Το σχόλιο του Βαγγέλη Αλεξανδρή

Λένε ότι οι πρεμιέρες των μεγάλων τουρνουά κρύβουν παγίδες και επιφυλάσσουν εκπλήξεις, ίσως γιατί τα φαβορί παρουσιάζονται με αρκετό άγχος ενώ τα αουτσάιντερ και δεν έχουν τίποτα να χάσουν και παίζουν με τα νεύρα λυμένα.

Οπως και να έχει, αυτό δείχνει να μην συμβαίνει τα τελευταία χρόνια. Ολες οι ομάδες κάνουν προετοιμασίες με πολλά φιλικά παιχνίδια και πλέον παρουσιάζονται περισσότερο έτοιμες όταν αρχίζουν οι επίσημες υποχρεώσεις.

Για τη δική μας ομάδα μπορώ να πω ότι έδειξε σε καλή κατάσταση, ιδιαίτερα στα παιχνίδια που έδωσε στο τουρνουά Ακρόπολις. Υπήρξε βέβαια και μια κοιλιά στα φιλικά της Γερμανίας αλλά αυτό ήταν μάλλον φυσιολογικό για περίοδο προετοιμασίας.

Το θετικό για μένα είναι ότι η Εθνική ομάδα διαθέτει αστέρια και παιδιά που καταλαβαίνουν πολύ καλά το παιχνίδι και παίζουν χρόνια μαζί. Η ομάδα έχει ηγέτες.

Μου άρεσε επίσης η αμυντική λειτουργία, ο τρόπος με τον οποίο η ομάδα επέλεξε να παίξει άμυνα, με βοήθειες, αλληλοκαλύψεις αλλά και με προσωπική άμυνα. Αυτό που περιμένω να δω είναι ρυθμός στην επίθεση διότι αυτή η Εθνική έχει ταλέντο για να βγάλει ποιότητα. Απαιτούνται βέβαια παιχνίδια για να προκύψει ρυθμός αλλά και προσαρμογή στα θέλω του νέου κόουτς ο οποίος είναι και ξένος.

Στην Καντού πάντως ο Τρινκιέρι έπαιζε ένα μπάσκετ τελείως διαφορετικό από αυτό που έχει συνηθίσει να παίζει η Εθνική γι’ αυτό και θα χρειαστεί ίσως περισσότερη υπομονή.