείσουν τον ίδιο τους τον εαυτό ότι μπορούν να τα καταφέρουν. Πρόκειται δηλαδή για μία διαδικασία αυθυποβολής.Ας ελπίσουμε τουλάχιστον να έχουν διαβάσει τις αντενδείξεις και να αποφύγουν τις παρενέργειες. Γιατί στο λεξικό, δίπλα στην ερμηνεία της «αυθυποβολής» («το ψυχικό φαινόμενο κατά το οποίο όχι ξένες αλλά δικές μας σκέψεις και επιθυμίες ενεργούν πάνω μας περιοριστικά και επηρεάζουν τον ψυχικό μας βίο») αναφέρεται ρητά ότι «η αυθυποβολή μπορεί να μας οδηγήσει στις πιο απίθανες φαντασιώσεις»!