Το τοπ-10 των περιπτώσεων… τυμβωρυχίας της Μίλαν
Η επικείμενη μετακίνηση του Ντέιβιντ Μπέκαμ από τους Λος Αντζελες Γκάλαξι στη Μίλαν επιβεβαιώνει αυτό που λίγο πολύ όλοι γνωρίζουμε. Οι "ροσονέρι" αποτελούν μία ομάδα-τυμβωρύχο, η οποία αρέσκεται να αποκτά ποδοσφαιρικά νεκρούς παίκτες και να πιστεύει ότι μπορεί να τους "αναστήσει".
Σίλβιο Μπερλουσκόνι, ένα συμβόλαιο συνεργασίας, ποτέ δεν το τίμησαν σύμφωνα με την προγενέστερη αξία τους. Η Μίλαν, συνήθως, ήταν και ο τελευταίος αξιόλογος σταθμός της καριέρας τους, η οποία είτε ολοκληρωνόταν την επόμενη σεζόν, είτε συνεχιζόταν σε ομάδες και χώρες χαμηλότερου επιπέδου.
Το contra.gr ανέτρεξε (χωρίς καμία δυσκολία είναι η αλήθεια) στις 10 πιο χαρακτηριστικές περιπτώσεις της τρέχουσας χιλιετίας και σας τις παρουσιάζει…
Ταρίμπο Γουέστ (καλοκαίρι 2000)
Σε μία περίοδο όπου Ιντερ και Μίλαν άρχιζαν μία σύσφιξη σχέσεων με ανταλλαγή παικτών με όχι και τόσο ξεκάθαρα έγγραφα με απώτερο σκοπό τη φοροδιαφυγή, ο Ταρίμπο Γουέστ έγραψε ιστορία, αφού μπήκε στη λίστα των ποδοσφαιριστών που αγωνίστηκαν και στις δύο μεγάλες ομάδες του Μιλάνου. Ποδοσφαιριστής που έγινε γνωστός από την εθνική Νιγηρίας και που μόνο εκεί μπορούσε να ανταπεξέρθει, στην Ιντερ αγωνίστηκε δύο σεζόν και σχετικά καλό αριθμό συμμετοχών, ωστόσο στους «ροσονέρι» δεν έκανε. Η απόκτησή του δεν εξυπηρετούσε αγωνιστικούς σκοπούς και παρότι η μεταγραφή του στη Μίλαν ανέβασε τις μετοχές του, η συνέχεια (μετά από τέσσερις συμμετοχές στη σεζόν) ήταν αυτή που… έπρεπε. Ντέρμπι, Καϊζερσλάουτερν, Παρτιζάν, Αλ Αραμπί, Πλίμουθ, Τζούλιους Μπέργκερ (Νιγηρία), Παϊκάν (Ιράν).
Χάρβεϊ Εσάγιας (καλοκαίρι 2004)
Επισκέφτηκε τον καλό του φίλο Κλάρενς Ζέεντορφ και του εκμυστηρεύθηκε πως ήθελε να επιστρέψει στην ενεργό δράση. Ζύγιζε πάνω από 100 κιλά. Ο Ζέεντορφ μίλησε στον προπονητή του, Κάρλο Αντσελότι, και του είπε μεταξύ σοβαρού και αστείου πως μπορεί να του βρει έναν ελεύθερο αμυντικό. Ο Αντσελότι ήταν σκεπτικός, αλλά αποδέχθηκε την πρόκληση και έδωσε στον Χάρβεϊ Εσάγιας μια ευκαιρία να προπονηθεί στο Μιλανέλο. Ο Ολλανδός αμυντικός, με καταγωγή από το Σουρινάμ, προερχόταν από την τρίτη κατηγορία της Ισπανίας και συγκεκριμένα τη Θαμόρα, έχοντας περάσει από Φέγενορντ, Χρόνινχεν, Καμπούρ, Ντοντρέχτη και τη δεύτερη ομάδα της Ρεάλ Μαδρίτης. Μετά από τρεις μήνες, ο 30χρονος Εσάγιας έχασε 15 κιλά και τον Ιούνιο του 2004 υπέγραψε συμβόλαιο. Σχεδόν μόνιμος στην εξέδρα, κάποιες φορές στον πάγκο, έκανε ντεμπούτο τον Ιανουάριο του 2005 στα τελευταία λεπτά ενός αγώνα κυπέλλου με αντίπαλο την Παλέρμο. Το καλοκαίρι του 2005, μετά τον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ, επέστρεψε στο επίπεδο που ανήκε, στη Λενιάνο. Μετά το τέλος της καριέρας του, περιέγραψε την πορεία του ως εξής: «Η απίθανη ιστορία του ανθρώπου που έκανε το απίθανο πράγμα πιθανό».
Κριστιάν Βιέρι (καλοκαίρι 2005)
Μετά από πέντε χρόνια στην Ιντερ και συχνή παρουσία στις εξέδρες του «Τζιουζέπε Μεάτσα» το 2004-05, ο Κριστιάν Βιέρι αναζήτησε ένα νέο σταθμό για να «αναστήσει» την καριέρα του. Πού θα τον έβρισκε; Μα φυσικά στο… ίδιο στάδιο, στα διπλανά αποδυτήρια. Η Μίλαν άνοιξε για ακόμα μία φορά τις αγκάλες της σε παίκτη της Ιντερ και για ακόμα μία φορά η επιλογή της ήταν απογοητευτική. Ο υπέρβαρος Μπόμπο περιφερόταν στον αγωνιστικό χώρο με τη φανέλα των «ροσονέρι» κάποια σποραδικά λεπτά σε οκτώ αγώνες πρωταθλήματος και ο απολογισμός του άλλοτε πρώτου σκόρερ της Ιταλίας και της Ισπανίας ανήλθε στο ένα γκολ. Η αποχώρησή του αθόρυβη τον Ιανουάριο, όπως και η παρουσία του στη Μονακό μέχρι το τέλος της χρονιάς. Η επόμενη σεζόν τον βρήκε στην Αταλάντα με συμβόλαιο που προέβλεπε να πληρώνεται βάσει των γκολ που θα σημειώνει, μία μικρή αναλαμπή στη Φιορεντίνα (πραγματικά μικρή όμως) και επιστροφή στη Γένοβα, όπου ακόμα περιμένει να αποθεραπευθεί και να πραγματοποιήσει το ντεμπούτο του.
Μάρσιο Αμορόζο (χειμώνας 2006)
Η Μίλαν έψαχνε να… αναπληρώσει το κενό του Βιέρι τον Ιανουάριο του 2006 και βρήκε τον κατάλληλο άνθρωπο. Ο Μάρσιο Αμορόζο είχε αποσυρθεί από το προσκήνιο, αγωνιζόταν στην πατρίδα του στη Σάο Πάουλο και νικώντας τη Λίβερπουλ στο Διηπειρωτικό, πήρε εκδίκηση για λογαριασμό της Μίλαν και τον χαμένο τελικό της Κωνσταντινούπολης. Ο Βραζιλιάνος έκανε το καθήκον του και οι «ροσονέρι» τον απέκτησαν για 18 μήνες. Η ιστορία έγραψε πως ο Αμορόζο αναπλήρωσε όντως το κενό του Βιέρι και στη θητεία του στη Μίλαν έκανε ό,τι και ο «Μπόμπο». Καθόταν στον πάγκο ή στην εξέδρα, αγωνιζόταν για κάποια λεπτά σε τέσσερα ματς και σκόραρε μία φορά. Η συνέχεια του γνωστή: Βραζιλία, Αρης, δικαστήρια…
Ρονάλντο (χειμώνας 2007)
Ιανουάριος του 2007 και η Μίλαν ψάχνει για επιθετικό, αφού το κενό του Αντρέι Σεφτσένκο δεν αναπληρώθηκε ποτέ. Τον… εντόπισε στο πρόσωπο (και το μοναδικό μαλλί-αφάνα) του Ρονάλντο. Τα δεκάδες παραπανίσια κιλά του δεν αποτέλεσαν πρόβλημα. Οι κάκιστες εμφανίσεις του με τη Ρεάλ Μαδρίτης τον τελευταίο καιρό επίσης δεν ανησύχησαν τον Κάρλο Αντσελότι. Το κόστος δεν ήταν εμπόδιο. Η μεταγραφή υλοποιήθηκε έναντι 7,5 εκατομμυρίων ευρώ και η αλήθεια είναι ότι στο δεύτερο μισό της σεζόν ο Ρονάλντο δικαιολόγησε μέρος των χρημάτων που δαπανήθηκαν. Η αξέχαστη εικόνα με τα σανδάλια στο Ολυμπιακό Στάδιο της Αθήνας στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ, ο απίστευτος τραυματισμός του σε αγώνα επίδειξης και εν τέλει ο τρίτος πολύ σοβαρός τραυματισμός του στο γόνατο, έφεραν ένα γρήγορο τέλος στη σχέση του με τη Μίλαν.
Εμερσον (καλοκαίρι 2007)
Για κάποιον ανεξήγητο λόγο η Μίλαν ζήτησε από τη Ρεάλ Μαδρίτης τις υπηρεσίες του Εμερσον το καλοκαίρι του 2007. Εξι μήνες μετά την απόκτηση του Ρονάλντο. Για πολλούς κατανοητούς λόγους οι «μερέγκες» παραχώρησαν με πάσα ευχαρίστηση τον ποδοσφαιριστή, αποκομίζοντας και πέντε εκατομμύρια ευρώ, ώστε να μειώσουν τη χασούρα από τα 11,5 που σπατάλησαν ένα χρόνο νωρίτερα για να τον «κλέψουν» από τη υποβιβασθείσα Γιουβέντους. Το «πούμα» είχε χάσει τα… δόντια του πολύ καιρό πριν, ωστόσο αυτό δεν το είχαν καταλάβει στους «ροσονέρι». Το γεγονός ότι στη Ρεάλ Μαδρίτης ο Φάμπιο Καπέλο κατάλαβε το λάθος του να τον πάρει μαζί του και δεν τον χρησιμοποιούσε ως βασικό θεωρήθηκε βλακεία του Ιταλού τεχνικού, που θα τη διόρθωνε ο Κάρλο Αντσελότι. Και εν μέρει το πράττει, χρησιμοποιώντας τον μέχρι σήμερα ως αλλαγή μετά το 70’ των αγώνων της Μίλαν. Για κάποιον ανεξήγητο λόγο…
Ιμπραΐμ Μπα (καλοκαίρι 2007)
1 Σεπτεμβρίου 2007 και η σύνοψη των μεταγραφών μετά την ολοκλήρωση της περιόδου παρουσιάζει μία δυσκολία, όσον αφορά τη Μίλαν. Οι «ροσονέρι» φέρονται να απέκτησαν κάποια στιγμή το καλοκαίρι έναν ποδοσφαιριστή με το επώνυμο Μπα, ωστόσο ούτε φωτογραφία του υπάρχει στην επίσημη ιστοσελίδα της ομάδας, ούτε ανακοίνωση. Με ένα επώνυμο που συναντάται συχνά, η αναζήτηση της ταυτότητας του ποδοσφαιριστή δεν ήταν εύκολο πράγμα. Τα πράγματα έγιναν ακόμα χειρότερα όταν εντοπίστηκε το όνομά του: Ιμπραΐμ. Πλέον η αναζήτηση γινόταν με σκοπό να βρεθούν στοιχεία του συνονόματου με τον ξάδερφο του Ισμαιλ Μπα που αγωνιζόταν στην Ξάνθη, με τον παλιό παίκτη των «ροσονέρι», ο οποίος ανήκε στην ομάδα από το 1997 μέχρι το 2003, αλλά πέρασε το μεγαλύτερο διάστημα δανεικός σε άλλους συλλόγους. Οταν έγινε κατανοητό ότι επρόκειτο για το ίδιο άτομο, ήρθε το σοκ… Ο Ιμπραΐμ Μπα, σε ηλικία 34 ετών, δέχθηκε συμβόλαιο συνεργασίας από την πρωταθλήτρια Ευρώπης Μίλαν ώστε να αφήσει την… Βαρέζε. Το αποδέχθηκε, πληρώθηκε, προπονήθηκε στο Μιλανέλο με τους φίλους του και φέτος το καλοκαίρι, ήσυχος πλέον, κρέμασε τα ποδοσφαιρικά παπούτσια του…
Ροναλντίνιο (καλοκαίρι 2008)
Τους τελευταίους μήνες της προηγούμενης σεζόν θύμιζε σε όλα παλαίμαχο ποδοσφαιριστή. Με την κοιλίτσα του, με τα ξενύχτια του, με το beach football, με τα παιχνίδια φιλανθρωπικού χαρακτήρα και με… απουσία αγωνιστικών υποχρεώσεων. Ο… τραυματισμός του -η επίσημη δικαιολογία που συμφωνήθηκε από τον ίδιο και τη Μπαρτσελόνα- τον κράτησε εκτός δράσης για τρεις μήνες από τον Ιανουάριο του 2008 και μετά. Μέχρι τότε, τον κρατούσε εκτός δράσης ο Φρανκ Ράικαρντ, αφού Ροναλντίνιο ήταν το φάντασμα του καλού του εαυτού. Από τον Νοέμβριο του 2005, όταν και έφτασε στο προσωπικό του peak σκοράροντας δύο φορές μέσα στο «Σαντιάγκο Μπερναμπέου» κόντρα στη Ρεάλ Μαδρίτης, η πορεία του Βραζιλιάνου άσου ήταν φθίνουσα. Παρότι λόγω της κεκτημένης ταχύτητας κέρδιζε συνεχώς βραβεία, τα τελευταία δύο χρόνια αντί για ηγέτης, ήταν βάρος στη Μπαρτσελόνα και η επιβεβλημένη παρουσία του στην ενδεκάδα κατέστρεφε κάθε σύστημα. Από 100 εκατομμύρια που ήταν η αξία του προ τριών ετών, η Μίλαν τον απέκτησε… χαριστικά για 21 εκατομμύρια ευρώ. Το πρώτο δείγμα του, διττό. Οταν αγωνίζεται με τον Κακά στην ενδεκάδα, είναι ευδιάθετος, κάνει αρκετά από αυτά που θαυμάσαμε στην Μπαρτσελόνα και δείχνει να… ανασταίνεται. Οταν ο Κακά ξεκουράζεται, ο Ροναλντίνιο κάνει αρκετά από αυτά για τα οποία τον λυπηθήκαμε στην Μπαρτσελόνα…
Αντρέι Σεφτσένκο (καλοκαίρι 2008)
Το καλοκαίρι του 2006 η πρόταση της Τσέλσι ήταν πολύ δύσκολο να απορριφθεί. Τόσο από την πλευρά της Μίλαν, όσο και από την πλευρά του ηγέτη των «ροσονέρι». Ο Αντρέι Σεφτσένκο αποφάσισε να κάνει αλλαγή πλεύσης στην καριέρα του, ωστόσο η διετής παρουσία του στους «μπλε» αποδείχθηκε «νεκροταφείο» για την καριέρα του. Δύο χρόνια όπου δεν έπεισε, δύο χρόνια που από κορυφαίος επιθετικός μετατράπηκε σε… τουρίστα. Τον τελευταίο καιρό, όταν αγωνιζόταν η Τσέλσι, ο Ουκρανός συνήθιζε να παίζει γκολφ αφού ήταν μονίμως εκτός αποστολής. Η φιλία του με τον Ρόμαν Αμπράμοβιτς πλέον δεν ήταν αρκετή για να τον φέρει στη βασική ενδεκάδα της ομάδας και η Μίλαν καραδοκούσε για να τον ξαναφέρει στη Λομβαρδία, μιας και ποτέ δεν βρήκε αντικαταστάτη του. Το πέτυχε το καλοκαίρι με τη μορφή δανείου, ωστόσο μετά από (ρεαλιστικά εξετάζοντας) ένα χρόνο αγωνιστικής απραξίας, ο Σεφτσένκο σε καμία περίπτωση δεν είναι ο ίδιος ποδοσφαιριστής. Εχει χάσει την επαφή του με τα δίχτυα, δεν είναι σε καλή φυσική κατάσταση, ψυχολογικά δεν βρίσκεται στο καλύτερο σημείο του και το χειρότερο από όλα, υπάρχουν παιχνίδια όπου ο Αντσελότι προτιμά να βάλει ως αλλαγή τον Φίλιπο Ιντζάγκι αντί για τον πρώην κάτοχο της Χρυσής Μπάλας…
Ντέιβιντ Μπέκαμ (χειμώνας 2009)
Ο «Goldenballs» αποφάσισε τον Ιανουάριο του 2007 να σταματήσει το ποδόσφαιρο και να αφοσιωθεί στο marketing. Τα 200 εκατομμύρια ευρώ για τέσσερα χρόνια που περιλάμβανε η μεταγραφή του στους Γκάλαξι του Λος Αντζελες ήταν αρκετά για να τον πείσουν να πάρει αυτήν την απόφαση. Στη «Μέκκα» του παγκόσμιου star system, ο Ντέιβιντ Μπέκαμ, που και που, έκανε κάποιες εμφανίσεις με την ομάδα που «βολόδερνε» στις τελευταίες θέσεις της βαθμολογίας του MLS. Οι φωτογραφίες του στον Τύπο των ΗΠΑ, όμως, ήταν κυρίως εξωαγωνιστικές και με τον ίδιο να αποτελεί… φόντο της συζύγου του, Βικτόρια Ανταμς. Οι αγωνιστικές του υποχρεώσεις στην εθνική Αγγλίας σμικρύνθηκαν σε πέντε λεπτά στο τέλος των αγώνων, υπό τον Φάμπιο Καπέλο. Βαρέθηκε γρήγορα. Η δεύτερη σερί αποτυχία των Γκάλαξι να προκριθούν στα πλέι οφ, τον οδήγησε στην απόφαση να βρει μία πραγματική ποδοσφαιρική ομάδα να κοροϊδέψει. Δεν έψαξε πολύ. Το όνομα της Μίλαν είναι πλέον γνωστό στην πιάτσα. Τέσσερις μήνες συμβόλαιο με τη μορφή δανεισμού ώστε να κρατηθεί σε φόρμα. Πέρυσι, ίδια εποχή, ο Αρσέν Βενγκέρ απλώς του είχε επιτρέψει να προπονείται για κάποιο διάστημα με τους παίκτες του. Φέτος ο φιλεύσπλαχνος Αντριάνο Γκαλιάνι του προσέφερε συμβόλαιο και ο Κάρλο Αντσελότι τον καλωσόρισε πριν το υπογράψει καν…
