Η αποχώρηση ενός θρύλου (vids)
Ένας από τους τελευταίους θρύλους του παγκόσμιου ποδοσφαίρου, ο Πάολο Μαλντίνι, αποχώρησε από την ενεργό δράση σε ηλικία 41 ετών, ύστερα από εικοσιπέντε χρόνια επαγγελματικής καριέρας.
Ο Μαλντίνι γεννήθηκε στο Μιλάνο το 1968 και είναι γιος του επίσης μεγάλου ποδοσφαιρικού θρύλου της Ιταλίας και όχι μόνο, Τσέζαρε Μαλντίνι. Σε ηλικία δέκα χρονών, γίνεται η αρχή όταν και γράφεται στις ακαδημίες της Μίλαν όπου θα αγωνιστεί για έξι χρόνια. Το 1984, σε ηλικία δεκαοκτώ χρονών, προβιβάζεται στην πρώτη ομάδα και το νερό έχει μπει πλέον για τα καλά στο αυλάκι.
Ο απροσπέλαστος αμυντικός θα σπάσει όλα τα ρεκόρ και θα κατακτήσει σχεδόν τα πάντα. Είναι ο πρώτος σε συμμετοχές στο ιταλικό πρωτάθλημα με 646 (πετυχαίνοντας 29 γκολ), ως εκ τούτου μιας και δεν έχει φορέσει άλλη φανέλα πλην της Μίλαν, είναι παράλληλα πρώτος σε συμμετοχές και στους ροσονέρι. Επίσης, είναι και ο ρέκορντμαν συμμετοχών με την Εθνική ομάδα της χώρας του, έχοντας 126 ματς στο ενεργητικό του (σημειώνοντας επτά γκολ). Αξιοσημείωτο είναι επίσης το γεγονός ότι έχει φορέσει το περιβραχιόνιο του αρχηγού στη σκουάντρα ατζούρα 47 φορές, περισσότερες από κάθε άλλον παίκτη. Ακόμη, ο Μαλντίνι συμπεριλήφθηκε στην καλύτερη εντεκάδα του παγκοσμίου κυπέλλου του 1994, διάκριση που είχε επιτύχει και ο πατέρας του στο παγκόσμιο κύπελλο του 1962.
Εντυπωσιακές είναι οι ομαδικές διακρίσεις του Ιταλού παίκτη (πάντα με τη φανέλα της Μίλαν φυσικά).
Συγκεκριμένα κατέκτησε:
Πρωτάθλημα Ιταλίας (7): (1988, 1992, 1993, 1994, 1996, 1999, 2004)
Κύπελλο Ιταλίας (1): (2003)
Σούπερ Καπ Ιταλίας (5): (1988, 1992, 1993, 1994, 2004)
Κύπελλο Πρωταθλητριών/ Τσάμπιονς Λιγκ (5): (1989, 1990, 1994, 2003, 2007)
Σούπερ Καπ Ευρώπης (5): (1989, 1990, 1994, 2003, 2007)
Διηπειρωτικό Κύπελλο (2): (1989, 1990)
Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων (1): (2007)
Σωρεία διακρίσεων και σε ατομικό επίπεδο για το Μαλντίνι.Συγκεκριμένα ψηφίστηκεΕυρωπαίος ποδοσφαιριστής της χρονιάς Under21 για το1989, στην καλύτερη ομάδα του Παγκοσμίου Κυπέλλουτου 1994, στην καλύτερη ομάδα του Ευρωπαϊκών Πρωταθλημάτων1996, 2000, ανακηρύχθηκε MVP του τελικού Τσάμπιονς Λιγκ 2003, αμυντικός της χρονιάς στην Ιταλία για το 2004,ψηφίστηκε στουςFIFA 100, μπήκε στην ομάδα της χρονιάς στην Ευρώπη για τις χρονιές2003, 2005, ήταν οκαλύτερος αμυντικός του 2007 για το Τσάμπιονς Λιγκκαι τέλος,ήταν ο αρχηγός της Εθνικής Ιταλίας από το1994 ως το 2002.
Το τελευταίο του παιχνίδι στο γήπεδο πουδόξασε όσο λίγοι, το Σαν Σίρο, δεν ήταν σίγουρα αυτό που ονειρευόταν. Η Μίλαν ηττήθηκε με 3-2 από τη Ρόμα και ο κόσμος αποχαιρέτησε λίγο «παγωμένα» το μεγάλο αρχηγό. Μάλιστα, το πανό των φανατικών οπαδών των ροσονέρι έγραφε: ” Ευχαριστούμε αρχηγέ, στο γήπεδο είσαι ένας αξεπέραστος πρωταθλητής, αλλά δε σεβάστηκες όποιον σε έκανε πλούσιο και τώρα δέχεσαι συγχαρητήρια και από αυτούς που αποκάλεσες παλιά μισθοφόρους και φραγκοφονιάδες”. Επίσης, το πανό συνοδεύτηκε από την ύψωση μιας φανέλας του Φράνκο Μπαρέζι με το σύνθημα: “Υπάρχει μόνο ένας αρχηγός”.
Όπως και να χει όμως, το όνομα του Πάολο Μαλντίνι είναι γραμμένο με χρυσά γράμματα στην ιστορία του παγκοσμίου ποδοσφαίρου και η φανέλα με το νούμερο 3 της Μίλαν, δε θα ξαναφορεθεί από κανέναν άλλο ποδοσφαιριστή εκτός αν κάποιος εκ των υιών Μαλντίνι (ο πρωτότοκος ανήκει στις ακαδημίες της Μίλαν), αγωνιστεί στους ροσονέρι, οπότε και η ιστορική φανέλα θα δοθεί σε «κληρονόμο» της μεγάλης δόξας που κουβαλάει πάνω της.
