Τα πάντα εν σοφία εποίησε (ο μπασκετικός θεός)

Οι αγώνες ξεκινούν χωρίς προφανές φαβορί με τις λεπτομέρειες όμως να δείχνουν πως ένας κρατά τον πρώτο λόγο. Ο Ολυμπιακός πήρε το αβαντάζ έδρας μετά από χρόνια, κατάφερε να δείξει τρομερή συγκέντρωση στο θέμα «νίκη» έστω και αν δεν έπαιζε πάντα μεγάλο μπάσκετ. Έδειξε φρέσκος στα πλέι οφ, τελείωσε νωρίς με το Μαρούσι, γενικά δείχνει να έχει έναν πολύ καλό ρυθμό.

Μία ομάδα που εμφανίζει να βρίσκει τώρα τον καλό της εαυτό, ωριμάζει σε τέτοιες καταστάσεις ενώ το προπονητικό τιμ βελτιώνεται συνέχεια βάζοντας νέες ιδέες στο παρκέ. Δεν θα έχει όμως δεύτερο πλέι μέικερ υψηλού επιπέδου και τον Παναγιώτη Βασιλόπουλο η απουσία του οποίου κοστίζει πολύ σε συγκεκριμένες αποστολές όπως είναι δομημένο το παιχνίδι των ερυθρολεύκων. Ο Γιάννης Μπουρούσης ως ο καλύτερος παίκτης και ηγέτης του Ολυμπιακού υποσχέθηκε τίτλο δείχνοντας πόσο πολύ θέλει αυτό το σύνολο ένα πρωτάθλημα. Η πίεση, λοιπόν, είναι πολύ μεγάλη, η μεγαλύτερη δυνατή για μία ομάδα η οποία ξεκίνησε την προσπάθειά της εδώ και δύο χρόνια αλλά δεν υπάρχει χρόνος για υπομονή. Πολλά κρίνονται από αυτούς τους αγώνες ας μην κρυβόμαστε. Σε περίπτωση αποτυχίας, θα είναι ο πέμπτος τίτλος που χάνεται από τον ίδιο αντίπαλο( και μάλιστα τον αιώνιο) σε κάτι παραπάνω από έναν χρόνο.

Ο Παναθηναϊκός διαθέτει το τεράστιο πλεονέκτημα της ηρεμίας που του δίνουν οι δύο τίτλοι και της ποιότητας. Μία πρωταθλήτρια Ευρώπης δεν έχει λόγο να αγχώνεται καθώς η πείρα είναι με το μέρος της. Έδειξε ότι οι έδρες δεν την ενοχλούν, κρατάει μία συνέπεια στο παιχνίδι της και διαθέτει το τεράστιο αβαντάζ των μεγάλων πλέι μέικερ.

Έχει όμως ένα πρόβλημα. Η τελευταία εντύπωση μετράει ιδιαίτερα όταν υπάρχουν ντέρμπι με τον Ολυμπιακό. Θυμίζουμε το 1996 όταν η πρώτη πρωταθλήτρια Ευρώπης από την Ελλάδα διαλύθηκε εξαιτίας ενός κακού πέμπτου τελικού. Επίσης παρά την σιγουριά τους, οι πράσινοι δεν παίρνουν ροζ φύλο στην έδρα του Ολυμπιακού σε αγώνα πλέι οφ από το 2006.

Συνολικά πάντως ο Παναθηναϊκός, λόγω πληθώρας τίτλων, εμπειρίας της διοίκησης και του προπονητή μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα ένα αρνητικό αποτέλεσμα, κάτι που μπορεί να ισορροπηθεί από την πείνα για έναν τίτλο του Ολυμπιακού. Βλέπετε πως σε αυτό το ζευγάρι για κάθε δράση υπάρχει αντίδραση.

Τι θα δούμε στο γήπεδο; Καινούργια πράγματα για τη φετινή χρονιά. Ο Ολυμπιακός ετοιμάζει τον Σχορτσιανίτη και τον Πελεκάνο προκειμένου να πάρουν ουσιαστικά λεπτά συμμετοχής. Ο Σοφοκλής θα έχει τον σκοπό να κρατήσει τον Πέκοβιτς μακριά από την ρακέτα αλλά και να τον φθείρει επίθεση ενώ ο Πελεκάνος θα πάρει ρόλους αμυντικούς κόντρα στον Διαμαντίδη, τον Γιασικεβίτσιους και τον Νίκολας. Ο Ομπράντοβιτς με χαρά είδε κόντρα στον Άρη τον παλιό καλό Τσαρτσαρή και το παιχνίδι του θα είναι το κλειδί. Αν οι πρωταθλητές παίρνουν σταθερά 10-12 πόντους από τον έμπειρο φόργουορντ αποκτούν τεράστιο πλεονέκτημα διότι πλην του Πρίντεζη ο Γιαννάκης δεν διαθέτει άλλον ευέλικτο (έμπειρο για να μην ξεχνάμε τον Έρτσεγκ) φόργουορντ.

Ο Ολυμπιακός αποκτά προβάδισμα αν Βούισιτς και Μπουρούσης δουλέψουν στο κόκκινο. Με καλές δικές τους βραδιές ο Παναθηναϊκός δεν διαθέτει αντίστοιχα κορμιά παρά τα μεγάλα παιχνίδια του Μπατίστ.

Όλη η ιστορία όμως σε τελικούς είναι οι περιφερειακοί. Εκεί όπου ο Παναθηναϊκός ισορροπεί το πλεονέκτημα έδρας του Ολυμπιακού και παίρνει το ελάχιστο προβάδισμα είναι η θέση του πλέι μέικερ. Ακόμα και αν λείψει ο Διαμαντίδης ή δεν είναι σε καλή κατάσταση, το δίδυμο Σπανούλη-Γιασικεβίτσιους έχει ένα…ευρωπαϊκό στην πλάτη του για να δείξει πως μια χαρά τα καταφέρνει και μόνο του.

Θα αντέξει ο Παπαλουκάς όχι έναν αλλά πιθανώς πέντε αγώνες χωρίς παρτενέρ; Δύσκολα. Θα χρειαστεί ο Χαλπερίν να κάνει ένα καλό παιχνίδι όταν μετράει ώστε να μην εξαρτώνται όλα από τον Γκριρ. Ο καταλύτης πάντως θα είναι ο Τσίλντρες τον οποίο η ομάδα του αρχίζει να αξιοποιεί με φάσεις ένας εναντίον ενός και με περισσότερη μπάλα στα χέρια του. Ήταν άλλωστε ο καλύτερος στον ημιτελικό του Βερολίνου και διαθέτει τεράστιο ταλέντο για να στεκόμαστε μόνο στο κακό του σουτ.

Περιμένουμε τους καλύτερους τελικούς ίσως και όλων των εποχών. Τίποτα λιγότερο. Όσο και αν προσπαθήσουν οι γνωστοί άγνωστοι (διοικήσεις, διαιτητές, μάο-μάο) να μας το χαλάσουν δεν θα τους αφήσουμε. Αυτοί θα είναι οι δικοί μας τελικοί. Όσοι δε πάτε στα γήπεδα, μην τους φοβηθείτε. Μία χούφτα θρασύδειλοι είναι που κατά βάθος μισούν την ομάδα της οποίας τα χρώματα υποτίθεται ότι υπερασπίζουν. Σιγά μην τους αφήσουμε με ανακοινώσεις, δίχτυα, μέτρα απόστασης να το παίξουν…θεοί. Όχι στο δικό μας…γήπεδο.