Υποψιασμένος ξερόλας
Πρώτο (μετά τη χειμερία νάρκη) ταξίδι, Βαλένθια, έμαθα τον… Ουτσίντα! Τον Ιάπωνα δεξιό μπακ της Σάλκε. Δεν ξέρω πώς ήταν στην προηγούμενη ζωή του, για να τον πάρουν οι Γερμανοί και να τον κάνουν τον πιο καλά αμειβόμενο Ιάπωνα ποδοσφαιριστή στον κόσμο κάτι θα είχε, όμως σίγουρα ξέρω πώς είναι τώρα. Ενας “παίκτης Μάγκατ” μ’ όλη τη σημασία. Ακατάπαυστη ταχύτητα, εξαιρετική σέντρα, ιδανική ισορροπία ανάμεσα στην αμυντική και στην επιθετική συμπεριφορά, τόση που να μη καταλαβαίνεις σε ποιό απ’ τα δύο είναι καλύτερος. Ρώτησα, στην ακριβώς διπλανή θέση στο Μεστάγια, τον Γερμανό συνάδελφό μου του Sky Deutschland γιατί δεν θυμόμουν καθόλου τον Ουτσίντα απ’ τη Νότια Αφρική. Η απάντηση ήταν η πιο απλή. “Διότι δεν έπαιξε”. Το βρήκα εκκεντρικό, εκ μέρους του Ιάπωνα εκλέκτορα.
Στο ίδιο παιγνίδι, δεν έμαθα αλλ’ είδα πρώτη φορά “από κοντά” τον Μπανέγα. Το εξάρι της Βαλένθια. Απ’ την Αργεντινή, εκεί που τα εξάρια τα λένε πεντάρια. Οτι είναι εξάρι-πεντάρι, μάλλον τον σώζει. Αργεντινός και δεκάρι είναι αιώνια καταδίκη. Δεν την αντέχει κανείς. Αυτός δεν είναι μαραντονάκι, πιο πολύ είναι μασκερανάκι. Σκληρός στην κόντρα, δαγκώνει σαν σκύλος-φύλακας, αλλ’ είναι και γρήγορος και με τεχνική και ικανός στο να βλέπει απ’ την κεντρική θέση του όλο το γήπεδο. Και σουτέρ. Τώρα έχει αρχίσει να… σοβαρεύεται, άκουσα από ντόπιους. Αισθάνεται και κοντρολάρει το ρυθμό, οργανώνει, πασάρει, “τρέχει” το παιγνίδι. Ελκυστικό πακέτο.
Μετά, Νόιερ. Εχουν δίκιο, βεβαιώθηκα, να τον λένε “επόμενο τερματοφύλακα της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ”. ‘Η της…Μπάγερν, αν εισακουστεί η αφ’ υψηλού οδηγία του Μπέκενμπαουερ να τον αγοράσουν οι Βαυαροί απ’ τη Σάλκε. Εχει μπόι, έχει καρδιά, δεν έχει αναστολές να βάλει οποιοδήποτε σημείο του σώματός του ανάμεσα στην εστία και στη μπάλα για να γίνει η δουλειά, έχει κλάση “μπροστά απ’ την ηλικία του”, ακουμπάς με ασφάλεια επάνω του. Την προηγούμενη φορά που η Σάλκε έφτασε στους “8”, πριν τρία χρόνια, ήταν “όλο δικό του” (με την Πόρτο). Αν τώρα ξαναφτάσουν, θα ‘ναι και δικό του.
Κι αυτός που σκόραρε εναντίον του Νόιερ. Σολδάδο. Δεν χωρούσε στη Ρεάλ, έγινε σέντερ-φορ 10 εκατομμυρίων στη Χετάφε, τον κάλεσαν στη (γενέτειρα) Βαλένθια όταν πώλησαν τον Βίγια. Σήκωσε το υποτιθέμενο βάρος της ευθύνης σαν πούπουλο, είναι θάνατος μες στην περιοχή είτε σε 4-4-2 με παρτενέρ τον Αδούριθ είτε μονάχος σε ο,τιδήποτε τελειώνει σε “1”, εκτελεί με αριστερό, εκτελεί με δεξί, εκτελεί με κεφάλι, δεν χαμπαριάζει από rotation, ένα γκολ κάθε δύο ματς χοντρικά. Top-class.
Επιστροφή από Βαλένθια, Emirates στην TV. Λοράν Κοσιελνί. Δεν βγαίνεις για πλάκα MVP σε ματς στο οποίο έχουν παίξει ο Μέσι, ο Φαν Πέρσι, ο Βίγια, ο Νασρί, ο Τσάβι, ο Σεσκ, ο Ινιέστα, ο Αρσάβιν. Οταν διάβασα το καλοκαίρι πως ο Βενγκέρ έδωσε 10 εκατομμύρια για έναν άγραφο που ως το ’09 έπαιζε β’ Γαλλίας κι ερχόταν από μόλις μία χρονιά στην α’, και όλο αυτό για τη θέση του Γκαλάς στους στόπερ, ξύπνησε μέσα μου ο ξερόλας! Τα ίδια θα πάθει και εφέτος ο Αρσέν, κι ύστερα δεν θα ξέρει τι του φταίει. Του ‘δώσε και το “6” του Τόνι Ανταμς. Αλλά, πάλι, τα ίδια έλεγε…ο ξερόλας και ένα χρόνο πριν, όταν ο Βενγκέρ στρατολόγησε τον Βερμάλεν. Κι όταν πρωτοείδε τον Βερμάλεν να φορά τα χρώματα της Αρσενάλ, δεν πίστευε στα μάτια του. Με τον Κοσιελνί, το ίδιο. Κόβει οικονομικά, επεμβαίνει δίχως φάουλ, παίζει με τη μπάλα από πίσω, ανεβαίνει και ξέρει πώς ν’ απειλεί στα στημένα. Να τον δούμε, είναι μεγάλη η περιέργεια, και στο Καμπ Νου.
Το ίδιο βράδυ, στην ίδια TV. Ενας Μαρσεγέζος, με καταγωγή απ’ την Αλγερία, που είναι επιθετικός χαφ, παίζει στην Εθνική Γαλλίας…κι όμως δεν είναι ο Ζιντάν. Σαν αίνιγμα. Τι είναι; Ο Νασρί. Τεχνική να σου φεύγει το τσερβέλο, δυναμισμός να πηγαίνει πλέον κατά μέτωπον και όχι να διαφεύγει σαν το γατί στα άκρα, κρύο μυαλό (στα όρια της απάθειας) για να δει τον Αρσάβιν στο δεύτερο γκολ της Αρσενάλ. Ενας “ηλεκτρισμένος” μπαλαδόρος. Οχι λιγότερο έτοιμος απ’ όσο ο Σεσκ, για Μπαρτσελόνα! Για την ακρίβεια, ό,τι σημαίνει Τσάβι+Ινιέστα για τη Μπάρτσα, το ίδιο είναι Σεσκ+Νασρί για την Αρσενάλ.
Ενα υστερόγραφο από (μία εβδομάδα αργότερα στην) Κοπεγχάγη. Την επόμενη φορά που ο Βενγκέρ θα βγει στην αγορά για σέντερ-μπακ, μία σφόδρα πιθανή επιλογή θα είναι να ψωνίσει τον Γιόργκενσεν. Ο μαυρούλης έχει απίστευτη σιγουριά στις κινήσεις, για την ηλικία του (γεννημένος το ’90) και για το ύψος του (1μ.90-plus). Του αρέσει να μεταφέρει τη μπάλα, του αρέσουν τα ένας-εναντίον-ενός, είναι πρακτικά ανίκητος ψηλά, δείχνει τρομακτική συγκέντρωση, δεν κωλώνει όσο το επίπεδο της απαίτησης ανεβαίνει, την Τρίτη πέρασε με άνεση το τεστ (του καλού σ’ αυτό το ματς) Φερνάντο Τόρες. Αν το κάνει ο Αρσέν, ο ξερόλας αυτή τη φορά θα ‘ναι υποψιασμένος…
