Το Top10 της 23ης αγωνιστικής
Η γκολάρα του Εργοτέλη και ο Σαράνοφ που τα απέκρουσε όλα. Ο Κατίδης που σκόραρε ξανά, ο Τσουκαλάς που έκανε τον... Τζέραρντ στη Λιβαδεια. Ο άνετος Ολυμπιακός και ο προβληματισμένος ΠΑΟΚ. Το "άλλο" πανό στη Λεωφόρο και το fair-play του Τασουλή. Όλα στο Top10 της 23ης αγωνιστικής.
10. Χωρις στόχους, με Νιόπλια
Στο Βέροια-Ατρόμητος έπαιξαν δύο ομάδες που στην ουσία δεν έχουν στόχους. Η Βέροια εδώ και καιρό περνάει άσχημο διάστημα, έχει πέσει στη μέση της βαθμολογίας, χωρίς να κοιτάει ούτε προς τα πάνω, ούτε προς τα κάτω. Ο δε Ατρόμητος κάνει μια πολύ κακή σεζόν, χωρίς πραγματικά καλό διάστημα, με δύο αλλαγές προπονητή και στην ουσία ούτε αυτός έχει στόχους.
Θεωρητικά μπορουν να κυνηγήσουν την πεντάδα, αλλά η αλήθεια είναι καμιά απ’τις δύο δεν την αξίζει. Έκπληξη αποτελεί η επιλογή του Σπανού να προσλάβει το Νιόπλια, προπονητή που είναι χωρίς δουλειά απ’τον Σεπτέμβριο του 2013 και έχει κάτσει σε πάγκο ομάδας λιγότερο από έναν χρόνο. Μένει να δούμε αν αποτελεί μια πρώτη κίνηση σε μια γενική ανανέωση που χρειάζεται ο Ατρόμητος, αν και δύσκολα βλέπεις μέλλον σε εξάμηνο συμβόλαιο.
9. Καλύτερη άμυνα
Ο Αναστό είπε πως στο δεύτερο ημίχρονο με τον Εργοτέλη ο ΟΦΗ έπαιξε όπως δεν το έχει κάνει εδώ και τρία χρόνια στο πρωτάθλημα. Η αλήθεια είναι πως άξιζε να πάρει έστω την ισοπαλία, χάρις στις προσπάθειες του Κουτσιανικούλη και του Μεραμπιασβίλι, που έπεσαν πάνω στον εκπληκτικό Σαράνοφ, που έβγαλε μέχρι και προσπάθεια που πήγε να γίνει αυτογκολ.
Μόνο που για να μείνει ο ΟΦΗ χρειάζεται πέρα απ’τους βαθμούς να βελτιωθεί αμυντικά. Δύσκολα θα πάρει κάτι σε ματς που θα δέχεται πάνω από ένα γκολ.
8. Μεγάλη νίκη με τις ενισχύσεις
Ο Εργοτέλης πέτυχε μεγάλη νίκη απέναντι στον ΟΦΗ, πόσω μάλλον απ’τη στιγμή που έμεινε με δέκα παίκτες μετά το 1-0. Ακόμα με αριθμητικό πλεονέκτημα, ο Εργοτέλης πρώτα πέτυχε άλλα δύο γκολ μέχρι το 45′ και στην επανάληψη κράτησε τη νίκη, έστω και με τύχη και ήρωα τον Σαράνοφ.
Χωρίς να θέλουμε να αδικήσουμε κανέναν, τη διαφορά την έκαναν οι νεοφερμένοι. Ο Μποέ Καν πέτυχε το πρώτο γκολ, ο Ουλά “έκρυψε” την μπάλα με τον Γιουσούφ για να κάνει ο Τζιλάς το 2-0 και ο Γκορκς έκανε με κεφαλιά το 3-1.
7. Παρελθόν ο Παντελίδης, με γκολ ο Κατίδης
Πολλές φορές περιμέναμε πως θα αποτελέσει παρελθόν, αλλά ο Σάββας Παντελίδης άντεξε μέχρι την 23η αγωνιστική. Μέχρι εδώ ήταν και ο Κομπότης θα αναζητήσει άλλον για τη μάχη της σωτηρίας, με τον Λεβαδειακό να έχει το πρόγραμμα που θα το επιτρέψει να μείνει στην κατηγορία, να παραμείνει η σταθερά, κάτι σαν τον Αρνατούτογλου στην τηλεόραση.
Ανεξαρτήτως του Λεβαδειακού, ευχάριστη ήταν η είδηση για το γκολ του Κατίδη. Ο 22χρονος βρήκε δίχτυα σχεδόν 23 μήνες μετά από εκείνο το απόγευμα στο ΟΑΚΑ και πλέον το τελευταίο του γκολ δεν είναι μια μαύρη στιγμή για τον ίδιο.
6. Το αυτονόητο;
Το ζήσαμε κι αυτό. Ο Χρήστος Τασουλής επέλεξε να βγάλει έξω την μπάλα στο 80′, στο ματς του Πανιωνίου με την Κέρκυρα, όταν δύο αντίπαλοι ήταν στο χορτάρι κι η ομάδα του ήταν στην επίθεση. Η απόφασή του δίχασε τον κόσμο στις κερκίδες, αλλά και τους ίδιους τους συμπαίκτες του.
Ο ίδιος μίλησε στο Contra.gr και είπε πως όσες φορές κι αν έπρεπε να αποφασίσει θα έκανε το ίδιο και πως στην Ελλάδα φτάσαμε να επιβραβεύουμε το δεδομένο και άρα δεν τον ενδιαφέρει το χειροκρότημα για κάτι τέτοιο.
5. Κατέβασε ρολά σε όλους
Ναι, οι παίκτες στην επίθεση πέτυχαν τα δύο πρώτα γκολ, ο αμυντικός ο Γκοργκς πέτυχε το τρίτο, αλλά ο Σαράνοφ ήταν τελικά ο μεγάλος πρωταγωνιστής της νίκης του Εργοτέλη επί του ΟΦΗ. Ο 27χρονος Σέρβος τερματοφύλακας πρώτα “έπνιξε” από μακριά το σουτ του Μακρή και έβαλε μόνος του τον ΟΦΗ στο ματς. Στο δεύτερο ημίχρονο πήρε την εκδίκησή του και κατέβασε τα ρολά.
Δεν έβγαλε μόνο τις προσπάθειες των αντιπάλων, με εξαίρεση το γκολ του Μεραμπιασβίλι, αλλά ακόμα και την απόκρουση του συμπαίκτη του, αποσοβώντας ένα εντυπωσιακό αυτογκολ.
4. Το σταθερό πανό
Εννοείται πως δεν περιμέναμε το πανό που ανέβηκε στο παιχνίδι με τον Λεβαδειακό για να καταλάβουμε τη χαμηλή αισθητική και ηθική που έχουν τα πέταλα στη χώρα. Δεν εξαρτάται απ’το πόση ώρα έμεινε κρεμασμένο, ούτε αλλάζει απ’το γεγονός πως κατέβηκε, πολύ απλά γιατί άλλά έχουν μείνει στη θέση τους για ώρες.
Μέχρι στιγμής έχουμε συζητήσει δύο φορές σε Δευτεριάτικο Top10 τη συμπεριφορά των “εκλεκτών” που κάθονται πάνω απ’τον πάγκο των φιλοξενούμενων σε κάθε ματς στη Λεωφόρο. Με την ευκαιρία του πανό, να επισημανθεί και άλλο ένα: αυτό με τη φωτογραφία του Ευθυμιάδη, που ανεβαίνει σε κάθε ματς μπροστά στους διαιτητές, στο χώρο που κάθεται ο τέταρτος.
Αυτό υποθέτω πως δεν ενοχλεί, μπορεί να υπάρχει σε κάθε ματς, για όση ώρα θέλουν οι κάτοχοί του.
3. Με το εξωτερικό ο Τσουκαλάς
Έχουμε 3-4 αγωνιστικές που λέμε το ίδιο για τον ΠΑΣ. Πιο σταθερός απ’όλους. Δεν μάζεψε τα φώτα πάνω του με κάποιο πολύ καλό διάστημα, όπως έκαναν πχ η Ξάνθη ή η Βέροια, αλλά δεν πέρασε και το δικό τους κακό φεγγάρι. Πλέον η ομάδα του Πετράκη έχει μόλις μία ήττα στα τελευταία 12 ματς και τρεις σερί νίκες μετά από πέντε σερί ισοπαλίες.
Ο Λεβαδειακός καιγόταν για το αποτέλεσμα, αλλά ο ΠΑΣ έφυγε με το διπλό, “έδιωξε” τον Παντελίδη και έβαλε πίεση στον Παναιτωλικό για την πεντάδα. Μέχρι να δούμε τι θα καταφέρει, να δοθούν τα εύσημα στον Τσουκαλά, που κάνει τρομερή χρονιά χωρίς το ανάλογο κρέντιτ. Και όχι, δεν το κάνουν πολλοί Έλληνες αυτό που έκανε στην πάσα για το 1-2.
2. Τι κάνουμε γενικά
Ο ΠΑΟΚ είδε στο ντέρμπι να καθρεφτίζονται οι αγωνιστικοί λόγοι για τους οποίους είδε τη διαφορά να εξανεμίζεται και έφτασε στο -8. Γιατί την ώρα που ο Ολυμπιακός έβαζε Μιλιβόγεβιτς, Φορτούνη και Ντουρμάζ, ο ΠΑΟΚ δεν είχε τρίτο μέσο και τραβούσε πίσω τον Αθανασιάδη και δεν είχε παίκτες στον πάγκο που θα μπορούσαν να του βελτιώσουν την εικόνα. Ανάπτυξη και πάλι μόνο απ’τα αριστερά, ο Κάτσε να τρέχει για όλους, ο Κλάους μακριά απ’την περιοχή.
Κύπελλο δεν έχει, Ευρώπη δεν έχει, τα play-off αργούν. Ο ΠΑΟΚ δεν πρέπει να κοιτάξει το “τι κάνουμε τώρα”, αλλά το “τι κάνουμε γενικά”. Για να μην βρεθεί του χρόνου, για 4η σερί χρονιά, στην ίδια κατάσταση.
1. Άνετος στην Τούμπα
Ο Ολυμπιακός στην Τούμπα ήταν ξανά όπως τον έχουμε συνηθίσει με τον Περέιρα. Ισορροπία, καλές αποστάσεις, τρέξιμο, πίεση, συμπαγής εικόνα. Του έλειψε μόνο η καλύτερη επιθετική απειλή, που βέβαια ακόμα και στα ματς που είναι το αφεντικό δεν την έχει όπως θα ήθελε. Δεν την έχει γιατί εξακολουθεί να μην παίρνει πολλά στη δημιουργία απ’τους ακραίους και γιατί πολλά έχουν θυσιαστεί για να γίνει η ομάδα πιο συμπαγής.
Με καλύτερα τελειώματα απ’τον Μήτρογλου θα μπορούσε να πάρει το διπλό, όχι πως τον χάλασε το 0-0 και η άνετη εικόνα που έβγαλε στην Τούμπα.
