Σκέψεις… στάχτες

Κλαίω. Θυμώνω. Αγανακτώ. Βράζω. Ειρωνεύομαι. Απελπίζομαι. Φοβάμαι. Βρίζω. Λυπάμαι. Στεναχωριέμαι. Εκνευρίζομαι. Νευριάζω. Εξοργίζομαι. Δακρύζω. Πονάω. Σκέφτομαι. Αγωνιώ. Τρομάζω. Λαχταράω…

ΑΡΑΓΕ, στα 23 μου, ΕΝ ΕΤΗ 2007, σε ΑΝΕΠΤΥΓΜΕΝΗ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΧΩΡΑ, είναι δυνατόν να υπάρχουν όλα αυτά τα ρήματα στο λεξιλόγιο μου και ΕΞ ΑΙΤΙΑΣ των –επιεικώς- αδιάφορων «πολιτικών» να λείπει το βασικότερο ρήμα….ΕΛΠΙΖΩ;;;

Υ.Γ. Είναι γραφικό να πω όσα ακούμε από τα δελτία, όπου οι άνετοι και –δήθεν- συμπάσχοντες δημοσιογράφοι, «στα κασμίρια τους χωμένοι», λένε. Προτιμώ…να βάλω μια εικόνα στο μυαλό όλων αυτών…Φανταστείτε ένα κοριτσάκι,8 χρονών, κρατώντας ένα λουλούδι να στέκεται μπροστά στα καμένα δάση…Ή μια γιαγιά 70 χρονών να στέκεται μπροστά στο καμένο σπίτι της…που πάλευε μια ζωή να χτίσει…

ΑΝΑΘΕΜΑ ΑΝ ΤΟΥΣ ΣΗΚΩΘΕΙ Η ΤΡΙΧΑ….Λυπάμαι….

Υ.Γ.2 ΟΛΑ ΤΑ ΕΙΧΑ ΦΑΝΤΑΣΤΕΙ…ΝΑ ΔΩ ΟΜΩΣ ΣΥΜΠΟΛΙΤΕΣ ΜΟΥ, ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΜΟΥ, ΝΑ ΚΑΙΓΟΝΤΑΙ ΖΩΝΤΑΝΟΙ….ΜΑΚΑΡΙ ΜΙΑ ΒΡΟΧΗ ΝΑ ΤΑ ΞΕΠΛΕΝΕ ΟΛΑ…ΣΚΕΨΕΙΣ…ΣΤΑΧΤΕΣ….

Υ.Γ.3 «ΑΝΑΒΑΛΛΟΝΤΑΙ ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΤΗΣ SUPER LEAGUE. ΑΝΑΒΑΛΛΟΝΤΑΙ ΟΙ ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΕΣ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΕΣ….ΤΟ ΟΤΙ ΑΝΑΒΛΗΘΗΚΕ Η ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΚΑΙ ΟΙ ΚΟΠΟΙ ΚΑΠΟΙΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΘΑ ΤΟ ΣΚΕΦΤΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΣΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΤΟΠΟ….;

Νίκος Χα.