Επιλέγει… παιχνίδια
Ο εφετινός Παναθηναϊκός ξεχωρίζει γιατί δεν αφήνει το θεατή να πλήξει. Τον κρατά μονίμως σε εγρήγορση, δεν του επιτρέπει να προβλέψει τι ακριβώς θα δει και πού όλο αυτό θα καταλήξει. Από αγωνιστική σε αγωνιστική ένα διαφορετικό σενάριο για κάθε ευρωπαϊκό παιχνίδι του. Σαν αυτοτελή επεισόδια εβδομαδιαίας τηλεοπτικής σειράς. Με αποτέλεσμα από τη συντριβή στη Μόσχα να φτάνουμε στο σπουδαίο διπλό του Κάουνας.
Δεν θα πρέπει να ξενίζει όλο αυτό, ιδίως δε όταν φέρνει αποτέλεσμα, όπως η νίκη επί της Ζαλγκίρις ή προσφάτως η κατάκτηση του κυπέλλου. Μην ξεχνάμε πως ο Παναθηναϊκός χτίστηκε, γκρεμίστηκε και μοντάρεται ξανά από την αρχή με παλιά και νέα υλικά, στα οποία δεν αποκλείεται να προστεθούν κι άλλα (πχ. νέος περιφερειακός). Επειδή όμως όλη αυτή η διαδικασία επανασύνδεσης των κομματιών του παζλ χρειάζεται κόπο και κυρίως χρόνο, ο Αργύρης Πεδουλάκης έμαθε να δουλεύει -παρέα με τους συνεργάτες του- για κάθε ματς ξεχωριστά, θέτοντας σε προτεραιότητα όσα χαρακτηρίζονται, εκ των προτέρων, κομβικά.
Ένα τέτοιο ήταν της Πέμπτης με τη Ζαλγκίρις (όπως στον πρώτο γύρο αυτό στο Καντού). Αν ο Παναθηναϊκός έχανε, θα βρισκόταν με την πλάτη στον τοίχο. Θα τον είχαν φτάσει τόσο οι πρωταθλητές Λιθουανίας, οι οποίοι παρεμπιπτόντως θα είχαν αβαντάζ στην ισοβαθμία, όσο και η Μάλαγα, την έδρα της οποίας επισκέπτεται η ελληνική ομάδα σε δύο εβδομάδες. Δεν είναι τυχαίο ότι οι κυπελλούχοι παρουσίασαν ένα εντελώς διαφορετικό πρόσωπο από εκείνο της Μόσχας. Εννοείται ότι τα μεγέθη είναι διαφορετικά, αλλά δεν παύει να ισχύει το παραπάνω. Ο Παναθηναϊκός άλλαξε, φόρεσε τα καλά του.
Ναι, έχασε (κατά κράτος) τα ριμπάουντ, αλλά ήταν έτοιμος για μάχη μέχρι τελικής πτώσεως. Ρίσκαρε δε και πήρε το ματς από την επίθεση. Σουτάροντας 29 τρίποντα (και 31 δίποντα), μοιράζοντας 20 ασίστ και τρέχοντας το γήπεδο όταν υπήρχε η δυνατότητα και… μαζί τα γερασμένα κορμιά της Ζαλγκίρις. Η αψεγάδιαστη εμφάνιση του Ούκιτς συνδυάστηκε με τη μυαλωμένη του Διαμαντίδη και τη γεμάτη του Γκιστ για ένα αποτέλεσμα που έφερε το «τριφύλλι» σε θέση ισχύος για την πρόκριση, έχοντας ουσιαστικά πετάξει εκτός μάχης μια βασική ανταγωνίστρια.
Επιβεβλημένη πάντως για να πάει παραπέρα είναι είτε η ενεργοποίηση του Μπανκς, που έχει τεθεί στο περιθώριο, είτε η απόκτηση νέου περιφερειακού με οργανωτικές ικανότητες. Χρήσιμος ο Ξανθόπουλος, αλλά η παρουσία ενός τρίτου ικανού χειριστή, ενός συνδετικού κρίκου, ικανού να προσφέρει ποιοτικά λεπτά θα βοηθήσει πέραν αμφιβολίας όλο το υπόλοιπο σύνολο. Και μεταξύ μας πρέπον θα ήταν να κερδίζει λίγο χρόνο παραπάνω ο Καπόνο όταν ο Μασιούλις δεν βάζει ούτε σουτ. Δεν είναι μόνο για τη «σιγουριά» των βολών στο φινάλε (κρύος ως ήταν έχασε μία).
