Ντάνιελ Πράνιτς: Ένα αχρησιμοποίητο πολυεργαλείο

Ο όρος ποδοσφαιρικό “πολυεργαλείο” δεν αποδίδεται αυτοδικαίως στον Ντάνιελ Πράνιτς. Ένας ποδοσφαιριστής που στην ίδια σεζόν και στην ίδια ομάδα μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως αριστερό μπακ, δεξί μπακ, αριστερός μέσος, κεντρικός μέσος και αριστερό εξτρέμ. Ανά περιόδους, έχει διαπρέψει σε κάποιες από αυτές τις θέσεις, σε άλλες περιπτώσεις, έχει φέρει απλά την αποστολή εις πέρας.

Ο 31χρονος Κροάτης έρχεται σε μία καλή ποδοσφαιρική ηλικία στον Παναθηναϊκό (31) και με όρεξη να κάνει αυτό που πασχίζει εδώ και 4 χρόνια: να λογίζεται ως βασικός στην ομάδα όπου αγωνίζεται.

Το ταξίδι του άρχισε πολύ διαφορετικά από τα περιπετειώδη τελευταία χρόνια. ΝΑΣΚ Νάσιτσε, Πάπουκ, Μπέλιστσε και το 2002 έγινε το μεγάλο άλμα στην Όσιγεκ. Δύο χρόνια στη “βιτρίνα” του “Γκράντσκι” ήταν αρκετά για τον νεαρό αριστεροπόδαρο, που παράλληλα έκανε τα πρώτα βήματά του με την εθνική Κροατίας κ-21.

Το καλοκαίρι του 2004 ήρθε η ώρα για να ανεβάσει τον πήχη. Μεταγραφή στην Ντιναμό Ζάγκρεμπ και ταυτόχρονα ντεμπούτο στο Κύπελλο UEFA, όπου κατέγραψε 6 συμμετοχές και πέτυχε ένα γκολ. Τον Νοέμβριο του ίδιου έτους, κλήθηκε για πρώτη φορά στην εθνική ανδρών και ο Ζλάτκο Κράνιτσαρ του έδωσε ευκαιρία για ντεμπούτο σε φιλικό κόντρα στην Ιρλανδία.

Το ολλανδικό ζενίθ

Μία σεζόν ήταν αρκετή για να τον εντοπίσσουν τα “λαγωνικά” της Χέρενφεν. Τα 500.000 ευρώ που προσέφεραν στους Κροάτες έγιναν δεκτά με ευχαρίστηση και στις “καρδούλες” έτριβαν τα χέρια τους. Ο νυν προπονητής της Άλκμααρ, Χέρτιαν Φέρμπεϊκ, βρήκε τον άνθρωπο που θα τροδοφοτούσε με τις σέντρες του τον Γιώργο Σαμαρά, τον Κλάας Γιαν Χούντελααρ μέχρι το 2006 και τον Αφόνσο Άλβες αργότερα.

Βασικός αριστερός μέσος είτε στο 4-3-3 είτε στο 4-4-2, ο Πράνιτς είχε γεμάτες χρονιές στις πρώτες 3 σεζόν στο “Άμπε Λένστρα”, σημειώνοντας και αρκετά τέρματα. Μέχρι που το 2008 ήρθε η έκρηξη. Αρχικά από τη χώρα του, όταν ο Σλάβεν Μπίλιτς του εμπιστεύθηκε θέση βασικού στο Euro 2008, με την προϋπόθεση να αγωνιστεί ως αριστερό μπακ. Ήταν ο μοναδικός Κροάτης που άρχισε βασικός και στα 4 παιχνίδια μιας ομάδας που διακρίθηκε για το όμορφο ποδόσφαιρο στα γήπεδα της Αυστρίας και της Ελβετίας.

Με τη Χέρενφεν, η σεζόν άρχισε με 4 γκολ σε 3 αγωνιστικές. Σημείωσε χατ τρικ στο κύπελλο και στο τέλος της σεζόν πανηγύρισε το Κύπελλο Ολλανδίας, τον “παρθενικό” τίτλο της καριέρας του. Στο πρωτάθλημα σημείωσε 16 γκολ σε 24 αγώνες και συνολικά σε όλες τις διοργανώσεις μέτρησε 20 γκολ σε 30 συμμετοχές.

EMPICS Sport

Τα σκαμπανεβάσματα της Μπάγερν

Η μεταγραφή ήταν αναπόφευκτη. Οι Ολλανδοί δεν μπορούσαν να ανακόψουν την πορεία τους, αρκεί να λάμβαναν το κατάλληλο αντίτιμο. Η Μπάγερν Μονάχου δεν διστάζει σε τέτοια θέματα, όταν πρόκειται για αξιόλογους ποδοσφαιριστές και ο Λουίς φαν Χάαλ, πρωταθλητής Ολλανδίας με την Άλκμααρ στην εκπληκτική σεζόν του Πράνιτς, τον πήρε μαζί του στη Γερμανία έναντι 7.700.000 ευρώ.

Άρχισε ως βασικό αριστερό μπακ, αλλά δεν κατάφερε να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα των υψηλότερων απαιτήσεων. Γρήγορα έχασε τη θέση του από τον Χόλγκερ Μπάντστουμπερ και τελείωσε τη σεζόν με μόλις 14 συμμετοχές στη βασική ενδεκάδα, αρκετές εκ των οποίων σε ρόλο αριστερού μέσου ή κεντρικού χαφ, αναπληρώνοντας τα κενά των τραυματισμένων βασικών ποδοσφαιριστών. Στο τέλος της χρονιάς, πάντως, πανηγύρισε το νταμπλ, έφτασε μέχρι τον τελικό του Champions League (αχρησιμοποίητη αλλαγή) κι ενώ είχε κατακτήσει ήδη το DFL-Supercup όταν έφτασε στο Μόναχο.

Την επόμενη σεζόν, βρήκε περισσότερο χρόνο συμμετοχής, τόσο στη Γερμανία, όσο και στην Ευρώπη. Αιτία στάθηκε και πάλι η κατάρα των τραυματισμών που έπληξε το συγκρότημα του Φαν Χάαλ. Πολυθεσίτης ξανά, με παρουσίες κυρίως ως αριστερό μπακ, αλλά και κάλυψη του κέντρου δίπλα στους Μπάστιαν Σβάινσταϊγκερ, Τόνι Κρόος και Αντρέας Οτλ όποτε χρειάστηκε. Εξάλλου, η απουσία τραυματισμών τα τελευταία χρόνια στην καριέρα του τον καθιστούσαν πάντοτε διαθέσιμο για τον εκάστοτε προπονητή του.

Η άφιξη του Γιουπ Χάινκες περιόρισε στο ελάχιστο την παρουσία του στους Βαυαρούς το 2011-2012. Η ενδεκάδα έβγαινε αυτόματα και δεν άλλαζε, ο ολοένα και πιο βελτιωμένος Ντάβιντ Αλάμπα πήρε φανέλα βασικού στα αριστερά και θέσεις στο κέντρο πλέον δεν υπήρχαν, με τους Σβάινστάιγκερ, Φρανκ Ριμπερί, Τόμας Μίλερ, Κρόος και Λουίζ Γκουστάβο να ερίζουν γι’ αυτές που θα μπορούσε να καλύψει. Τα 271 λεπτά στη Bundesliga δεν ήταν αρκετά για να τον καλύψουν. Το συμβόλαιό του τελείωνε και τίποτα δεν θα τον κρατούσε στην “Άλιαντς Αρένα”.

Το εφιαλτικό 2012

Ο Πράνιτς είχε βγει στο “σφυρί” από τον Ιανουάριο του 2012. Η Έβερτον φέρεται να είχε συμφωνήσει με τον Κροάτη, αλλά ο πρόεδρος του εκτελεστικού συμβουλίου του γερμανικού συλλόγου, Καρλ Χάιντς Ρουμενίγκε, του έφραξε τον δρόμο, εάν η Μπάγερν δεν αποζημιωνόταν με τουλάχιστον 2.000.000 ευρώ. “Είχα συμφωνία με την Έβερτον για 2,5 χρόνια, αλλά τώρα όλα τελείωσαν και αυτό είναι μία καταστροφή. Είμαι απελπισμένος. Είναι προφανές ότι κανείς δεν θα πληρώσει αυτά τα χρήματα. Δεν παίζω, ο προπονητής μου μιλάει σπανίως και αυτή ήταν η μεγάλη μου ευκαιρία”, φώναζε με παράπονο εκείνη την περίοδο.

Λίγους μήνες αργότερα, από το πουθενά διαφάνηκε μία “χαραμάδα” ελπίδας, όπως αποκάλυψε ο ίδιος ο Πράνιτς, μιμούμενος τον… Νονό. “Μου έκαναν μία πρόταση που δεν μπορούσα να αρνηθώ”, αποκάλυψε σε μέσο της πατρίδας του, αναφερόμενος για μία ομάδα της Κίνας που του προσέφερε 11.000.000 ευρώ για 2,5 χρόνια, διαμέρισμα της επιλογής του και… 24ωρο σοφέρ! “Δεν έχω υπογράψει ακόμη, αλλά πραγματικά έχω αποφασίσει. Μετά από τον τελικό του Champions League, ο ιδιοκτήτης θα με πάρει με το ιδιωτικό τζετ και θα ταξιδέψουμε στην Κίνα για τα συμβόλαια. Πριν από αυτό, θα περάσω από ιατρικές εξετάσεις στο Μόναχο”, δήλωνε εκστασιασμένος.

Ως γνωστόν, το ταξίδι δεν έγινε ποτέ, η Μπάγερν έχασε ακόμα έναν τελικό Champions League, αυτήν τη φορά από την Τσέλσι, με τον Κροάτη ξανά αχρησιμοποίητη αλλαγή. Ταυτόχρονα, οι Βαυαροί ήταν φιναλίστ τόσο στη Bundesliga, όσο και στο DFB Pokal. Η χρονιά ήταν αποτυχημένη σε κάθε επίπεδο και η αποχώρηση του Πράνιτς δεν έγινε με τον τρόπο που ο ίδιος θα ονειρευόταν.

Η Σπόρτινγκ κινήθηκε για την απόκτησή του και ο Κροάτης υπέγραψε 3ετές συμβόλαιο, με φιλοδοξία να επανεκκινήσει την καριέρα του. Ένα πρωτάθλημα με μικρότερες απαιτήσεις και επιθετικό ποδόσφαιρο, με αρκετή κίνηση από τις πτέρυγες, έμοιαζε ιδανικό για τα προσόντα του, την ταχύτητα, την αντοχή και την τεχνική κατάρτιση που εκφράζεται με πολλούς τρόπους από το αριστερό πόδι του.

Αυτό που δεν υπολόγιζε είναι η εσωτερική σήψη που επικρατεί στα “λιοντάρια”, σε διοικητικό και αγωνιστικό επίπεδο. Ο Ρικάρντο Σα Πίντο δεν μπορεί να ρυθμίσει τα του οίκου του και ο προπονητής που τον έφερε στον σύλλογο και τον έβαζε στη βασική ενδεκάδα ως αριστερό μπακ, αποχώρησε από τον Οκτώβριο. Η έλευση του Φράνκι Βερκότερεν στον πάγκο της Σπόρτινγκ μετατόπισε και τον Πράνιτς. Πότε πίσω από τον επιθετικό σε 4-2-3-1, πότε κεντρικός μέσος σε 4-1-2-3, πότε αριστερός επιθετικός σε 4-3-3, αλλά ποτέ σε μία ομάδα που νικάει. Τα άσχημα αποτελέσματα της Σπόρτινγκ παρέσυραν τον Βέλγο τεχνικό, αλλά και τον Κροάτη, που έκλεισε το έτος με ακόμα μία δυσάρεστη εξέλιξη.

Εκτός Εθνικής

Τα πρώτα “σύννεφα” τη σχέση του με την εθνική Κροατίας βάρυναν το κλίμα πριν από τα προκριματικά του Μουντιάλ 2014 με ΠΓΔΜ και Ουαλία. Ο νέος τεχνικός της χώρας, Ιγκόρ Στίματς, δεν κάλεσε τον Πράνιτς, βασικό στέλεχος της ομάδας μέχρι το φθινόπωρο του 2012, στην αποστολή γι’ αυτά τα παιχνίδια και μάλιστα δεν τον πήρε ούτε τηλέφωνο να τον ενημερώσει.

“Το έμαθα από τις εφημερίδες, λίγες ημέρες πριν από τους αγώνες”, δήλωσε ο Πράνιτς. Η απουσία του από τις αποστολές ήταν σαφές μήνυμα για τα σχέδια του Στίματς. Το αξεπέραστο εμπόδιο, όμως, δεν ήταν μία… μη κλήση σε αποστολή, αλλά μία κλήση. Και συγκεκριμένα, η κλήση του Βραζιλιάνου μέσου Σαμίρ, ο οποίος αγωνιζόταν από το 2007 στην Ντιναμό Ζάγκρεμπ και πολιτογραφήθηκε Κροάτης.

“Αποφάσισα ότι δεν θα αγωνιστώ άλλο για την εθνική ομάδα. Υπήρχαν διάφορες καταστάσεις που δεν μου άρεσαν, όπως ότι έμεινε εκτός αποστολής δίχως εξήγηση. Είπα στον εαυτό μου ότι εάν κληθεί ο Σαμίρ, πρέπει να πάρω την απόφαση. Δεν έχω πρόβλημα μαζί του”, εξήγησε ο Πράνιτς στον Τύπο της Κροατίας, ανακοινώνοντας το “αντίο” του στην εθνική μετά από 43 διεθνείς συμμετοχές και 8 ασίστ.

Από το “Μπαλαΐδος” στη Λεωφόρο

Στην προσπάθειά του να αφήσει πίσω του το 2012, ο Πράνιτς άλλαξε περιβάλλον τον Ιανουάριο του νέου έτους. Παραχωρήθηκε δανεικός στην ισπανική Θέλτα, ώστε -όπως υποστήριζε κι ο ίδιος- να πάρει λεπτά συμμετοχής. Ο δανεισμός του από μία ομάδα που πάσχιζε να αναπνεύσει αγωνιστικά σε μία ομάδα που πάσχιζε να παραμείνει στην κατηγορία, δεν αποδείχθηκε σοφή επιλογή, βάσει αποτελέσματος.

Στους Γαλιθιάνους έπαιξε 10 φορές, τις 6 πέρασε ως αλλαγή και βρέθηκε στον αγωνιστικό χώρο για μόλις 437 λεπτά σε μισή σεζόν, ολοκληρώνοντας δύο 90λεπτα. Η παρουσία του, δε, αφορούσε τη μεσαία γραμμή της Θέλτα του Άμπελ Ρεσίνο, καλύπτοντας θέσεις είτε αριστερά είτε δεξιά είτε στον άξονα του 4-2-3-1. Η Θέλτα σώθηκε την τελευταία αγωνιστική χάρη στη νίκη 1-0 επί της Εσπανιόλ, στην οποία ο Πράνιτς δεν είχε καμία συμμετοχής.

Η επιστροφή του στην Σπόρτινγκ ήταν δεδομένη, όπως και η αποχώρησή του από εκεί, αφού δεν ήταν στα πλάνα του νέου προπονητή του συλλόγου, Λεονάρντο Ζαρντίμ. Ο πρώην τεχνικός του Ολυμπιακού άνοιξε τον δρόμο στον Κροάτη για να ενταχθεί στον Παναθηναϊκό ως ελεύθερος την τελευταία ημέρα της θερινής μεταγραφική περιόδου, με στόχο να ικανοποιήσει την επιθυμία που έχει από το 2009: να παίξει ποδόσφαιρο…