Πολιτικοποδοσφαιρική διαστροφή

Είναι συγκινητική η προσπάθεια στην οποία έχουν αποδυθεί το τελευταίο διήμερο οι ποδοσφαιρικές αρχές προκειμένου να προστατεύσουν το προϊόν που με ιδρώτα και αίμα παράγουν από όσους θεωρούν ότι το επιβουλεύονται. Η πολιτεία και οι βουλευτές εισπράττουν τα φαρμακερά βέλη της ΕΠΟ και της Λίγκας επειδή κατέφυγαν σε δυσφημιστικούς και υβριστικούς χαρακτηρισμούς εναντίον των ανθρώπων του ποδοσφαίρου, οι οποίοι υφίστανται δημόσια διαπόμπευση ενώ δεν την αξίζουν. Καλό το παραμύθι, αλλά δεν έχει δράκο – ο Γερουλάνος όσο αποκρουστικός κι αν είναι δεν πείθει για τέτοιος.

Οι πολιτικοί -βουλευτές και υπουργοί της συγκυβέρνησης- είναι όντως ανεύθυνοι επειδή βύθισαν τη χώρα στη χρεοκοπία και ο ψόγος που τους αποδίδεται είναι όλος δικός τους, μαζί με τη διαπόμπευση από δικαίους και αδίκους. Αδίκους, εν προκειμένω.

Δικαίως οι εκπρόσωποι του ποδοσφαιρικού κατεστημένου εγκαλούν τους ταγούς του πολιτικού συστήματος για τη χρεοκοπία της χώρας – είναι κάτι που όλοι οι Έλληνες νομιμοποιούνται να κάνουν, προφανώς και με βίαιο τρόπο. Αδίκως όμως τους καθιστούν υπεύθυνους για την κατάρρευση του ποδοσφαίρου.

Το ποδόσφαιρο δεν καταρρέει επειδή έτσι το θέλει ο νέος αθλητικός νόμος ή διότι οι “άνθρωποι που καλοκάθονται στα βουλευτικά έδρανα” (λαϊκίζουσα αποστροφή από την οργίλη ανακοίνωση της Λίγκας) είπαν μια -κακή- κουβέντα παραπάνω για τους “ανθρώπους του ποδοσφαίρου”. Το ποδόσφαιρο κατέρρευσε επειδή οι “άνθρωποι του ποδοσφαίρου” που το διακονούσαν ή το διακονούν ήταν το ίδιο ανεύθυνοι με τους “ανεύθυνους πολιτικούς” που επιχείρησαν ή επιχειρούν να το απαξιώσουν. Ανεύθυνοι και κάτι πολύ περισσότερο – επικίνδυνοι.

Η φωνή των “ανθρώπων του ποδοσφαίρου” που τώρα ηχεί βροντώδης υπέρ της προστασίας του αθλήματος ήταν ο ψίθυρος που κατέγραφε ο υπερκοριός της ΕΥΠ στις εκατοντάδες συνομιλίες των μελών του δυσώδους ποδοσφαιρικού παρακράτους το οποίο αποκαλύφθηκε -χωρίς φυσικά να διαλυθεί- το προηγούμενο καλοκαίρι. Η ίδια φωνή είναι – άλλαζε απλώς ο τόνος και η έντασή της.

Το εγχώριο ποδοσφαιρικό προϊόν έχει ολοκάθαρη τη σφραγίδα των ανθρώπων που το παράγουν, των “ανθρώπων του ποδοσφαίρου” που τώρα κόπτονται για την προστασία του και οδύρονται για την απαξίωσή του. Αυτοί το ευτέλισαν και το παρέδωσαν βορά στην ανυποληψία και τη διαφθορά, πριν το παραλάβουν οι “ανεύθυνοι πολιτικοί” για να το σκυλεύσουν.

Το μόνο για το οποίο μπορεί να κατηγορήσει κανείς τους βουλευτές και τους υπουργούς της συγκυβέρνησης -πέραν όσων φρικωδών προκύπτουν από αυτήν τους ακριβώς την ιδιότητα- είναι ότι εξέθρεψαν τους “ανθρώπους του ποδοσφαίρου” που τώρα στρέφονται εναντίον τους σε ρόλο γενικού τιμητή. Τους εξέθρεψαν, συναγελάστηκαν και συναλλάχτηκαν μαζί τους. Και, μολονότι η άλλη πλευρά δεν θα τους το αναγνωρίσει ποτέ, δεν τους εγκαταλείπουν ούτε τούτη την ύστατη ώρα. Επιχειρούν να τους πάρουν μαζί τους στην κόλαση που η καλή μας μοίρα τούς επιφυλάσσει.

Το πραγματικά ενοχλητικό σε αυτή την ιστορία πολιτικοποδοσφαιρικής διαπλοκής (ή μήπως διαστροφής;) είναι ότι οι “ανεύθυνοι πολιτικοί” οικειοποιήθηκαν τους υβριστικούς και δυσφημιστικούς χαρακτηρισμούς που ολόκληρη η ποδοσφαιρική κοινωνία αποδίδει στους “ανθρώπους του ποδοσφαίρου”. Δεν τους δώσαμε το ηθικό δικαίωμα να το κάνουν – το πήραν μόνοι τους. Δεν είναι η πρώτη φορά που αυθαιρετούν οι “ανεύθυνοι πολιτικοί”, αλλά μπροστά στα υπόλοιπα είναι το μόνο για το οποίο δεν θα κληθούν -όταν έρθει η ώρα του λαϊκού δικαστηρίου- να λογοδοτήσουν.