Εθνική με Ρέμο και Πάρκερ
Ο απεσταλμένος του Contra.gr στη Λιθουανία Μενέλαος Σεβαστιάδης γράφει στο ημερολόγιο του για το... βροχερό ρεπό της Εθνικής στο Βίλνιους του Αντώνη Ρέμου και του Τόνι Πάρκερ.
Έλληνας στο κανάλι της FIBA, Έλληνας στο κανάλι της FIBA Europe, Έλληνας στο web tv των Ολυμπιακών αγώνων του Λονδίνου, Έλληνας να ‘ναι και ευπρόσδεκτος παντού. Καρτέρι είχαν στήσει οι ξένοι από το πρωί της Παρασκευής στο ξενοδοχείο και περίμεναν τα δικά μας τα παιδιά. Δουλειά τους είναι να σταμπάρουν αυτούς που νικάνε, που παίζουν ωραίο μπάσκετ, που έχουν τα φόντα για να προχωρήσουν και να τους παίρνουν συνεντεύξεις. Και μπορεί κάποιες φορές να γίνεται κουραστικό γιατί περιμένουν στην σειρά, αλλά όσο να ‘ναι, σε κολακεύει.
Η Εθνική έχει αρχίσει να πείθει και τους πλέον δύσπιστους και να κερδίζει όλο και περισσότερα εγκώμια. Αλλά εδώ που τα λέμε, έχουν φτάσει ήδη στους 8 οι Σκοπιανοί, πρώτοι απ’ όλους. Και δεν είναι μομφή αυτό, με την αξία τους το έχουν κάνει. “Για εμάς όμως δεν είναι η οχτάδα αυτό που έχουμε κατακτήσει, είναι μετάλλιο”, έλεγε ο αρχηγός της αποστολής αφού πρώτα έπαιξε στο πιάνο το “καρδιά μου μην ανησυχείς”. Ο σκοπός του ήταν διπλός. Πρώτα να πάει την κουβέντα στο ότι “μας βάζουν οι πολιτικοί να τσακωνόμαστε λες κι εμείς έχουμε τίποτα να χωρίσουμε” και μετά στην… ουσία. “Είχα πάει να ακούσω τον Ρέμο στη Θεσσαλονίκη λίγο πριν μαζευτεί η ομάδα αλλά πέρασε καιρός από τότε. Άντε να τελειώσουμε με το καλό και να οργανώσω την επόμενη φορά. Και στην Αθήνα έρχομαι αν είναι εκεί”.
Κι άλλοι θα σκέφτονται τη διασκέδαση στις αμέτρητες κενές ώρες στο ξενοδοχείο. Ο Τόνι Πάρκερ περασμένα μεσάνυχτα της Πέμπτης την είχε αράξει σε έναν… αρχοντικό καναπέ στο λόμπι και μίλαγε ατελείωτες ώρες στο τηλέφωνο. Βλέπω να σκάνε όπου να ‘ναι οι φωτογραφίες με την διάδοχο της Ευούλας, καλά να είναι το κορίτσι.
Οι δικοί μας πήγαν για… σαφάρι το πρωί. Καβάλα στα αμαξάκια του γκολφ, γυρνοβολούσαν στο δάσος που περικλείει το ξενοδοχείο και ρέμβαζαν τη λίμνη. Μέχρι που για άλλη μια φορά, τρέχοντας να επιστρέψουν προσπαθούσαν να εξηγήσουν τον καιρό της Λιθουανίας. Ο ήλιος έλαμπε από το πρωί και η μπόρα που άρχισε να πέφτει ερχόταν από το πουθενά. Αλλά οι νικητές, την βροχή δεν την φοβούνται. Κι ας τους έκοψε την βόλτα στην μέση.
