Μπέμπηδες για φίλημα

Τώρα όχι μόνο επιτρέπεται, αλλά επιβάλλεται κιόλας το χειροκρότημα. Διότι αν αρχίσει νωρίς νωρίς το κράξιμο, τους χάνεις όλους. Όσο καλοί, ταλαντούχοι, εξελίξιμοι κι αν είναι. Και είναι.

Δεν το έχω κρύψει, το είχα καταθέσει ότι μ’ αρέσει να βλέπω την ΑΕΚ να παίζει με νιάτα ελπιδοφόρα. Πάντα ήθελα στην ΑΕΚ να υπάρχουν στον βασικό κορμό (της 18άδας και όχι απλώς για να συμπληρώνουν το ρόστερ) πέντε-έξι που θα είναι λίγο παρακάτω και σίγουρα όχι πολύ παραπάνω απ’ τα 20. Στην Ελλάδα δυστυχώς και ο 22χρονος λογίζεται ακόμη ως …ταλέντο που θέλει δουλειά. Μια ηλικία στην οποία ο καλός παίκτης πρέπει να είναι έτοιμος και ώριμος από κάθε πλευρά. Στην ΑΕΚ με εξαίρεση τον Παπασταθόπουλο (ο οποίος όμως επί της ουσίας ήταν “παίκτης του Ντέμη” και όχι της ΑΕΚ) δεν αναδείχτηκε άλλος μικρός – αν και πέρασαν αρκετοί – τα τελευταία χρόνια. Επειδή δεν βρήκαν το κουμπί τους ή δεν δούλεψαν σωστά μαζί τους (περίπτωση Ταχτσίδη), επειδή δεν αξιοποίησαν ταλέντο και ευκαιρίες που πήραν (Γκέντσογλου), επειδή δεν πήραν ποτέ πραγματικό χρόνο συμμετοχής γιατί έπρεπε να παίζουν μόνον οι έμπειροι,επειδή αετονύχηδες παράγοντες σαν τον Αδαμίδη με τον τρόπο τους, τους έδιωχναν από την ομάδα (Μανωλάς).

Ακόμα κι αυτό που συντελείται αυτή τη στιγμή έχει τον χαρακτήρα των “καταναγκαστικών έργων” και ασφαλώς δεν είναι συνειδητή επιλογή. Οι μέτοχοι και διαχειριστές της διοικητικής εξουσίας, αφήνοντας απλήρωτο τον λογαριασμό για τον οποίο οι ίδιοι ήταν υπεύθυνοι, οδήγησαν στην αποψίλωση της ΑΕΚ και τη δραματική υποβάθμιση των ποιοτικών χαρακτηριστικών της ομάδας. Έστω κι έτσι αυτό που δουλεύει ο Βαγγέλης Βλάχος στα Σπάτα αγγίζει αλλά και ξεπερνά τα όρια του επαναστατικού. Αλλαγές που ξεπερνούν τη φαντασία και μια ΑΕΚ που όμοια τους δεν έχουμε ξαναδεί.

Από την πρώτη παράσταση ενώπιον ενός κοινού που κατ’ αρχήν πέρασε το μήνυμα για “πίστωση χρόνου” το συμπέρασμα είναι ότι τούτη η ΑΕΚ κουβαλάει πολύ ταλέντο. Ο Γροντής και ο Κουρέλλας. Ο Κουτρουμπής και ο Αρκούδας, Οι “περσινοί” Μπουγαΐδης και Φούντας. Ο Κατίδης από τη Δευτέρα. Και οι άλλοι που πιθανόν να λανσάρει στην πορεία ο Βλάχος. Οι δυο συνεπώνυμοι του (Βαλεντίνος και Κωνσταντίνος). Ο Παπαδημητρίου και ο Κοτσαρίδης. Ο Νικολιάς αν δεν πάει δανεικός. Ο (άτυχος) Καλογέρης όταν με το καλό επιστρέψει. Είναι χαρά και ευλογία να βλέπεις τα πιτσιρίκια να αλλάζουν με τη μια και όμορφα την μπάλα, να έχουν σωστή ποδοσφαιρική σκέψη. Φαινόταν κι από τις αντιδράσεις του κοινού που ξεσηκωνόταν και χειροκροτούσε θερμά, κάποια ξεσπάσματα με περίτεχνους συνδυασμούς.

Δεν χωράει καμία αμφιβολία ότι κάποιοι απ’ αυτούς θα βγουν και θα διαπρέψουν. Σίγουρα όχι όλοι, γιατί άλλος “το έχει” περισσότερο και άλλος λιγότερο. Και γιατί άλλος θα έχει μεγαλύτερη τύχη (που χρειάζεται απαραιτήτως, πέρα από το ταλέντο, στην εξέλιξη ενός πιτσιρικά) κι αλλουνού θα του γυρίσει την πλάτη.

Τα σημεία που προσωπικά μ’ ανησυχούν και για τα οποία θα έπρεπε να παλέψουν στην ΑΕΚ είναι δυο:

*Πρώτον, λείπει η μαγιά με 5-6 ποιοτικούς έμπειρους παίκτες (τύπου Γεωργέα, Λυμπερόπουλου, Δέλλα κλπ.). Όχι μόνο για να καθοδηγήσουν σωστά τους πρωτάρηδες και να σηκώσουν οι ίδιοι το μεγαλύτερο βάρος, αλλά και για να γίνει σταδιακά η ένταξη και ενσωμάτωση των νεαρών στην ομάδα. Είναι άλλο πράγμα να βλέπεις σε μια κανονική ομάδα, δυο-τρεις 20άρηδες (συν πλην) κι άλλο να εμφανίζεται η ΑΕΚ με 7 παίκτες στην ενδεκάδα κάτω των 22 ετών και τέσσερις εξ αυτών (Φούντας, Γροντής, Κουρέλλας, Μπουγαΐδης) να είναι ακόμα και κάτω από 20. Ο κίνδυνος να “καούν” ελλοχεύει και αυτό είναι ένα ζητούμενο που θα πρέπει να αντιμετωπίσουν σοβαρά.

*Δεύτερον, όσο κι αν ο Βλάχος φωνάζει προς κάθε κατεύθυνση το αυτονόητο (“ΑΕΚ είμαστε και σε κάθε ματς πρέπει να μπαίνουμε για τη νίκη”) θα πρέπει όλοι να είμαστε ρεαλιστές και ιδίως ο κόσμος να πατάει στο έδαφος και να μην ζητάει λαγούς με πετραχήλια. Σ΄ αυτήν την ΑΕΚ εκ προοιμίου δεν μπορούν να συνυπάρξουν οι δυο στόχοι. Αποτελέσματα και χτίσιμο ταλαντούχας και σε βάθος χρόνου ποιοτικής και ανταγωνιστικής ομάδας. Όποιος ονειρεύεται νίκες με παιδόπουλα και μέχρι πρότινος ερασιτέχνες ή με παίκτες που δεν είχαν παραστάσεις από αγώνες Α’ Εθνικής, ζητάει να πετύχει η ομάδα το ακατόρθωτο. Συνεπώς η έγνοια της ΑΕΚ πρέπει να είναι μια: Πως θα φτιάξει πραγματικά ελκυστική ομάδα και όχι αν θα τερματίσει τέταρτη, έβδομη ή δέκατη.

Αν η ΑΕΚ επιζήσει μέσω των διαδικασιών που κυοφορούνται στο Λονδίνο με βαρύ χαρτί τον πολυτάλαντο κύριο Κιθ Χάρις, θα είναι η χρυσή ευκαιρία να επενδυθούν χρήματα σε κάτι υγιές. Διότι τα πιτσιρίκια αυτό ακριβώς το πράγμα συνθέτουν. Αγωνιστική υγεία. Αν το επενδυτικό ενδιαφέρον μείνει μόνο στα λόγια, τότε θα έρθει η κατάρρευση και χρεωκοπία με υπόλογους και αποκλειστικά υπεύθυνους εκείνους που άφησαν αβοήθητο το καράβι και θα μένει μόνο να διερευνηθεί αν το έστειλαν εσκεμμένα πάνω στα βράχια. Γιατί ας μη κοροϊδευόμαστε, παίζει και πολύ μάλιστα αυτό το σενάριο.

Και για να εισχωρήσουμε στα ενδότερα τα αγωνιστικά. Ο Κουτρουμπής έχει όλα τα φόντα να εξελιχθεί σε στόπερ υψηλών προδιαγραφών. Ο Στάθης Σταθόπουλος που τον είχε πάνω από ένα χρόνο στην Καλλιθέα, πριν ακόμα γίνει η μεταγραφή μου είχε εκμυστηρευθεί δυο πράγματα: Πρώτον , ότι άργησε και πολύ μάλιστα (στα 21 που είναι) να προσελκύσει το ενδιαφέρον μεγάλης ομάδας. Δεύτερον, πως αν πάει στην ΑΕΚ θα πάρει φανέλα βασικού στο σπίτι του όχι μόνο επειδή δεν υπάρχουν άλλοι. Και πριν από λίγες μέρες, σε μια ιδιωτική συζήτηση με τον Βαγγέλη Βλάχο ο κόουτς ήταν σαφής: Κανένα στόπερ στην Ελλάδα δεν ξέρει την μπάλα που ξέρει ο Κουτρουμπής. Το μόνο που έχω να προσθέσω είναι ότι μακάρι όλα αυτά να βγουν αληθινά.

Ο Γροντής έχει επίσης το ταλέντο να εξελιχθεί σε μοντέρνο χαφ, που θα πασάρει και θα δημιουργεί, αλλά παράλληλα θα μαρκάρει και θα κερδίζει μπάλες. Ένα ακατέργαστο διαμαντάκι που μόνο χαρά σου δίνει όταν βλέπεις τον τρόπο, το στιλ με το οποίο δίνει την πάσα. Τεχνική υψηλού επιπέδου.

Και για τα άλλα παιδιά θα έχουμε την ευκαιρία να πούμε αρκετά με τον καιρό. Εκείνο που προβληματίζει είναι η ένδεια της ομάδας επιθετικά. Συγνώμη αλλά δεν συμμερίζομαι τον ενθουσιασμό αρκετών ΑΕΚτζήδων με την περίπτωση του Παυλή. Στα 17 του και επί Φερέρ ήταν ταλεντάρα. Και αγαπημένο παιδί της εξέδρας. Πρόβλημα υγείας τον έριξε πίσω. Σε μικρότερες κατηγορίες (Εθνικός Αστέρας, Ελπιδοφόρος και Καβάλα) δεν έκανε αισθητή την παρουσία του. Αρκούν τώρα το πάθος, το πείσμα, ακόμα και ο έρωτας του αν θέλετε με την ΑΕΚ για να σταθεί στην κορυφή της επίθεσης; Εκτιμώ πως με μερικά κιλά πιο κάτω θα μπορούσε να είναι μια εναλλακτική. Αλλά μέχρι εκεί.

Όσο για τον Φουρτάδο, αυτό είναι ένα στοίχημα του προπονητή που τον πιστεύει. Έχω τις αμφιβολίες μου με τα 25 λεπτά που τον είδα ότι ο γεννημένος στο Κάπο Βέρντε, Πορτογάλος ποδοσφαιριστής είναι ο επιθετικός που θέλει η ΑΕΚ για το εύκολο γκολ. Είναι φοβερά ανέτοιμος ακόμα, όταν φτάσει σε κανονικά επίπεδα να τον ξαναδούμε.

Έτσι κι αλλιώς πάντως σε μια ΑΕΚ με ταλέντο, που θα τρέξει, θα πρεσάρει, θα πιέσει και με τον καιρό θα κυκλοφορήσει και όμορφα την μπάλα, λείπει ο εκτελεστής. Ο σέντερ φορ που θα αισθανθεί η αντίπαλη άμυνα. Κι εύχομαι να μην φτάσουμε στο σημείο να λέμε, γιατί τελικώς ο Δημητρέλος χάλασε τη μεταγραφή του Μάντζιου που ήθελαν και ο Μαύρος και ο Βλάχος. Εντάξει, δεν ήταν ποτέ δεινός σκόρερ (60 γκολ μετράει όλα αυτά τα χρόνια από τον Πανιώνιο μέχρι πέρσι στον ΟΦΗ) αλλά ήταν ένας κανονικός επιθετικός. Και ελεύθερος. Με κασέ 150 χιλιάδων ευρώ. Και αφού τους φάνηκε ακριβός, πήγαν κι έσκασαν στον Κούγια 60 χιλιάδες για τον Φουρτάδο κι άλλα 150 αύριο στον Εργοτέλη για τον Κατσικοκέρη. Μυστήρια πράγματα…