Κοιτάει το μελλοντικό… Καλάθη
Υπάρχουν μετεγγραφικές κινήσεις επιθετικές και μετεγγραφικές κινήσεις αμυντικές. Για την οικονομία της συζήτησης, θεωρούμε πως ο Παναθηναϊκός έχει υπογράψει συμβόλαιο συνεργασίας με τον Νικ Καλάθη, έστω και αν ακόμα οι πρωταθλητές δεν έχουν επιβεβαιώσει τα ρεπορτάζ από την Αμερική.
κατέβηκε στον άσο, καθώς θεωρήθηκε από τον Μπίλι Ντόβνοβαν ότι το μέλλον του ύψους 1,95 γκαρντ στον επαγγελματικό κόσμο δεν μπορεί παρά να είναι στη θέση του οργανωτή, αν θέλει να επιβιώσει καταρχάς στο ΝΒΑ.
Οι αριθμοί του και φέτος ήταν εκπληκτικοί, εξαιρουμένων των τελικών τουρνουά όπου η παραγωγικότητά του έπεσε κατακόρυφα. Αυτή η μέτρια εικόνα και η αποτυχία των δις πρωταθλητών Γκέιτορς να φτάσουν στις 64 ομάδες του NCAA, για δεύτερη φορά, μείωσε κάπως την αξία των μετοχών του ομογενή γκαρντ.
Όλοι παραδέχονταν την πρόοδό του, την τεράστια προοπτική, πλην όμως τόνιζαν ότι η αδυναμία του στα μεγάλα παιχνίδια τον… υποχρεώνει να δουλέψει περισσότερο.Πάντως, οι αριθμοί μιλούν για ένα παιδί το οποίο κατέχει το ρεκόρ στις ασίστ για τη Φλόριδα. Η δυνατότητά του στο πικ εν ρολ μοναδική, πιθανώς δε η καλύτερη στο κολεγιακό μπάσκετ. Όσοι τον έχουν δει τους θυμίζει κάτι από παλιό Γιασικεβίτσιους, πιο αθλητικό, καλύτερο αμυντικό, αλλά με χειρότερο σουτ.
Γιατί τον αποκτά ο Παναθηναϊκός παρά το γεγονός ότι η αγία… τριάδα των γκαρντ θα συνεχίσει και του χρόνου; Καταρχάς, διότι ο Ομπράντοβιτς βλέπει μακριά και θέλει αυτό το παιδί να είναι έτοιμο ώστε από το 2010 να μπορεί να σταθεί δίπλα στους Σπανούλη-Διαμαντίδη. Ο Ζοτς πιστεύει πως δεν έχεις ποτέ… αρκετούς γκαρντ, αφού αυτοί κρίνουν τον αγώνα, ενώ παράλληλα ο Καλάθης μπορεί να εξελιχθεί στο επόμενο μεγάλο πλέι μέικερ, έχοντας επτά χρόνια διαφορά από τον 27αρη Βασίλη Σπανούλη. Θα χρειαστεί, λοιπόν, χρόνο και αγωνιστικές παραστάσεις για να μπορεί να σταθεί δίπλα στον Λαρισαίο και τον Διαμαντίδη.
Εν συνεχεία, ο Νικ Καλάθης δεν πιάνει θέση ξένου ούτε κοινοτικού. Ως Έλληνας αποτελεί μία πολύ λογική δαπάνη ακόμα και στην περίπτωση που δεν καταφέρει να “πιάσει” άμεσα, ενώ παράλληλα κανείς δεν θα του ζητήσει να παίξει με το… καλημέρα.
Η τρίτη λογική αφορά στο προλαμβάνει του θεραπεύειν. Ο Παναθηναϊκός πιθανώς θεωρεί ότι σύντομα θα ενδιαφερθεί και ο Ολυμπιακός, που έχει μεγαλύτερη ανάγκη από πλέι μέικερ για το παρόν και το μέλλον του, οπότε αφού του δίνεται η ευκαιρία, γιατί να μην υποχρεώσει τον μεγάλο αντίπαλό του να ψάξει σε ξένους ή κοινοτικούς έναν ιδίου επιπέδου παίκτη;
Η μοναδική παράμετρος που ίσως να θέλει κουβέντα, αφορά στην επιλογή του ίδιου του Νικ Καλάθη. Βάσει των όσων μαθαίναμε, το Ντάλας και το Σαν Αντόνιο φέρονταν ενθουσιασμένοι από την απόδοσή του και σκέφτονταν να τον επιλέξουν στον πρώτο γύρο του ντραφτ. Η ιστορία θυμίζει λίγο του Κουφού, αν και ο σέντερ της Γιούτα είχε σαφέστατα καλύτερο όνομα στις ΗΠΑ. Ερχόμενος στην Ευρώπη, ιδιαίτερα σε μία ομάδα πανέτοιμη, που δεν μπορεί να αφιερώσει πολύ χρόνο για να τον βελτιώσει, θα πρέπει να τρέξει συνεχόμενα σπριντ ώστε να προλάβει το παιχνίδι του Ομπράντοβιτς.
Η αμερικάνικη κολεγιακή νοοτροπία, όπως φάνηκε και στον αδερφό του τον Πατ ή άλλους Αμερικανούς, προσαρμόζεται πολύ πιο δύσκολα στην Ελλάδα από ότι οι παίκτες που έρχονται από το ΝΒΑ, πράγμα φυσιολογικό, καθώς στο κολέγιο ακολουθείτε ένα συγκεκριμένο σύστημα με ελάχιστες ελευθερίες για τον αθλητή.
Εν κατακλείδι, σε περίπτωση που ο Παναθηναϊκός αποκτήσει τον Καλάθη, έχει επενδύσει σοβαρά στο μέλλον, αλλά ο κόσμος να μην περιμένει τον παίκτη που από του χρόνου θα στείλει τον Σάρας να γυαλίζει στον πάγκο. Πιθανώς να χρειαστούν δύο ή τρεις σεζόν για να προσαρμοστεί στις τεράστιες απαιτήσεις των “πρασίνων”. Η αναμονή όμως, πιστέψτε μας, αξίζει.
