Οι εκ των έσω μεταγραφές, η χαμένη ευκαιρία και τα λάθη του καλοκαιριού
Ο Τσάρλυ σχολιάζει τις χειμερινές μεταγραφικές κινήσεις Ολυμπιακού, ΠΑΟΚ και Παναθηναϊκού και βγάζει τα συμπεράσματά του.
Πριν αρχίσει η μεταγραφική περίοδο, την εποχή που ξεκινούσε ο σχεδιασμός των ομάδων, ο ΠΑΟΚ ήταν στο +5, σήμερα που έχουν κλείσει οι μεταγραφές βρίσκεται στο -5, με τον Ολυμπιακό να έχει πάρει προβάδισμα και πλέον να μοιάζει το απόλυτο φαβορί.
Οι συνεχόμενες γκέλες του ΠΑΟΚ και η κατάρρευση που δείχνει σε αγωνιστικό, αλλά και σε επίπεδο διοίκησης, επηρέασαν και το μεταγραφικό σχεδιασμό του Ολυμπιακού. Υπήρξε εφησυχασμός και έπεσε ο πήχης των απαιτήσεων.
ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ
Από Μπεν Αφρα και Ροντρίγκες στον Φράνκο Χάρα
Ο Ολυμπιακός στο ξεκίνημα των μεταγραφών έψαχνε δύο κεντρικά στόπερ, έναν εξτρέμ να κάνει την διαφορά και έναν στράικερ. Γράφτηκαν μεγάλα ονόματα, όπως των Μπεν Αρφα, Ροντρίγκες για τα άκρα, υπήρξε το σενάριο επιστροφής του Κάμπελ, τελικά κατέληξε στη λύση χαμηλών προσδοκιών του Φράνκο Χάρα.
Έψαχνε ποιότητα πήρε έναν αθλητικό στόπερ
Στο κέντρο της άμυνας, αρχικά τα ρεπορτάζ μιλούσαν για δύο στόπερ, όταν σταμάτησε να υπάρχει φόβος πως θα χαθεί το πρωτάθλημα, οι δύο έγινα ένας.
Οι επιλογές μέχρι να καταλήξουν στον Σαντάνα έδειχναν πως ο Ολυμπιακός θέλει σέντερ μπακ να δημιουργεί παιχνίδι από χαμηλά. Από τους Ρικάρντο Κόστα, Μπρούνο Άλβες, Νέτο που στα ρεπορτάζ έπαιζαν ως πρώτες επιλογές της διοίκησης κατέληξαν στον Σαντάνα. Ο Βραζιλιάνος στόπερ έχει προσόντα που λείπουν από την άμυνα του Ολυμπιακού, αλλά είναι διαφορετικά από αυτά των στόπερ που εξέταζαν οι ερυθρόλευκοι. Ο Σαντάνα είναι αθλητικό ψηλό σέντερ μπακ, με γρήγορες για το ύψος του αντιδράσεις, αλλά χωρίς τη δυνατότητα να δημιουργεί παιχνίδι από χαμηλά. Συνήθως καταφεύγει στην εύκολη μικρή πάσα και αποφεύγει να βάλει ρίσκο στην πάσα του και να αλλάξει παιχνίδι. Ο Περέιρα έχει αναγκαστικά μονιμοποιήσει το δίδυμο Σιόβα – Αυλωνίτη. Σε αυτό το δίδυμο ο Αυλωνίτης πάει στον αντίπαλο στράικερ στο ξεκίνημα της επίθεσης του αντιπάλου και ο Σιόβας παίζει χώρο και έχει μεγαλύτερη ευθύνη στο κομμάτι της αρχικής δημιουργίας. Ο Σαντάνα θα πάρει κυρίως το ρόλο του Αυλωνίτη.
Συμπέρασμα: Ο Ολυμπιακός τις μεταγραφές του της έκανε εκ των έσω. Ο Μίτσελ είχε χάσει την εμπιστοσύνη του στο ρόστερ του, είχε αφοπλίσει πολλούς παίκτες και η παρουσία του Περέιρα έδειξε πως τουλάχιστον για την κατάκτηση του Ελληνικού πρωταθλήματος το υλικό δεν είναι και τόσο προβληματικό όπως φαινόταν. Ο Κασάμι, παίζοντας στην θέση του, είναι η μεγαλύτερη μεταγραφή, ενώ και ο Μανιάτης παίζοντας σαν 6άρι προσφέρει με το τρέξιμο του και το πάθος του και δεν αναδεικνύεται η έλλειψη ποιότητας. Στα άκρα ο Περέιρα παίζει μόνιμα με δύο καθαρά εξτρέμ, οπότε οι Ντοσεβί, Αφελάι, Ντουρμαζ, ξέρουν πως θα βρουν χώρο και χρόνο και έχουν αποκτήσει αυτοπεποίθηση και έχουν βρει κίνητρο. Δεν έχουν σχέση με τους ακραίους επιθετικούς που έχουν μάθει να λατρεύουν οι φίλοι του Ολυμπιακού, δεν είναι όμως και για πέταμα όπως φαινόταν επί Μίτσελ. Στην κορυφή της επίθεσης η κουβέντα τελείωσε από την στιγμή που άρχισε να σκοράρει ο Μήτρογλου. Επαναλαμβάνω όταν άρχισαν οι μεταγραφές ο Ολυμπιακός έψαχνε για 4 παίκτες ενδεκάδας. Πήρε μόνο παρτενέρ του Σιόβα (Σαντάνα) και έναν ποδοσφαιριστή που βάσει των δυνατοτήτων του, θα είναι επιτυχία να μπορέσει να μπει στο ροτέσιον του συλλόγου. Έδωσαν όμως λύσεις οι σκέψεις του Περέιρα.
ΠΑΟΚ
Χάθηκε χρόνος, πιθανότατα και μία ιστορική ευκαιρία
Ο ΠΑΟΚ το ξεκίνημα του σχεδιασμού του τον είχε βρει μπροστά σε μία ιστορική πρόκληση: για πρώτη φορά μετά από 30 χρόνια ήταν πρώτος στις γιορτές των Χριστουγέννων. Η ομάδα όμως φώναζε πως έχει κλατάρει και πρέπει να ενισχυθεί για να μην πεταχτεί ότι με κόπο είχε δημιουργηθεί στο πρώτο διάστημα της σεζόν.
Στο ξεκίνημα της μεταγραφικής περιόδου, ο ΠΑΟΚ ήθελε ενίσχυση στο κέντρο της άμυνας, δημιουργό από τον άξονα και έναν δεξί εξτρέμ. Απέκτησε δύο στόπερ, τους Κόστα, Παπαγιανόπουλο, τον Νομπόα για δημιουργό από χαμηλά και έμεινε με τον Σαλπιγγίδη μοναδικό δεξί εξτρέμ. Θεωρητικά το να καλύπτεις την περίοδο του Ιανουαρίου τις δύο από τις τρεις τρύπες σου είναι σημαντικό.
Κίνδυνος να μείνει την Κυριακή το βράδυ χωρίς στόχους
Το πρόβλημα στον ΠΑΟΚ είναι πως χάθηκε πολύτιμος χρόνος. Και τώρα που οι Κόστα, Νομπόα είναι σε θέση να προσφέρουν βρίσκεται ο ΠΑΟΚ 5 βαθμούς πίσω. Το πρόβλημα που παρουσιάζεται στον ΠΑΟΚ έχει να κάνει με τις προσδοκίες που δημιουργήθηκαν. Το καλοκαίρι το ρόστερ που δημιουργήθηκε δεν είχε τις δυνατότητες να διεκδικήσει πρωτάθλημα. Στην πορεία και λόγω της ιδιοσυγκρασίας του προπονητή, αλλά και των απρόσμενων χαμένων βαθμών που άφησε ο Ολυμπιακός προέκυψε η κατάκτηση του τίτλου και μάλιστα με αρκετές ρεαλιστικές πιθανότητες. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να πιεστεί το εσωτερικό της ομάδας, αλλά και να επιλέγουν στόχοι. Δηλαδή ο ΠΑΟΚ έφτασε στο σημείο να παίζει αγώνες για την Ευρώπη και για το κύπελλο και πολλοί να πιστεύουν πως είναι προτιμότερο να μην συνεχίσει η ομάδα σε αυτούς τους θεσμούς.
Αυτό πέρασε και στο εσωτερικό της ομάδας, με αποτέλεσμα ο ΠΑΟΚ να αποκλειστεί πρόωρα σε κύπελλο και Ευρώπη και να κινδυνεύει να μείνει τελικά από πολύ νωρίς εκτός στόχων. Αν μετά το ντέρμπι με τον Ολυμπιακό η διαφορά δεν θα βρίσκεται στους δύο βαθμούς, η κουβέντα για την προοπτική που φέρνουν οι επενδύσεις των Νομπόα, Κόστα δεν θα έχει νόημα. Αντίθετα αν ο ΠΑΟΚ καταφέρει να ξαναβρεθεί σε απόσταση βολής μπορεί να επενδύσει, πως έλυσε δύο μεγάλα του προβλήματα.
Συμπέρασμα: Ο Ρικάρντο Κόστα μπορεί να έπαιξε λίγο με τον Παναιτωλικό και το μεγαλύτερο διάστημα σαν αμυντικό χαφ, έδειξε όμως σε κάποιες μεταβιβάσεις αλλαγής πλευράς που έκανε πως έχει ποιότητα. Όπως ποιότητα με την μπάλα έχει και ο Νομπόα. Ο Νομπόα είναι καθαρός δημιουργός από χαμηλά. Παίζει σε χώρο που κανονικά θα πρέπει να έχεις και ανεπτυγμένη ικανότητα χωρίς μπάλα. Ανασταλτικά υστερεί κάτι που τον περιορίζει. Τον κάνει δηλαδή πολύτιμο για συγκεκριμένο ταβάνι ομάδων. Σε ένα πρωτάθλημα πάντως που την ομάδα που αγωνίζεται οι περισσότεροι αντίπαλοι την αντιμετωπίζουν με πολυπρόσωπη άμυνα, ο Νομπόα με την ικανότητα που έχει να πασάρει από χαμηλά μπορεί να κάνει τη διαφορά. Ειδικά στον ΠΑΟΚ κουμπώνει τέλεια καθώς το μεγαλύτερο του πρόβλημα, προερχόταν από τα πολλά λάθη που γινόντουσαν όταν προσπαθούσε να αναπτυχθεί.
Βλέπετε όταν πρέπει να ανοίξεις πολυπρόσωπες άμυνες και στον άξονα έχεις τους Μαντούρο, Τζιόλη, Τζανδάρη, Κάτσε η ανάπτυξη περιορίζεται στα δύο άκρα και σε όποια συνεργασία δημιουργηθεί ψηλά από το επιθετικό δίδυμο. Αν δείτε μόνο τον πίνακα με τις ασίστ που έχει ο κάθε παίκτης του ΠΑΟΚ φθάνει για να γίνει αντιληπτό το πρόβλημα στην δημιουργία από τον άξονα που υπήρχε και πόσο θα προσφέρει στην ανάπτυξη η παρουσία Νομπόα, που στο πρώτο παιχνίδι του στην βασική ενδεκάδα, έδωσε την τελική πάσα στο γκολ του Μακ:
Ρατς 5
Σκόνδρας 4
Μακ 4
Σαλπιγκίδης 4
Αθανασιάδης 2
Κίτσιου 2
Παπαδόπουλος 1
Τζιόλης 1
Τζανδάρης 1
Κάτσε 1
Νομπόα 1
ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ
Ο Παναθηναϊκός από τις αρχές του Νοεμβρίου είχε αποκτήσει τον Νίνη, ποδοσφαιριστή που αν δεν αντιμετωπίσει προβλήματα τραυματισμού, θα λύσει το πρόβλημα της δημιουργίας, καθώς φαίνεται πως ο ίδιος έχει βελτιώσει σε ικανοποιητικό βαθμό την έκρηξη του.
Πιθανή αλλαγή τακτικής
Όταν ξεκίνησε η μεταγραφική περίοδο φώναζε πως θέλει δεξί μπακ, ένα σκληρό κεντρικό αμυντικό, εσωτερικό αριστερό χαφ για την τριάδα στον άξονα. Με τη μεταγραφή του Ταυλαρίδη έλυσε απευθείας το πρόβλημα σκληράδας στο κέντρο της άμυνας, ενώ η επιλογή να κλείσει έγκαιρα τον Καλτσά για το καλοκαίρι και τον Μαυρία για το διάστημα που απομένει δείχνει μία πιθανή θέληση του Αναστασίου να αλλάξει αγωνιστικό στιλ.
Ο Παναθηναϊκός παίζει μέχρι σήμερα το ρόμβο, τακτική στην οποία δεν χρειάζεται απαραίτητα καθαρός ακραίος ποδοσφαιριστής, ενώ όποτε απαιτείται πλάτος, λύσεις δίνει ο Κλωναρίδης που βρίσκεται φανερά σε ανοδική πορεία. Ο μοναδικός λόγος που μπορεί ποδοσφαιρικά να αξιολογήσει κάποιος την επιμονή να υπάρχει στο ρόστερ καθαρό δεξί εξτρέμ, είναι η σκέψη του προπονητή να μπορεί να παίξει σύστημα με δύο ακραίους. Η αλήθεια είναι πως θα ήταν πολύ ελκυστικό και γρήγορο ένα 4-2-3-1 με τον Νίνη σε ρόλο δεκαριού και τους Κλωναρίδη, Μαυρία στα άκρα του Μπεργκ.
Ο Σουηδός θα μπορούσε να περιμένει από παντού τροφοδότηση, ενώ και ο Νίνης θα είχε τόσο την ταχύτητα και την κίνηση χωρίς μπάλα των Κλωναρίδη, Μαυρία για αξιοποίηση όσο και την κλάση του Μπεργκ. Όλα αυτά βέβαια με την προϋπόθεση πως ο τεχνικός του Παναθηναϊκού, έχει αποφασίσει να απαλλαγεί από τους Μπούι, Μέντες, Πράνιτς. Γιατί για να υπηρετήσεις μία τόσο φιλόδοξη επιθετικά τακτική θα χρειαστείς δύο αμυντικούς χαφ να μπορούν να την στηρίξουν και στο ρόστερ του Παναθηναϊκού μόνο οι Ζέκα, Λαγός μπορούν να βγάλουν σκληράδα στο κέντρο.
Συμπέρασμα: Ο Παναθηναϊκός έμεινε νωρίς έξω από τη μάχη του τίτλου. Ο στόχος του είναι να βελτιωθεί όσο γίνεται περισσότερο για να είναι έτοιμος, με σωστές προσθήκες το επόμενο καλοκαίρι να είναι ρεαλιστικό να βάλει στόχο τη διεκδίκηση του πρωταθλήματος, να αρχίσει να μαζεύει βαθμούς στην Ευρώπη και να ξαναφτιάξει το όνομά του. Το μεγάλο λάθος έγινε το καλοκαίρι, όταν έμειναν υπερβολικά πολλά κενά στο ρόστερ. Τον Ιανουάριο ποτέ δεν μπορείς να μπαλώσεις πολλές τρύπες. Κατάφερε να λύσει το πρόβλημα με την έλλειψη σκληράδας στο κέντρο της άμυνας με τον Ταυλαρίδη, την έλλειψη ποιοτικού δημιουργού με τον Νίνη, ενώ πάρθηκε η απόφαση αντί για δεξί μπακ και εσωτερικό μέσο να αποκτηθεί δεξί εξτρέμ.