Το εκτός έδρας βολεύει
Οι ομάδες που έδωσαν τα πρώτα παιγνίδια εκτός έδρας, σε Τσάμπιονς Λιγκ και Γιουρόπα Λιγκ, για κάποιον λόγο ήταν φιλοξενούμενες. Ο λόγος είναι ότι ήταν οι καλύτερες Σεπτέμβριο με Δεκέμβριο, η καθεμιά στον όμιλό της.
Στα πρώτα παιγνίδια του Γιουρόπα Λιγκ, εντός έδρας νίκησαν μόνον οι Γιάνγκ Μπόιζ, η Λεχ Πόζναν, η Μπενφίκα. Τρεις, στις δεκαέξι. Και οι τρεις, “στο γκολ” (1-0 ή 2-1).
Το πρώτο ζευγάρι που ταίριαξε για τους “16”, CSKA Mόσχας με Πόρτο, βγήκε μέσα από τέσσερις εκτός έδρας νίκες. Η CSKA στη Θεσσαλονίκη, η Πόρτο στο Πιθχουάν, η Σεβίλλη στο Ντραγκάο. Και του ΠΑΟΚ, στη Ρωσία, κι αυτή…νίκη ήταν!
Ο Κάρλο Αντσελότι, πριν (όχι μετά) το 0-2 της Τσέλσι στην Κοπεγχάγη, είπε στην ιταλική τηλεόραση πως το συμπέρασμα είναι ότι το contropiede “πληρώνει”. Στέλνει ταμείο. Πέρα απ’ το ότι εκτός έδρας έπαιξαν οι καλύτεροι, γενικώς το εκτός έδρας βολεύει.
Στο επίπεδο του αιώνιου ανταγωνισμού ανάμεσα στις λίγκες, ακόμη μια εμφατική επιβεβαίωση της Πρέμιερσιπ. Το…χειρότερο αποτέλεσμα στα τέσσερα, όπου ενεπλάκησαν ομάδες απ’ την Αγγλία, ήταν το 0-0 της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στη Μασσαλία.
Η Πριμέρα, κομ σι κομ σα. Και οι τρεις ομάδες προηγήθηκαν, η Μπαρτσελόνα, η Βαλένθια, η Ρεάλ, καμία απ’ τις τρεις δεν το κράτησε.
Η Serie A, πανωλεθρία. Οι ίδιοι το μελετούσαν, τους συνέβη. Τρία ματς γηπεδούχοι, τρεις εντός έδρας ήττες. Μίλαν, Ρόμα, Ιντερ. Και με την Ιντερ, πρώτη φορά στα τόσο καλά της απ’ τον περσινό τελικό στο Μπερναμπέου. Στους “32” του Γιουρόπα Λιγκ, από ιταλικές, έπαιξε μόνον η Νάπολι. Δεν είναι τωρινό. Είναι χρόνιο. Εξ ου και ότι, απ’ τη σεζόν 2012-13, χάνουν την τέταρτη ομάδα στο Τσάμπιονς Λιγκ. Μία κοσμοϊστορική αλλαγή, στον χάρτη.
Οι Γάλλοι, δύο “έντιμες” ισοπαλίες. Ζερλάν και Βελοντρόμ. Για το επίπεδο που είχαν απέναντι, τα αποτελέσματα είναι, το λιγότερο, αποδεκτά.
Της Μπουντεσλίγκα, σούπερ. Μπάγερν και Σάλκε. Δεν θα μπορούσαν να σκεφτούν, ρεαλιστικά, κάτι καλύτερο.
Ετσι κι αλλιώς το top-5 θα βάλει στους προημιτελικούς του Τσάμπιονς Λιγκ σίγουρα επτά ομάδες, απ’ τις οκτώ. Συμβαίνει, έξι ή επτά στις οκτώ, κάθε χρόνο. Εφέτος, μόνον η Σαχτάρ μπορεί να σπάσει το συμπαγές μπλοκ.
Σε “ατομική” απόδοση (ομάδων), η πεινασμένη Μπάγερν “έκλεψε την παράσταση” της Αρσενάλ. Ηταν, στο Μιλάνο, όσο φανταστική την περίμενε κανείς, απ’ τη στιγμή που θα είχε το εύθραυστο δίδυμο-Ρομπερί (Ρόμπεν+Ριμπερί) στη σωστή αγωνιστική κατάσταση. Μια καθαρή, αναμενόμενη υπό τον όρο που σημειώσαμε, υποψηφιότητα για το τρόπαιο.
Κι ο καινούργιος στη μεσαία γραμμή, ο αριστεροπόδαρος Βραζιλιάνος Λούιζ Γκουστάβο που αγόρασαν απ’ τη Χόφενχαϊμ, αριστερός μπακ κάποτε, έδωσε να καταλάβουμε γιατί οι Βαυαροί δεν είχαν κανένα ενδοιασμό, σε μια μέρα μέσα, ν’ αφήσουν τον Φαν Μπόμελ να πάει στη Μίλαν.
