Η μετάβαση του Αρη από τη Β’Εθνική στην Ευρώπη

O μουδιασμένος Αρης του πρώτου γύρου, έβαλε πλώρη για το κύπελλο UEFA. Αν και οι πρώτες μέρες του 2007, μετά τη φυγή του Γκιγέρμο Ογιος και τα όσα ακολούθησαν, μόνο αισιόδοξες δεν ήταν, οι Θεσσαλονικείς κατάφεραν να μετατρέψουν σε πλατιά χαμόγελα το μειδίαμα των φίλων της ομάδας που έβλεπαν τους παίκτες να θέλουν, αλλά να μην μπορούν.

Αυτό το «θέλω αλλά δεν μπορώ» μεταφράζεται σε 9 ισοπαλίες. Τόσες είχαν οι «κίτρινοι» το 2006, στον πρώτο γύρο του πρωταθλήματος. Οι 9 έγιναν 11 μετά τα 1-1 κόντρα σε Λάρισα και Κέρκυρα, ωστόσο οι δύο συνεχόμενες νίκες κόντρα σε Αιγάλεω και Ιωνικό, αλλά και η ωριμότητα που δείχνει η ομάδα, έφεραν μια ανοδική πορεία που θα έχει και συνέχεια, ειδικά αν ξεπεραστεί ανώδυνα και το εμπόδιο της Ξάνθης.

Ηταν μαθηματικά βέβαιο πως ο Αρης θα βελτιωθεί στον δεύτερο γύρο. Όχι γιατί έφυγε ο Ογιος και ήρθε ο Κίκε Ερνάντεθ. Δεν είναι Κόπερφιλντ ο άνθρωπος, ούτε έχει κάποιο μαγικό ραβδάκι. Απλώς η εικόνα των 15 πρώτων αγωνιστικών έδειχνε ξεκάθαρα πως ο Αρης έχει πολλά να δώσει, έχει πολλά να κάνει, έχει πολλά να πάρει, αλλά… δεν ήξερε πώς να τα πετύχει όλα αυτά. Χωρίς να λέμε πως γι΄αυτό έφταιγε ο Γκιγέρμο Ογιος και οι αντιλήψεις του. Η συμπάθειά για τον Αργεντίνο παραμένει… ανεξίτηλη.

ΟΑρης μεγάλωσε, σοβάρεψε, άλλαξε. Ακριβώς όπως το περιμέναμε. Το… ανέμελο ποδόσφαιρο αλάνας που έπαιζε στον πρώτο γύρο έδειξε πολλά. Καταρχήν έδειξε τις δυνατότητες που έχει σαν ομάδα. Απλώςέλειπε η χαλιναγώγηση. Και εκεί ακριβώς φαίνεται η αλλαγή. Τα λουριά έσφιξαν, η βαθμολογική θέση δεν άφηνε περιθώρια για απώλειες κι άλλων βαθμών σε θεωρητικά εύκολα παιχνίδια και οι «κίτρινοι» με ορθολογικό τρόπο πλέον, βρίσκονται στο δρόμο που οδηγεί στην ευρωπαϊκή έξοδο.

Στον φετινό Αρη υπάρχει πλούσιο ταλέντο, τεράστια αποθέματα θέλησης και περίσσεια θράσους. Ισως αυτό το τελευταίο να έχει κοστίσει φέτος κάποιους βαθμούς, αλλά αυτό είναι που έχει κάνει θελκτική την φετινή ομάδα. Στα παραπάνω τρία προσθέστε και τη λογική που ήρθε να συμπληρώσει το… καρέ στον δεύτερο γύρο. Η λογική του «παίζω για να κερδίζω».

Ο Κίκε Ερνάντεθ δεν θα φέρει τις μεγάλες αλλαγές. Το είπε και ο ίδιος. Λογικό. Δεν ήρθε για να αλλάξει πρόσωπα, καταστάσεις και αντιλήψεις. Ηρθε για να συνεχίσει το έργο του προκατόχου του. Το έργο είναι απλό. Η μετάβαση από τη Β’Εθνική στην Ευρώπη.