Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ: Το “κόλπο γκρόσο” της μεταβατικής περιόδου

Το περασμένο καλοκαίρι υπήρξε μια περίοδος πρωτόγνωρη για τους οπαδούς αλλά και την ίδια την ομάδα της Manchester United. Η αντίπαλος του Ολυμπιακού στο Champions League έζησε στιγμές που φαντάζουν συνήθεις σε άλλες ομάδες, όχι όμως σε αυτή. Ο προπονητής Sir Alex Ferguson έφυγε και μαζί του αποχώρησε και ο γενικός διευθυντής ουσιαστικά της ομάδας, David Gill. Οι ιδιοκτήτες όμως είχαν ήδη σχεδιασμένη την επόμενη μέρα. Και αυτή βασίστηκε στις αποφάσεις ενός ανθρώπου απόλυτης εμπιστοσύνης, του Edward Woodward.

Στο σύγχρονο ποδόσφαιρο η επιχειρηματική λειτουργία είναι αν όχι σημαντικότερη, τουλάχιστον εξίσου σημαντική με την αθλητική. Γι’ αυτό ο ρόλος κι οι αρμοδιότητες ενός γενικού αρχηγού παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της ομάδας. Η οργάνωση ενός club περιλαμβάνει έναν στρατηγικό σχεδιασμό των τμημάτων που θα φροντίζουν για την ομαλή λειτουργία του. Οικονομικός σχεδιασμός, εμπορική πολιτική, μεταγραφές, marketing, δημόσιες σχέσεις, merchandising αποτελούν ορισμένα μόνο κομμάτια ζωτικής σημασίας για έναν σύλλογο. Τη γενική επίβλεψη και τελική απόφαση των παραπάνω έχει ο γενικός αρχηγός. Και τον ρόλο αυτό στην United επωμίστηκε o Woodward, ένας άνθρωπος-κλειδί για την ομαλή μετάβαση στη νέα εποχή.

Ο Άγγλος λογιστής είναι ο άνθρωπος που πλέον καλείται να διαχειριστεί το μεγάλο καράβι που ονομάζεται United. Από την “PricewaterhouseCoopers” στην “J.P Morgan” και μετά στη Manchester United, ο Woodward έχει την απόλυτη εμπιστοσύνη της οικογένειας Glazer να οδηγήσει την ομάδα σε ήρεμα και γνωστά-επιτυχημένα νερά. Η παρουσία του στην ομάδα μόνο τυχαία δεν θα μπορούσε να χαρακτηριστεί. Ο Woodward δούλευε στην “J.P Morgan” μέχρι το 2005 ως υπεύθυνος των εξαγορών και συγχωνεύσεων της εταιρείας. Παράλληλα, υπήρξε και ο σύμβουλος της οικογένειας Glazer, πετυχαίνοντας το σπουδαίο deal της εξαγοράς της Manchester United έναντι 550.000.000 δολαρίων. Ένα deal όχι προσοδοφόρο μόνο για τον ίδιο και την ομάδα, αλλά και την “J.P Morgan”, η οποία δάνεισε, με το αζημείωτο φυσικά, τα παραπάνω χρήματα στην οικογένεια.

Πλέον, από το καλοκαίρι του 2012, ο Woodward ανέλαβε αντιπρόεδρος της ομάδας, αφού πρώτα είχε περάσει από το ρόλο του οικονομικού οργανωτή και εν μέρει του εμπορικού διευθυντή, εκτοξεύοντας τα εμπορικά έσοδα της ομάδας από 48.700.000 στερλίνες το 2005 σε 117.600.000 το 2012. Κάθε αρχή και δύσκολη όμως. Από το καλοκαίρι του 2013 ανέλαβε και μέρος από το κομμάτι των μεταγραφών. Τον χαρακτήρισαν μέχρι και καταστροφικό, αφού δεν κατάφερε να πείσει κανέναν μεγάλο αστέρα να έρθει στο Manchester, με αποτέλεσμα η ομάδα να ζήσει πρωτόγνωρες σκηνές, παλεύοντας για μια θέση που να οδηγεί στα κύπελλα Ευρώπης της επόμενης περιόδου. Η εμπιστοσύνη όμως της οικογένεια Glazer υπήρξε ακλόνητη. Στη μεταγραφική περίοδο του Ιανουαρίου, ένα μεγάλο αστέρι, ο Juan Mata, έκανε την εμφάνισή του στο Manchester. Παράλληλα, η επικείμενη συμφωνία με τη “NIKE”, που θα καταστήσει την Manchester United ως την πλέον εμπορική φανέλα στον κόσμο, δείχνει να αντιστρέφει το κλίμα.

Ναι, είναι αλήθεια πως η United προσπαθεί να υπογράψει συμφωνία με τη “NIKE” για τα επόμενα 10 χρόνια, σαν επίσημος προμηθευτής αθλητικού υλικού. Και ναι, είναι αλήθεια πως αυτή η συμφωνία αγγίζει τα 1.000.000.000 δολάρια! Κοινώς 100.000.000 δολάρια ετησίως, τη στιγμή που ομάδες όπως Real Madrid, Arsenal, Barcelona και Bayern Munchen βρίσκονται κοντά στα 40.000.000 δολάρια. Καταλαβαίνει λοιπόν κανείς το κόλπο γκρόσο που πάει να κάνει ο Woodward. Ένα κόλπο που σίγουρα οι συγκυρίες, από βαθμολογικής άποψης, δεν ευνοούν την United, η εμπορική και οικονομική πολιτική που ακολούθησε τα προηγούμενα χρόνια, την καθιστούν φαβορί να την πετύχει.

Το επόμενο εξάμηνο φαντάζει το πλέον κρίσιμο για την αυτοκρατορία της Manchester United. Μια αυτοκρατορία σε μεταβατικό στάδιο, που προσπαθεί να διατηρήσει τα σκήπτρα της στην εμπορική αξία των ομάδων της Ευρώπης. Ο Woodward έχει αναλάβει ένα τεράστιο ρόλο. Οι γνώσεις του πάνω στην στρατηγική και οι ενέργειές του στο εμπορικό και οικονομικό κομμάτι δείχνουν πως έχει την ικανότητα να πετύχει το έργο που έχει επωμιστεί. Θα τα καταφέρει ή θα αποτελέσει ένα ακόμα χαμένο στοίχημα;