Η νίκη με τις πολλές… γωνίες
Ο Παναθηναϊκός επικράτησε 3-1 του ΟΦΗ αλλά δεν είναι ξεκάθαρο εάν ήταν τόσο καλός ή βρήκε τόσο αδύναμο αντίπαλο. Είναι όμως ξεκάθαρο τι είδους προπονητής είναι ο Φάμπρι.
Η νίκη του Παναθηναϊκού επί του ΟΦΗ έχει διπλή ανάγνωση σε πολλά επίπεδα, ανάλογα με την οπτική γωνία που θα την παρατηρήσεις κάποιος.
Από τη μία, η ομάδα πήρε ένα σημαντικό «τρίποντο» και διατηρήθηκε ζωντανή στη μάχη για την είσοδο στα πλέι οφ της Superleague. Από την άλλη, ήταν η πρώτη εντός έδρας επικράτηση στο πρωτάθλημα από τις 18 Νοεμβρίου…
Από τη μία, ο Παναθηναϊκός ήταν αρκετά καλός στην απόδοση του, είχε ρυθμό, έβγαλε συνδυασμούς και ήταν απειλητικός. Από την άλλη, ο ΟΦΗ ήταν αδύναμος, είχε απουσίες βασικών ποδοσφαιριστών αλλά έστω και έτσι, δημιούργησε επικίνδυνες καταστάσεις στην εστία του Καρνέζη.
Γενικά, ο φετινός Παναθηναϊκός αποτελεί την επιτομή του… Δόκτορ Τζέκιλ και Μίστερ Χάιντ. Έχει δείξει ότι διαθέτει την ποιότητα και τις μονάδες να αποδώσει καλό ποδόσφαιρο και να κοντράρει οποιονδήποτε αντίπαλο, αλλά ταυτόχρονα έχει πείσει ότι μπορεί να είναι τραγικός και να «αναστήσει» τον κάθε… πεθαμένο.
Υπό αυτό το πρίσμα, η νίκη επί του ΟΦΗ εξελίχθηκε σε μία μικρή υπέρβαση για τον Παναθηναϊκό, όσο οξύμωρο και αν ακούγεται αυτό. Διότι έως τώρα, ο Παναθηναϊκός παρουσιαζόταν ανταγωνιστικός στα παιχνίδια με υψηλό δείκτη δυσκολίας. Απέναντι όμως στους αδύναμους, κάθε φορά κατάφερνε να χάσει βαθμούς με ένα νέο, διαφορετικό τρόπο…
Αναζητείται η διάρκεια
Τι μπορεί να κρατήσει ο Παναθηναϊκός από το παιχνίδι με τον ΟΦΗ; Τίποτα απολύτως… Με δεδομένο ότι του λείπει η σταθερότητα και μοιάζει απίθανο να την αποκτήσει στα τελευταία ματς της σεζόν, οφείλει να συγκεντρωθεί σε κάθε αναμέτρηση ξεχωριστά και να την προσεγγίσει ως μία διαφορετική ενότητα.
Στο τέλος, ανάλογα με το αν θα έχει επιτευχθεί ο τελευταίος στόχος που έχει απομείνει, η έξοδος στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, θα γίνει το ταμείο και θα κριθούν όλοι. Προς το παρόν, δεν υπάρχει λόγος να ειπωθεί το παραμικρό. Δεν έχει και νόημα, αφού κάθε φορά που στην Παιανία μιλάνε για «νέα αρχή», πάντα ακολουθεί η… σφαλιάρα και απλώς αρχίζει ένα νέο αρνητικό σερί…
Το δίλημμα του Φάμπρι
Ο Φάμπρι εξήγησε στη συνέντευξη Τύπου γιατί αντικατέστησε γρήγορα τον Σπύρο Φουρλάνο και έχει το δίκιο του. Ο Ισπανός προσελήφθη με σκοπό να φέρει αποτελέσματα και όχι για να προωθήσει τους νεαρούς ταλαντούχους Έλληνες ποδοσφαιριστές. Κοινώς, η ευθύνη δεν τον βαραίνει.
Το ζητούμενο είναι τι θέλει ο Παναθηναϊκός από τον προπονητή του. Εάν η διοίκηση κρίνει ότι χρειάζεται κάποιος ο οποίος θα στηρίξει τους μικρούς και θα τους δώσει ευκαιρίες χωρίς να υπολογίσει το κόστος, τότε είναι προφανές ότι αυτός δεν είναι ο Ισπανός. Ο Φαμπριθιάνο ποτέ δεν πήρε μέρος σε ένα πλάνο ανάδειξης ταλέντων και αυτή τη δουλειά πρέπει να την κάνει κάποιος άλλος.
Οπότε, μετά το τέλος της σεζόν και αφού γίνει ο αγωνιστικός απολογισμός, ο Παναθηναϊκός πρέπει να αποφασίσει τι είδους προπονητή ψάχνει. Αναλόγως, να τεθούν τα κριτήρια, ώστε να επιλεγεί ο κατάλληλος. Και αφού αναλάβει την τεχνική ηγεσία, να καταστεί σαφές σε όλους ποιο σχέδιο θα υπηρετήσει…
