Δεν ξέρω τι (κινητό) θέλω

Γνωρίζω ότι η συγκεκριμένη δήλωση μπορεί να κολλάει γάντι στις περισσότερες επιθυμίες των Ελλήνων αλλά επί του θέματος αναφέρεται στη κινητή τηλεφωνία. Όχι τόσο στις εταιρίες αλλά στις ανάγκες που έχουμε πλέον ως καταναλωτές από τα κινητά τηλέφωνα.

Η τεχνολογία έχει εξελιχθεί σε τέτοιο βαθμό που πλέον μέσα σε λίγα μόλις κυβικά εκατοστά όγκου υπάρχει πλέον η δυνατότητα να χωρέσουν τεχνολογίες που πριν από μερικά χρόνια θα απαιτούσαν αρκετές διαφορετικές συσκευές.
Το κινητό τηλέφωνο έχει εξελιχθεί σε κάτι παραπάνω από απλά μια συσκευή επικοινωνίας. Οι καινούργιες συσκευές πολύ άνετα παροπλίζουν φωτογραφικές μηχανές και media players τριετίας. Προσωπικά η δική μου φωτογραφική των 5MP θα είναι πλέον παρωχημένη μέχρι το τέλος του 2007 καθώς όλο και περισσότερες εταιρίες ανακοινώνουν συσκευές με τους προαναφερθέντες- ευαισθησίας- αισθητήρες. Για τα mp3 players ουδέν λόγος καθώς πλέον η πλειοψηφία των συσκευών δέχονται κάρτες μνήμης και αναπαράγουν μουσικά αρχεία.

Όχι πριν από πολλά χρόνια – πολλά όμως στον χώρο της τεχνολογίας – το βασικότερο κριτήριο επιλογής μιας συσκευής εκτός της τιμής ήταν το μέγεθος. Έχοντας περάσει από τη περίοδο των κινητών-τούβλων και μετά την επική επιτυχία του των μοντέλων GF768 και Τ28 της αυτόνομης τότε Ericsson, όλες ανεξαιρέτως οι εταιρίες είχαν ταχθεί στον αγώνα μείωσης του όγκου και του βάρους των συσκευών.

Σήμερα τα κριτήρια επιλογής είναι διαφορετικά τουλάχιστον για τους άντρες, διότι για τις γυναίκες τα κριτήρια α) είναι όμορφο (ενίοτε και ροζ) β) χωράει στη βραδινή τσάντα και γ) μου το έχει κάνει δώρο ο…. σπόνσορας είναι τόσο σταθερές αξίες όσο και ο νόμος της βαρύτητας.

Για το υπόλοιπο μισό του πλανήτη, οι ανάγκες καθορίζονται πλέον από τα θέλω και τη ψυχοσύνθεση της περιόδου. Το καλοκαίρι πχ ένα μικρό και βολικό κινητό είναι επιθυμητό λόγω πρακτικότητας.

Επιστρέφοντας στον τίτλο του κειμένου, πιάνω πολλές φορές τον εαυτό μου να κοιτάζει κινητά σε φυλλάδια τα οποία είναι εντελώς διαφορετικά μεταξύ τους τόσο από άποψη μεγέθους όσο και από άποψη ενσωματωμένων τεχνολογιών.
Πλέον μεγάλα και ογκώδη κινητά τα οποία δίνουν κάποια προστιθέμενη αξία στον κάτοχο τους, όπως e-mail (βλέπε blackberry), πλήρες συγχρονισμό με Outlook ή GPS (βλέπε smart phones & pocket PCs), κάνουν όλο συχνότερα την εμφάνιση τους στα ράφια των καταστημάτων. Και δεν είναι λίγοι αυτοί οι οποίο προτιμούν ένα «χοντρό» κινητό, συμπεριλαμβανόμενου και του υπογράφοντος, από κάποιο λεπτό και μικρό.

Η «κουμούτσα» μου με έχει βολέψει γιατί κάνει σχεδόν όλα αυτά που ζητάω. Το Pocket PC μου εξασφαλίζει πλήρη συγχρονισμό με το outlook, τις επαφές και τις εκκρεμότητες τις ημέρες, ενώ ο media player των windows το μετατρέπει ανά πάσα στιγμή σε mp3 ή avi player.

Οφείλω να ομολογήσω ότι έχω κρατήσει και το παλιό NOKIA, το οποίο χωρίς κάμερες, Bluetooth και χρώματα στην οθόνη με συνοδεύει τις στιγμές όπου το QTEK δεν μπορεί να πάει. Η «κουμούτσα» δεν είναι ούτε για τη παραλία αλλά ούτε για να το βάζεις στο τζιν –εκτός αν είσαι ο John Holmes – χωρίς να έχεις παλτό μαζί σου.

Κάθε Κυριακή λοιπόν που με τις εφημερίδες ξεφυλλίζω τα ένθετα των ηλεκτρονικών καταστημάτων πάντα σταματάω σε διαφορετικού τύπου κινητό, αναλόγως με το τι βγαίνει στην αγορά. Πότε θα λέω για τα καινούργια λεπτά Samsung, πότε για τα ΝΟΚΙΑ Ν, πότε για τα στιβαρά και αξιόπιστα SonyEricsson, ποτέ όμως συνέχεια για κάποιο συγκεκριμένο μοντέλο.

Εν αρχή νόμιζα ότι ίσως να ήμουν πνευματικά ασταθής. Αργότερα κατέληξα ότι απλά δικαιούμαι να μου αρέσουν διαφορετικά πράγματα ασχέτως αν δεν μπορώ να τα έχω όλα ή αν τελικά αγοράζω κάτι και μετά από μερικές ημέρες το μετανιώνω σκεφτόμενος ότι στο δίλημμα «αυτό ή εκείνο» πάντα κάνω τη λάθος επιλογή.

Η τάση αυτή δεν πρόκειται νομίζω να αλλάξει ούτε επίσης και η δική μου εγκεφαλική αστάθεια. Οσο το κινητό τηλέφωνο γίνεται καθημερινό και αναπόσπαστο εργαλείο και η τεχνολογία επιτρέπει την ενσωμάτωση περισσότερων λειτουργιών σε μία συσκευή τόσο οι εταιρίες θα διευρύνουν τον κατάλογο προϊόντων τους στη προσπάθεια τους να αποκτήσουν μεγαλύτερο μερίδιο της αγοράς.