Ο Ζίκο, οι… άλλοι και οι ευθύνες τους
Στον Ολυμπιακό για ένα πράγμα είσαι σίγουρος. Είναι θέμα χρόνου να έρθει η απαξίωση του προπονητή. Για κάποιους έγινε πολύ γρήγορα (Κετσπάγια), για άλλους σε βάθος χρόνου. Ουδείς ξέφυγε. Δικαίως ή αδίκως.
τεντωμένο σκοινί. Αν διάβαζε τον αθλητικό τύπο, ή αν κάποιος του μετέφραζε όσα γράφονται τον τελευταίο καιρό για τη δουλειά του, για τις επιλογές του θα είχε καταλάβει πολλά ή και τίποτα, αν θεωρούσε ότι όλα αυτά είναι κρίσεις των δημοσιογράφων (μόνο). Εμείς που δεν είμαστε και τόσο… αθώοι γνωρίζουμε ότι πίσω από τα δημοσιεύματα
κρύβεται κάτι. Και αν δεν είναι απαραίτητα ο επίσημος Ολυμπιακός, κομμάτι του ή κομμάτια του δεν μπορεί να μην είναι
Ακόμα κι αν μείνει ο Ζίκο, ένα είναι σίγουρο. Θα ζει μέχρι το τέλος με την αμφισβήτηση. Θα τον συνοδεύει η κριτική σε κάθε επιλογή του. Έχει του κόσμου τις οπτικές γωνίες αυτή η κατάσταση που άρχισε να δημιουργείται στον Ολυμπιακό μετά την δεύτερη συνεχόμενη ήττα. Μια κατάσταση που δεν φύτρωσε ξαφνικά στου Ρέντη και δεν είναι αποτέλεσμα μόνο της αποτυχίας στα ματς με Άρη και ΑΕΚ, αλλά και της πολυήμερης άδειας που δόθηκε στους παίκτες τις μέρες των Χριστουγέννων, των επιλογών του Βραζιλιάνου και για την ενδεκάδα, αλλά και για τον πάγκο.
Έχει μια… ευκολία, πλέον, το να στήσεις στο απόσπασμα τον Ζίκο και να αρχίσεις να τον πυροβολείς. Αυτόματα προχωράς σε μια αθωωτική διαδικασία όλων των άλλων, των παικτών, του Σωκράτη Κόκκαλη, των ανθρώπων που βρίσκονται δίπλα του.
Υπάρχουν και αλλού ευθύνες και θα πρέπει ο Ολυμπιακός να τις αναζητήσει, αλλά αυτό απαιτεί τόλμη. Θα χρειαστεί ο Σωκράτης Κόκκαλης να κοιτάξει και στον καθρέφτη. Πολύ σωστά είπε ο υπεύθυνος επικοινωνίας της πειραϊκής ομάδας Γιάννης Μώραλης ότι η ΑΕΚ χωρίς μεταγραφές πήρε το ματς. Το “πρόβλημα” δεν αφορά το ματς με την ΑΕΚ, αλλά τα επαναλαμβανόμενα λάθη στις μεταγραφικές περιόδους από ανθρώπους που δεν ξέρουν και το χειρότερο νιώθουν ότι τα γνωρίζουν όλα…
Φυσικά και αυτό είναι ένα κομμάτι που δεν μπορεί να αγγίξει την ήττα από την ΑΕΚ, αλλά κάποια στιγμή λειτουργεί. Δεν έχουμε καταλάβει ακόμα ποιος κάνει τις μεταγραφές στον Ολυμπιακό. Ο προπονητήςή το τμήμα σκάουτινγκ, ο Θεοδωρίδης, ο Χρυσικόπουλος ή όλοι μαζί και… κανένας και στο τέλος καταλήγουμε στην τυφλή εμπιστοσύνη στους μάνατζερ με τα γνωστά αποτελέσματα.
Συνηθίζουμε να λέμε μετά από νίκες του Ολυμπιακού ότι μίλησε η καρδιά του πρωταθλητή. Στο ματς με την ΑΕΚ όχι απλά δεν… μίλησε αλλά ούτε… σιγοψυθίρισε. Ούτε πάθος, ούτε δυνάμεις, ούτε τακτική και τα αστέρια της ομάδας, με πρώτους και χειρότερους του Γκαλέτι και Ντιόγκο, αλλού για αλλού. Είναι θέμα του προπονητή να τους τα εμπνεύσει όλα αυτά, αλλά υπάρχουν και οι ατομικές ευθύνες.
Δεν μπορώ να πιστέψω ότι ο Ζίκο έχει προσωπικά με τον Λεντέσμα ή με τον Στολτίδη. Κάτι βλέπει στις προπονήσεις που δεν του αρέσει. Εκ του αποτελέσματος, είσαι υποχρεωμένος να αναρωτηθείς αν οι επιλογές του είναι σωστές.
Εκτίμηση μου είναι ότι όταν θέλεις να αποδώσεις ευθύνες πρέπει να πας στις σίγουρες εκτιμήσεις ή για να ακριβολογούμε αυτές που έχουν το στοιχείο της σιγουριάς. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί δεν χρησιμοποιήθηκε ο Τοροσίδης στη μεσαία γραμμή. Όταν στο δεύτερο ημίχρονο άλλαξε θέση στον “Τόρο” ο Ζίκο, ο Ολυμπιακός κάπως φάνηκε. Και στην φάση του γκολ που ακυρώθηκε και σε μια ακόμα κεφαλιά του ίδιου παίκτη. Και αυτές οι φάσεις δεν βγήκαν από τον άξονα, αλλά βγήκαν. Από στημένα, σύμφωνοι, από στημένα, αλλά βγήκαν.
Σίγουρα υπάρχουν κι αλλού ευθύνες του Ζίκο. Στην προετοιμασία, στις επιλογές του, αλλά δεν είναι θέμα του Ζίκο αν ο Ντιόγκο κρύβεται, αν ο Γκαλέτι φαίνεται σε όλο το ματς σε τρεις φάσεις, αν ο Μέλμπεργκ κάνει το ένα λάθος μετά το άλλο. Όντως η χρησιμοποίηση του Κατσικογιάννη ήταν ρίσκο που δεν βγήκε. Να σταθούμε στο μικρό και να μην σχολιάσουμε την απόδοση του Μαρέσκα; Πού ήταν ο Ιταλός;
Φάνηκε σε ένα ακόμα ματς ότι όταν ο Ολυμπιακός βρει ομάδα που θα τον τρέξει έχει πρόβλημα. Αυτό δεν το είδαμε μόνο τώρα. Απλά, την Κυριακή το πλήρωσε. Ο Μπάγεβις έστησε παγίδες στον Ολυμπιακό. Περίμενε, είχε γεμάτο κέντρο και τρομερή αλληλοκάλυψη. Μερικά πράγματα δεν είναι μόνο θέμα προπονητή. Είναι και προπονητή, αλλά και παικτών…
Να μαζέψει τα κομμάτια του καλείται ο Ολυμπιακός και να κυνηγήσει την ανατροπή της διαφοράς. Δεν είναι πλέον ένα… τετράγωνο η απόσταση από τον Παναθηναϊκό, δεν είναι και τεράστια, αλλά είναι τέτοια που δίνει πλεονεκτήματα στον αιώνιο αντίπαλο. Το θέμα δεν είναι πλέον αν θα χάσει πέντε βαθμούς ο Παναθηναϊκός, αλλά αν μπορεί να βρει τα πατήματα του ο Ολυμπιακός για να περιμένει γκέλες από τους πράσινους…
Και το ερώτημα είναι αν θα το κάνει με τον Ζίκο, ή χωρίς τον Ζίκο…
