Ο δρόμος για το μετάλλιο Νο 2
Αν, με το καλό, η Εθνική ομάδα ξεπεράσει το σκόπελο της πρώτης φάσης, τότε, σύμφωνα με το φορμάτ της διοργάνωσης μπαίνει σε διαδικασία νέου ομίλου με τις τρεις ομάδες που θα προκριθούν από το τρίτο γκρουπ. Η επίσημη αγαπημένη θα μεταφέρει στο νέο όμιλο τα αποτελέσματα με τις άλλες δύο ομάδες του γκρουπ της πρώτης φάσης που θα πάρουν επίσης το εισιτήριο.
Η λογική λέει ότι η Εθνική θα αντιμετωπίσει σίγουρα την Ισπανία που πολύ δύσκολα θα μείνει έξω σε έναν όμιλο με τις Πολωνία, Σλοβενία, Κροατία, Τσεχία και Γεωργία.
Ισπανία λοιπόν: Αναμφισβήτητα πρόκειται για το κακό μας δαίμονα σε όλα τα τελευταία μεγάλα τουρνουά. Από τον τελικό του ιστορικού Μουντομπάσκετ της Ιαπωνίας το 2006 και έπειτα οι εν ενεργεία πρωταθλητές Ευρώπης μας νίκησαν όπου και αν μας πέτυχαν. Εφέτος, παρά τις απουσίες των Πάου Γκασόλ και Χουάν Κάρλος Ναβάρο, παρουσιάζονται και πάλι πολύ δυνατοί. Ενα ρόστερ με τον Μαρκ Γκασόλ, τον Ρούντι Φερνάντεθ, τον Ρίκο Ρούμπιο, τον Σέρχιο Ροντρίγκεθ, τον Χοσέ Καλδερόν κάνει ευτυχισμένο κάθε προπονητή. Και ο νεόκοπος στις μεγάλες διοργανώσεις Χουάν Ορένκα είναι ένας ευτυχισμένος κόουτς. Το καλό νέο; Δεν θα βρούμε απέναντί μας την Ισπανία στο χιαστί ματς για την τετράδα, αν και εφόσον περάσουμε.
Να δούμε και την οικοδέσποινα Σλοβενία: Μέσα στο σπίτι της θα ψάξει αυτό που της λείπει από τη στιγμή που κατεβαίνει στις μεγάλες διοργανώσεις ως ανεξάρτητο κράτος. Την κατάκτηση ενός μεταλλίου. Το ταλέντο την χαρακτηρίζει, παίκτες ποιοτικοί υπάρχουν (Μπέγκιτς, Ντράγκιτς, Νάχμπαρ, Βίντμαρ, Σλόκαρ, Λάκοβιτς) αλλά κατά το παρελθόν έχει δείξει ότι τις κρίσιμες στιγμές χύνει την καρδάρα με το γάλα. Μπροστά στο κοινό της πάντως ελπίζει να κόψει τα κακά ελαττώματα.
Η συνέχεια
Από εκεί και πέρα οι τέσσερις πρώτες ομάδες του νέου γκρουπ θα προκριθούν στην οκτάδα από την οποία θα προκύψουν οι τέσσερις ημιφιναλίστ μέσα από τα νοκ άουτ χιαστί παιχνίδια. Ο αντίπαλος για την Εθνική σε αυτά τα παιχνίδια θα προέλεθει από τον πρώτο ή το δεύτερο όμιλο της πρώτης φάσης.
Οι καλύτερες ομάδες στην άλλη πλευρά του οδικού χάρτη του τουρνουά είναι:
Η Γαλλία των πολλών ΝΒΑer, της αστείρευτης ενέργειας, του θεάματος αλλά και της….συχνής αυτοκαταστροφής. Με μπροστάρη τον Τόνι Πάρκερ ο οποίος ήταν ένας από τους πρωταγωνιστές των φετινών τελικών του ΝΒΑ οι τρικολόρ επιθυμούν να φτάσουν μέχρι το τέλος της διαδρομής και η αλήθεια είναι ότι έχουν τα φόντα για να τα καταφέρουν. Υπάρχουν αστέρια όμως ο Νικολά Μπατούμ, ο Νάντο Ντε Κολό και ο Μπορίς Ντιαό αλλά και εργάτες όμως ο Φλορέν Πιετρούς και ο Μίκαελ Ζελαμπάλ.
Η Λιθουανία του Γιόνας Καζλάουσκας. Με τον Λίνας Κλέιζα ηγέτη και μία πλειάδα σημαντικών παικτών να τον υποστηρίζουν το σύνολο του άλλοτε δικού μας ομοσπονδιακού τεχνικού απειλεί με ζημιές και ορέγεται την τετράδα του τουρνουά. Τα αδέρφια Λαβρίνοβιτς, ο άσος του Παναθηναϊκού Γιόνας Μασιούλις, ο πολλά υποσχόμενος Γιόνας Βαλανσιούνας, ο δαιμόνιος Μάντας Καλνιέντις υπόσχονται εκπλήξεις και… μπελάδες στους αντιπάλους τους.
Το Μαυροβούνιο που κατεβαίνει με μεγάλα όνειρα έστω και αν δεν θα έχει τελικά στις τάξεις του τον Νίκολα Πέκοβιτς. Ο Νίκολα Βούσεβιτς, ο Μπλάγκοτα Σέκουλιτς, ο Τάιρες Ράις, ο Μπόγιαν Ντούμπλεβιτς συνθέτουν ένα καλό σύνολο.
Και για το τέλος; Σερβία. Παραδοσιακή δύναμη, άκρως υπολογίσιμη έστω και χωρίς τον Μίλος Τεόντοσιτς που τελικά δεν κατάφερε να ξεπεράσει το πρόβλημα του τραυματισμού του. Σύνολο που έχει προπονητή τον Ντούσαν Ιβκοβιτς και παίκτες όπως ο Νέναντ Κρστιτς, ο Νεμάνια Μπιέλιτσα και τον Νεμάνια Νέντοβιτς δεν μπορεί να αγνοηθεί από κανέναν αντίπαλο.
Διαβάστε ακόμη:
Eλλάδα με… ιταλοαμερικανική αύρα
Η αρχή του… τέλους των Ευρωμπάσκετ
Τρινκιέρι: “Τη νίκη την αξίζεις, δεν την υπόσχεσαι”
Eλλάδα με… ιταλοαμερικανική αύρα
