Στήστε τις γκιλοτίνες…
“Πραγματικά ανακουφίστηκα. Δεν θα ήξερα τι να κάνω αν ο Λοράν είχε καλέσει κάποιους από αυτούς. Σας μιλάω ειλικρινά, δεν υπήρξε καμία συνεννόηση μεταξύ μας. Η κίνησή του έδειξε ότι αισθάνθηκε προσβεβλημένος, όπως και όλοι οι Γάλλοι, μ’ αυτά που έγιναν”. Ο Φερνάντ Ντισοσού δεν είναι διπλωμάτης ούτε χειρίζεται την «ξύλινη» γλώσσα των διοικητικών παραγόντων. Είναι, όμως, άνθρωπος που λέει αλήθειες. Και η ποδοσφαιρική ομοσπονδία της Γαλλίας χρειάζεται, ειδικά τώρα, ανθρώπους που λένε αλήθειες.
Ο Ντισοσού είναι ο υπηρεσιακός πρόεδρος της FFF (Federation Francaise de Football), της γαλλικής ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας. Εξελέγη σχεδόν… δια βοής, μετά την άρον-άρον παραίτηση του Ζαν Πιέρ Εσκαλέτ στις 23 Ιουλίου. Μέχρι τότε ήταν ένας ήσυχος διοικητικός παράγοντας, υπεύθυνος για το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο στη γαλλική επικράτεια. Μακριά απ’ αυτόν τα φλας της δημοσιότητας, οι συνεντεύξεις και τα γκαλά. Αυτό ακριβώς το προσόν ήταν που τον ανέδειξε σ’ αυτό το κρίσιμο πόσο αυτή την κρίσιμη περίοδο.
Όλοι θυμόμαστε το… ανέκδοτο Γαλλία στο πρόσφατο Μουντιάλ της Νότιας Αφρικής. Μόνο που οι Γάλλοι δεν… γέλασαν καθόλου μ’ αυτό. Δεν ήταν μόνο η κάκιστη εικόνα της ομάδας, αλλά κι ένα σωρό γεγονότα που θα αναφέρονται στους αιώνες ως το… αλατοπίπερο της αφρικάνικης διοργάνωσης. Οι βρισιές του Ανελκά στον (τότε) προπονητή Ντομενέκ, η απόφαση του κόουτς να στείλει τον παίκτη της Τσέλσι στο σπίτι του, οι φωνές του αρχηγού Εβρά για προδότες, το πλάκωμα με τον γυμναστή, η άρνηση (!) των ποδοσφαιριστών να προπονηθούν πριν από το ματς με τη Νότια Αφρική… Μιλάμε για πράγματα που ούτε η πιο νοσηρή ποδοσφαιρική φαντασία δεν μπορούσε να συλλάβει. Κι όχι για μια ομάδα-καφενείο, αλλά για τη φιναλίστ της προηγούμενης διοργάνωσης.
Και τώρα; Ο Ντισοσού ανέλαβε, έστω και υπηρεσιακά, να ηρεμήσει την καταιγίδα. Ο Ντομενέκ απομακρύνθηκε (και ως γνήσιο… καρτούν, άρχισε να διαμαρτύρεται κι από πάνω…), ήλθε ο Λοράν Μπλαν με τις δάφνες της Μπορντό. Και η ποδοσφαιρική ζωή θα συνεχιστεί, δεν γίνεται αλλιώς, υπάρχουν προκριματικά για το EURO 2012 σε λιγότερο από έναν μήνα.
Ο Μπλαν ανακοίνωσε τις επιλογές του για το φιλικό ματς της Γαλλίας με τη Νορβηγία στο Όσλο πριν από λίγες ημέρες. Προς μεγάλη ανακούφιση του Ντισοσού, στις κλήσεις βρισκόταν μόνο ένας από την 23άδα της αποστολής, ο γκολκίπερ της Μονακό Στεφάν Ριφιέ, ο οποίος είχε ταξιδέψει στην Αφρική τελευταία στιγμή για να αντικαταστήσει τον τραυματία Καρασό και φυσικά δεν έπαιξε στη διοργάνωση. Κανείς άλλος. Οι 22 από τους 23 κόπηκαν.
Θα είναι… οριστικό αυτό το κόψιμο; Ο Μπλαν δεν τοποθετήθηκε. Προφανώς για κάποιους ήλθε το πλήρωμα του χρόνου, για κάποιους άλλους θα μετρήσει το γεγονός ότι πρωτοστάτησαν στα επεισόδια και κάποιους άλλους τους… πήρε το παλιρροϊκό κύμα που σηκώθηκε μετά από τέτοια γεγονότα. Ο Μπλαν προφανώς ήθελε να δείξει ότι γυρνάει σελίδα και δεν στηρίζεται καθόλου στο παρελθόν, όμως η κίνησή του ουσιαστικά έλυσε τα χέρια του Ντισοσού να ξεκινήσει εκτεταμένες έρευνες για το τι πραγματικά έγινε, ποιος είπε τι, ποιος επηρέασε ποιον και να εκτιμηθεί η στάση του καθενός ποδοσφαιριστή ατομικά.
Το αποτέλεσμα ενός φιλικού ματς θα επηρεάσει την πορεία της έρευνας; Ασφαλώς και ναι, σύμφωνα με τη δική μου οπτική. Σε περίπτωση ήττας και κακής εμφάνισης θα αρχίσουν πάλι οι μουρμούρες, ότι «ίσως δεν ήταν καλό που τσουβαλιάστηκαν οι παίκτες, φταίχτες και μη, και αποκλείστηκαν όλοι» και θα αρχίσει δειλά-δειλά να ανοίγει η πόρτα για κάποιους, που θα θεωρηθεί ότι «παρασύρθηκαν» και «κατά βάθος είναι καλά παιδιά»… Αντίθετα, αν η Γαλλία κερδίσει απόψε και κάνει πειστική εμφάνιση, ο Ντισοσού θα έχει όλη την ευχέρεια να φερθεί σκληρά και να ικανοποιήσει το λαϊκό αίσθημα των Γάλλων, που θέλουν γκιλοτίνες.
Αξίζει να ρίξουμε μια ματιά και στους παίκτες που λογίζονται ως τα «δεύτερα» της Γαλλίας (με την έννοια ότι τα «πρώτα» ήταν παρόντες στη Νότια Αφρική): Μπενζεμά, Νασρί, Μπεν Αργά, Καμπάιγ, Σισοκό, Τρεμουλινάς… Όλοι τους από το «πάνω ράφι» του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου. Με το απίστευτο κίνητρο στα πόδια τους να δείξουν ότι δεν είναι κι αυτοί «υπηρεσιακοί», που θα παίξουν επειδή «δεν μπορούν οι υπόλοιποι», αλλά να κερδίσουν τη θέση τους στην εθνική. Ειδικά αυτοί που υπό άλλες συνθήκες δεν θα έβλεπαν τρικολόρ φανέλα ούτε με το κιάλι. Το κίνητρο αυτό μου φτάνει και μου περισσεύει, όμως κάπου υπάρχει και ο συντηρητισμός που προσφέρει το ασιατικό χάντικαπ. Παίζουμε Γαλλία, αλλά σε τέτοια απόδοση που αν η αναμέτρηση λήξει ισόπαλη παίρνουμε πίσω τα λεφτά μας.
ΝΟΡΒΗΓΙΑ-ΓΑΛΛΙΑ 2(DNB) 10/10
