Η διαφθορά δεν καίγεται με μολότοφ

Το γεγονός ότι Κυριακή βράδυ, κάποιοι έφυγαν από το σπίτι τους και έστησαν καρτέρι στην Εγνατία οδό με στόχο να κάψουν ζωντανή την αποστολή του Ολυμπιακού είναι κάτι που δεν με τρομάζει απλώς! Με ξεπερνάει εντελώς. Με ξεπερνάει η νοητική διαδικασία που απαιτείται για να φτάσει κάποιος στο συγκεκριμένο σημείο. Δεν μπορώ να συλλάβω δηλαδή, πώς ακριβώς σκέφτηκαν, τι ακριβώς υπήρχε στο μυαλό τους που να δικαιολογεί μια τέτοια ενέργεια. Τίποτα, θα μου πείτε. Τίποτα δεν υπήρχε στο μυαλό τους. Κι όμως, υπήρχε. Μίσος ασφαλώς. Αλλά και η βεβαιότητα ότι κάνουν το σωστό. Κάτι καλό και χρήσιμο.

Διάολε είναι ποδόσφαιρο

Είναι μια τρομακτική διαπίστωση έτσι κι αλλιώς: Ναι, ορισμένοι άνθρωποι γύρω μας θεωρούν ακόμα και πιθανούς θανάτους θεμιτούς, επειδή η «οργή ξεχείλισε». Και γίνεται ακόμα πιο τρομακτική εφόσον μιλάμε, διάολε, για ποδόσφαιρο! Για ποδόσφαιρο! Παράνοια. Κάτι που κανονικά προσφέρεται για διασκέδαση, χαλάρωση, εκτόνωση και διάφορα άλλα παρεμφερή, να προκαλεί εγκληματικές παρορμήσεις! Και όχι εν θερμώ, στο γήπεδο. Αλλά εν ψυχρώ. Με προγραμματισμένη ενέδρα. Τρομάζω. Ελπίζω, ειλικρινά να τρομάζετε κι εσείς.

Όπως τρόμαξα το πρωί της Κυριακής όταν έμαθα ότι οπαδοί του ΠΑΟΚ ακύρωσαν αγώνα οχτάχρονων παιδιών για να μην παίξει ο Ολυμπιακός στην περιοχή τους (τη Μηχανιώνα). Δεν υπήρξε κανένας προπηλακισμός, (όπως κυκλοφόρησε αρχικά και πλέον το μισό ελληνικό ίντερνετ έχει μείνει με την πεποίθηση ότι οι κάφροι την έπεσαν σε μωρά), υπήρξε πάντως μια ακύρωση με μοναδικό εφαλτήριο το βαθύ μίσος. Από τη μία είχαμε παιδάκια, με αγάπη για τη μπάλα και από την άλλη, μαύρο κι άραχλο, χειροπιαστό μίσος.

Το ίδιο έργο ξανά και ξανά

Από πέρυσι και τον ημιτελικό της Τούμπας γράφω ότι δεν θεωρώ την αιτία του κακού αντίστοιχη με το ίδιο το κακό. Θέλω να πω, ΟΚ, βλέπω τι γίνεται στα ελληνικά γήπεδα δεν είμαι τυφλός. Είδα τι έγινε στη Βέροια όπου ένας διαιτητής με υπερβολική ευθιξία έκρινε το αποτέλεσμα από το 10ο λεπτό. Βλέπω και την κοροϊδία και βλέπω και τη συστηματική, ξεδιάντροπη προσπάθεια αλλοίωσης της πραγματικότητας, στην οποία «τσιμπάνε» πρόθυμα εκείνοι που θέλουν να τσιμπήσουν. Βλέπω το ίδιο έργο ξανά και ξανά. Και συνεχίζω να πιστεύω με πάθος ότι δεν δικαιολογεί ακραίες πράξεις. Δεν με καλύπτει η λογική της δράσης – αντίδρασης. Η χυδαιότητα, θα το ξαναγράψω, είναι απόφαση. Δεν γίνεσαι χυδαίος για να πολεμήσεις έναν χυδαίο. Γίνεσαι χυδαίος μόνο όταν το θέλεις. Όταν σου αρέσει. Όταν είσαι κι εσύ χυδαίος ευθύς – εξαρχής. Και για να τελειώνουμε με τα «ναι μεν, αλλά…», είτε σε νηπιαγωγείο πετάξεις μολότοφ, είτε στο πούλμαν του Ολυμπιακού, στα δικά μου τα κατάστιχα είσαι εξίσου άρρωστος!

Η διαφθορά του ποδοσφαίρου μας είναι ένα θέμα, μείζων για όσους ασχολούμαστε με αυτό. Ο φανατισμός και το μίσος που σε στέλνει βραδιάτικα στην Εγνατία για να βάλεις φωτιά σε ένα κινούμενο πούλμαν και όποιον πάρει ο χάρος, είναι κάτι άλλο. Σαφώς πιο μεγάλο και στην πραγματικότητα, λυπάμαι αν δεν το καταλαβαίνετε, εντελώς ανεξάρτητο.

Διαβάστε ακόμη:

Ύβρεις και απειλές σε 9χρονους ποδοσφαιριστές του Ολυμπιακού από οπαδούς του ΠΑΟΚ!

SuperBALL: Το ρεπορτάζ της επίθεσης στο πούλμαν του Ολυμπιακού (VIDEOS)