Eλλάδα με… ιταλοαμερικανική αύρα

Φαντάζει δημοσιογραφική υπερβολή, μα δεν είναι. Πριν τα Ευρωμπάσκετ, πολύ σημαντική κι ενδεικτική της μοίρας που μπορεί να έχει εντός του παρκέ, είναι η ατμόσφαιρα που υπάρχει στα ενδώτερα της Εθνικής ομάδας. Πιο σωστά η αύρα που εκπέμπουν τα μέλη της και δη οι παίκτες της. Το 2009 και το 2011 ήταν φανερό πως τα προβλήματα που είχαν προκληθεί από την αλληλουχία τραυματισμών είχαν συσπειρώσει την ομάδα. Αντίθετα, το 2010 στην Τουρκία η πίεση που είχε δημιουργηθεί από τη μια ένεκα της επιστροφής του Διαμαντίδη και από την άλλη λόγω της γρονθοπατινάδας στο φιλικό με τη Σερβία, έσφιγγαν σαν μέγγενη τον Καζλάουσκας και τους διεθνείς.

Εδώ στο Κόπερ η ατμόσφαιρα είναι Αμερικανικά αυστηρή με ένα Ιταλικό «χρώμα» τσαχπινιάς. Όπερ σημαίνει ένας συνδυασμός της καταγωγής του νέου μας ομοσπονδιακού τεχνικού.

Ο Αντρέα Τρινκιέρι είναι καλός στο παιχνίδι των δημοσίων σχέσεων, πλην όμως αυτό το (καλοδεχούμενο) στοιχείο έχει ήδη ατονήσει ακόμα και για μας τους εκπροσώπους του Τύπου. Το ζητούμενο είναι αν καλός την ώρα της κρίσης.

Σε πρώτη φάση δείχνει να έχει δημιουργήσει τα σωστά στεγανά. Οι παίκτες είναι διαθέσιμοι στους εκπροσώπους του Τύπου μόνο τα δέκα πρώτα λεπτά της προπόνησης και ποτέ μετά την ολοκλήρωση της. Γιατί; Πολύ απλά διότι στο ξεκίνημα δεν θα χάσει η Βενετιά βελόνι αν απουσιάσουν σε μερικές ασκήσεις διατάσεων. Αντίθετα στο τέλος, όταν πια θα είναι κουρασμένοι, το καλύτερο είναι να ξεκουραστούν όχι μόνο για τους προφανείς λόγους, αλλά και γιατί ελλοχεύει ο κίνδυνος μιας λανθασμένης δήλωσης, καθώς το μυαλό τους δεν θα είναι καθαρό.

Ο Ιταλός είναι πανούργος και ξέρει αυτά τα μυστικά. Συνάμα ξέρει να λέει όλες τις σωστές ατάκες. «Το μπάσκετ είναι μαγείρεμα και μέσα στο καζάνι για τον αγώνα με την Σουηδία, υπάρχουν αρκετά υλικά», ήταν μια το μεσημέρι της Τρίτης. «Δεν είμαι Έλληνας, αλλά νιώθω Έλληνας καθοδηγώντας αυτή την ομάδα», ακόμα μια το βράδυ της ίδιας μέρας.

Την ίδια στιγμή οι διεθνείς δεν έχουν καμία διάθεση να κρυφτούν πίσω από το δάκτυλο τους. «Ξέρουμε ότι είμαστε μέσα στα φαβορί της διοργάνωσης κι έτσι θα πορευτούμε», είπε με πάσα ειλικρίνεια κι απλότητα ο Νίκος Ζήσης το βράδυ της Τρίτης (3/9) από την «Μπονίφικα Αρίνα». Αυτό που δεν θέλησε να παραδεχθεί είναι πως πλέον για το Ελληνικό μπάσκετ, είναι ένας μικρός… Παναγιώτης Γιαννάκης.

Μόνο αυτός και ο Ρούντι Φερνάντεζ σε ολόκληρο το Ευρωμπάσκετ έχουν παίξει σε 10 συνεχείς διοργανώσεις! «Όχι, όχι εγώ δεν μπορώ να συγκριθώ με ένα ιερό τέρας του αθλήματος μας», έσπευσε να διευκρινίσει, μα έχει λάθος.

Ο Ζήσης είναι πρότυπο για την συνέπεια του και για την διαδρομή του στο επαγγελματικό μπάσκετ. Από το 2000 που τον πέταξε στα βαθιά στο κλειστό της οδού Αρτάκης ο Ντούσαν Ίβκοβιτς σε ένα ματς (που είχε τιμωρήσει τους Κουτλούαι-Στεφάνοφ) Πανιωνίου-ΑΕΚ, μέχρι τώρα δεν έχει απογοητεύσει κανέναν προπονητή του.

Από τον Μπλατ που είχε πει ότι θα ήθελε ο γιος του να γίνει σαν τον Ζήση, ως τον Κατσικάρη που πλέον από τον παράξενο ρόλο του τηλεοπτικού σχολιαστή εδώ στο Κόπερ, είναι βέβαιος για τον μέχρι πρότινος παίκτη του στην Μπιλμπάο. «Ο Νίκος βρίσκεται στην καλύτερη του κατάσταση. Πνευματικά και σωματικά δεν μοιάζει με έναν παίκτη που έχει ξεκινήσει να παίζει επαγγελματικά από το 2000 κι έχει συμπληρώσει 13χρόνο καταπόνησης στο κορυφαίο επίπεδο», ήταν η άποψη του προπονητή, ο οποίος βρέθηκε μια ανάσα από τον πάγκο της «επίσημης αγαπημένης», την (απ)αρνήθηκε γιατί κανείς λογικός άνθρωπος δεν θα μπορούσε να πράξει διαφορετικά στο άκουσμα της πρότασης των Ρώσων και πλέον βρίσκεται στο Κόπερ, ως σχολιαστής του ΟΤΕ TV.

Δεν τον «χαλάει», όμως, όχι μόνο γιατί είναι ένας ευπροσάρμοστος επαγγελματίας, αλλά ταυτόχρονα, διότι το Κόπερ είναι… ωραίο! Τα πάντα κινούνται σε… Σαλονικιώτικους ρυθμούς, αφού η πόλη χαρακτηρίζεται από την παραλιακή της ζώνη, ενώ το Πορτορόζ στο οποίο έχει καταλύσει η αποστολή της Εθνικής, θυμίζει κάτι από Φαληράκι Ρόδου. Σε έναν δρόμο βρίσκονται τεράστια πολυτελή ξενοδοχεία και μπροστά τους η παραλία.

Απλά όποιος επιχειρήσει να κάνει μπάνιο και δει το ωραίο… γκρι της θάλασσας, καταλαβαίνει γιατί όλος ο πλανήτης θέλει να κάνει διακοπές στην Ελλάδα.

Αλλά ας μην είμαστε άπληστοι… Το Κόπερ (έτσι όπως έχει φροντίσει ο Τρινκιέρι να διαμορφώσει τις συνθήκες) είναι ο ιδανικός τόπος για να ξεκινήσει πετυχημένα η Εθνική το ταξίδι της στο Ευρωμπάσκετ της Σλοβενίας.