Και τι ζητάνε; Μια ευκαιρία στον Παράδεισο να πάνε…

Αυτήν που βλέπουν οι δυο τους με το κιάλι σε μια σεζόν εφιαλτική. Εμπειρία τραυματική. Να βλέπεις την ΑΕΚ έναν ολόκληρο γύρο στον πάτο της βαθμολογίας να ψάχνει για σωσίβιο. Τον Παναθηναϊκό να εκπέμπει το δικό του σήμα κινδύνου πριν προσκρούσει ως άλλος Τιτανικός στα παγόβουνα. Στο σύνολο, 55 βαθμοί η συγκομιδή τους στο φετινό πρωτάθλημα. Μόνος του ο Ολυμπιακός έχει μαζέψει πέντε παραπάνω…

Για το ντέρμπι το αποψινό η “Κ.Ε.” δίνει πάσα σε δυο τραγουδοποιούς. Αντί για μουσική, παίζουν μπάλα γιατί έχουν μεγαλώσει με την μπάλα, τότε που οι Κυριακές είχαν άλλη χάρη για τους ποδοσφαιρόφιλους. ΑΕΚ ο Μίλτος Πασχαλίδης, Παναθηναϊκός ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας. Τον χειμώνα τον έβγαλαν μαζί στον “Ζυγό”, από το ερχόμενο Σάββατο ανταμώνουν και “αυτοσχεδιάζουν” με το κοινό της Θεσσαλονίκης, παρέα με Σταρόβα και Παπίου.

Τετάρτη μεσημέρι στο Κολωνάκι, χαλαρή ποδοσφαιροκουβέντα. “Είναι κάτι σαν …Μικρός Τιτανικός ο Παναθηναϊκός;” το ερώτημα στον Λαυρέντη. Βάζει τα γέλια.

“Ο Τιτανικός για την ομάδα μου είναι μικρός. Μιλάμε για Τιτανικάρα…” Ο στίχος που τον εκφράζει για τη σημερινή κατάσταση στην ομάδα του είναι το “μια ευκαιρία στον Παράδεισο να πάω…”

Ο Μίλτος για την ΑΕΚ επιλέγει έναν στίχο του Οδυσσέα Ιωάννου από τις “Βυθισμένες Άγκυρες”. “Δεν ξέρω ποιόν παλεύω νικήσω…”

Μεγαλωμένος στους Αμπελόκηπους ο Μίλτος Πασχαλίδης, ήταν τακτικός επισκέπτης στα ματς του Παναθηναϊκού. Τον πήγαινε ο πατέρας του στη Λεωφόρο, αλλά ο θείος του ο Σωκράτης, τον έκανε ΑΕΚ. Δεν ήταν και δύσκολο. Πέντε φορές να έβαζες τότε σ’ έναν πιτσιρικά να ακούσει από δισκάκι τη μετάδοση του Βασίλη Γεωργίου στον ευρωπαϊκό τελικό του ’68, τον κάνεις αμέσως ΑΕΚ!

Βολιώτης στην καταγωγή ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, μεταξύ Νίκης και Ολυμπιακού διάλεξε την πρώτη. Και όταν ο πατέρας του τον πήγε να δει Ολυμπιακός-Γουέστ Χαμ για να τον κάνει …γαύρο, αυτός έγινε Γουέστ Χαμ λόγω Μπόμπι Μουρ. Και φανατικός Παναθηναϊκός! Για απόψε βλέπει να λείπει από την ομάδα ο Τοτσέ. “Για μένα είναι μεγάλος παίκτης σε αυτόν τον Παναθηναϊκό.” Τον Μίλτο τον φοβίζει που “λείπει ο Τοτσέ γιατί οι συμπαίκτες του μπορεί να κάνουν το κάτι παραπάνω για να καλύψουν το κενό του.” Ο Λαυρέντης το πάει παραπέρα στις επιλογές που έγιναν. “Ο Παναθηναϊκός δεν έχει φορ και ο φορ που έπρεπε να έχει, ο Πετρόπουλος, αγωνίζεται στην ΑΕΚ. Αυτό είναι στα όρια του μεταφυσικού.”

Εκεί πάνω ακριβώς τον ανάβει ο Πασχαλίδης (“τι έχει κάνει φέτος ο Παναθηναϊκός; Απίστευτα πράγματα στη διαχείριση του ρόστερ που είχε.”) και ο λόγος του Μαχαιρίτσα είναι χειμαρρώδης: “Ό,τι χρήσιμο είχε, το άφησε να φύγει. Είχε φύγει ο Γκέκας για να έρθει ο Σαλπιγγίδης λες και δεν μπορούσε να κρατήσει και τους δύο. Εφεραν τον Πετρόπουλο και έφυγε ο Μάντζιος. Πήραν ένα «μουλάρι» από την Βραζιλία, τον Σόουζα, και μετά ήρθε ο Σισέ και είχαν την εντύπωση ότι θα έμενε για πάντα. Και ξαφνικά μείναμε μόνο με τον Τοτσέ. Αυτό είναι παράνοια. Να, γιατί δεν πάω στο γήπεδο. Είμαι άρρωστος με την ομάδα και δεν μπορώ να πάω γήπεδο. Είναι μία κατάσταση εκτός ελέγχου. Και ο Ολυμπιακός έχει τον Πάντελιτς να του σκουπίζει το πάγκο!”

Προγνωστικά για απόψε; “Εύχομαι νίκη του Παναθηναϊκού, αφού έτσι κι αλλιώς η ΑΕΚ θα σωθεί, μπας και πάρει η ομάδα τα 5 εκατ. ευρώ της Ευρώπης.” η ευχή, περισσότερο, του Λαυρέντη.

Ο Μίλτος πιο εγκρατής: “Εύχομαι να μην τους διασύρουμε γιατί θα στενοχωρηθεί μετά. Η εκτίμηση μου πάντως είναι ότι το παιχνίδι είναι καρφωμένο στο Χ από δω μέχρι τον Καλατράβα.”

«Η ρουτίνα ενοχλεί ακόμα και τους Ολυμπιακούς»

Πασχαλίδης – Μαχαιρίτσας δεν θα πάνε απόψε στο γήπεδο, γιατί έχουν ξενερώσει με ΑΕΚ, ΠΑΟ και κυρίως με την εικόνα του ελληνικού πρωταθλήματος. Το γήπεδο το έκοψαν φέτος και οι δυο. Ο Μαχαιρίτσας αγαπάει το ποδόσφαιρο, δηλώνει «τρελός» με τον Παναθηναϊκό, αλλά παράλληλα έχει ξενερώσει και με την μπάλα.

Ο Πασχαλίδης θυμάται τα δικά τους pre-game σε ντέρμπι. «Οποτε πάω να μιλήσω στη NOVA πριν από τα ντέρμπι, η ΑΕΚ έχει κερδίσει. Εχασε μόνο όταν ήμασταν μαζί με τον Λαυρέντη…»

Λ.Μ.: Α, ωραία, οπότε πάμε πάλι για να κερδίσω.

Μ.Π.: Δεν θα σου κάνω τη χάρη. Θα είμαι στο Κατάκολο για να παίξω μουσική. Φέτος πάντως δεν έχω πάει στο γήπεδο.

Απογοητεύτηκες; Ξενέρωσες μ’ αυτό που βλέπεις;

Μ.Π.: Εχω ξενερώσει με την μπάλα που παίζεται γενικώς. Από την άλλη πλευρά, φέτος είναι μια χρονιά που αξίζει να στηρίξει κάποιος την ΑΕΚ. Με την έννοια ότι παίζουν πιτσιρικάδες και προσπαθούν με νύχια και με δόντια να τη σώσουν. Αν η ΑΕΚ σωθεί φέτος, θα αξίζει ένα μεγάλο μπράβο στα παιδιά και τα ονόματά τους θα πρέπει να γραφτούν με χρυσά γράμματα. Αν παραμείνουν στην κατηγορία, θα είναι σαν να έχουμε πάρει το πρωτάθλημα. Θα είναι ένας θρίαμβος αν σωθεί η ΑΕΚ.

Λ.Μ.: Ο Παναθηναϊκός δεν έχει όραμα αυτήν τη στιγμή, δεν έχει κάτι να με τραβάει στο γήπεδο, παρόλο που μπήκα ενεργά στην προσπάθεια που έγινε.

Την πίστεψες την Παναθηναϊκή Συμμαχία;

Λ.Μ.: Αυτό που πίστευα και πιστεύω είναι ότι πρέπει να σωθεί η ομάδα, να μην πέσει στον γκρεμό, να μην πάει στο Πρωτοδικείο, να μη φτάσει να παίζει στην τέταρτη ή στην… πέμπτη κατηγορία. Δεν είναι δυνατόν να εξαφανιστεί η Κυριακή μας. Ενα πράγμα μάς έχει απομείνει. Μου αρέσει, βρε αδερφέ, να βλέπω μπάλα. Τι θα κάνω, μόνο την Μπαρτσελόνα θα βλέπω; Τι θα λέμε στα στέκια μας; Θα πειράζω τους φίλους μου λέγοντας πως έσκισε η Μπαρτσελόνα ή η Λίβερπουλ; Δεν το μπορώ αυτό το πράγμα. Εγώ από μικρό παιδί θυμάμαι τον Παπαεμμανουήλ, τον Δομάζο και αργότερα τον Σαραβάκο. Τώρα δεν μπορώ να ασχολούμαι μόνο με τον Μέσι. Αυτή η χαρά δεν μπορεί να μου κοπεί βίαια. Ούτε μπορώ να βλέπω τον Ολυμπιακό, που έχει μια οικονομική υγεία.

«Οχι με 1.002 τρόπους»

Είναι αυτή η ρουτίνα και η μονοτονία που σκοτώνει το ποδόσφαιρο;

Λ.Μ.: Αυτή η ρουτίνα ενοχλεί και τους ίδιους τους Ολυμπιακούς. Με τον Αρη ήταν 10.000 κόσμος και στο τέλος θα πηγαίνουν 3.000. Αυτό βέβαια δεν το καταλαβαίνει ο Σάββας Θεοδωρίδης και σου λέει «εντάξει είναι όλα». Θα μου πείτε τώρα, τι φταίει ο Ολυμπιακός που οι άλλες ομάδες είναι αδύναμες και δεν έχουν λεφτά; Και σ’ αυτό να συμφωνήσω, αλλά όταν δεν έχουν λεφτά ή είναι αδύναμες, μην τους παίρνεις και το κεφάλι με 1.002 τρόπους.

Οπως το πρωτάθλημα που έχασε το 2008 η ΑΕΚ στα χαρτιά;

Λ.Μ.: Εκανε μεγάλη ζημιά. Αν η ΑΕΚ είχε κατακτήσει αυτό το πρωτάθλημα θα είχε πάρει παράταση ζωής για δύο-τρία χρόνια τουλάχιστον.

Μ.Π.: Συμφωνώ, δεν θα είχε φτάσει σε σημείο διάλυσης.

Λ.Μ.: Από τον Παναθηναϊκό λείπει το όραμα. Εκ των υστέρων, καλύτερο θα ήταν να έπαιζε με πιτσιρικάδες, όπως έγινε εκτός από την ΑΕΚ, από τον Αρη, τον ΟΦΗ και τον Πανιώνιο. Ας έπαιζε με τον μικρό Δώνη, τον Φουρλάνο και τα άλλα τα παιδιά.

Σε ενόχλησε ο τρόπος με τον οποίο έφυγαν Ελληνες ποδοσφαιριστές από την Παιανία;

Μ.Π.: Να απαντήσω εγώ που δεν είμαι Παναθηναϊκός. Οταν διώχνεις παίχτες σαν τον Βύντρα, τον Κατσουράνη, τον Χριστοδουλόπουλο, τότε δεν χρειάζεται μεγάλο ψάξιμο να βρεις τι φταίει. Είναι δυνατόν να φωνάζεις έναν ποδοσφαιριστή με την καριέρα του Κατσουράνη και να του λες «δεν μου κάνεις, γεια σου, απολύεσαι»; Τέτοιους παίκτες πρέπει να τους σέβεσαι.

Λ.Μ.: Αν δεν τους θες, τους το λες και φεύγουν στην αρχή της χρονιάς. Είναι δυνατόν να τους αποζημιώνεις και να παίζουν πληρωμένοι σε άλλες ομάδες; Αυτό είναι παράνοια. Παραλίγο ο Βύντρα να έπαιζε με λεφτά του Παναθηναϊκού στον Ολυμπιακό. Και αυτό από μία ομάδα που δεν έχει μαντίλι να κλάψει. Αυτό είναι τρέλα.

Πώς μπορείς να δώσεις όραμα σε μία ομάδα χωρίς χρήμα;

Μ.Π.: Οραμα για εμάς είναι να ευχαριστιέσαι το ποδόσφαιρο που βλέπεις. Να έρχεται η Κυριακή και να πηγαίνουμε στο γήπεδο. Οραμα δεν είναι να παίρνεις 17 συνεχόμενα πρωταθλήματα. Ή δεν είναι μόνον αυτό. Εμείς οι ΑΕΚτζήδες ξεκινήσαμε λίγο μουδιασμένοι και τώρα που αναθαρρήσαμε, βλέποντας πως τα παιδιά αυτά κάτι μπορούν να κάνουν, πιστεύουμε ότι του χρόνου θα δούμε πιο ωραία μπάλα. Οι Παναθηναϊκοί με ποιον θα δουν ωραία μπάλα;

Λ.Μ.: Οι ομάδες θέλουν και τίτλους και γι’ αυτό εγώ προτιμούσα να πάρουμε το Κύπελλο από το να βγούμε δεύτεροι και να παίξουμε προκριματικά Τσάμπιονς Λιγκ. Υπάρχουν χιλιάδες ομάδες που δεν παίζουν Τσάμπιονς Λιγκ και δεν έχουν πεθάνει.

Μ.Π.: Ετσι είναι. Καμία ομάδα δεν σβήνει ή χάνει τους φιλάθλους της επειδή δεν παίζει Τσάμπιονς Λιγκ.

Το παιχνίδι μήπως παίζεται με άνισους οικονομικά όρους;

Λ.Μ.: Συμφωνώ με αυτό, αλλά, για παράδειγμα, στην Αγγλία οι ομάδες που κάθε χρόνο παίζουν στο Τσάμπιονς Λιγκ είναι συγκεκριμένες, αλλά δεν χάνουν τους φιλάθλους τους. Είναι αρρωστημένη η κατάσταση στην Ελλάδα. Εδώ σνομπάρουν το Γιουρόπα Λιγκ, λες και το παίρνουν κάθε χρόνο. Ηρθαν οι Ισπανοί της Λεβάντε με το ένα τρίτο του μπάτζετ του ΟΣΦΠ και τους πέρασαν για πλάκα.

Μ.Π.: Η Λεβάντε παίζει σε ένα σοβαρό πρωτάθλημα, με όλες τις ομάδες να έχουν στόχους.

Και βλέπεις να έρχεται προπονητής από σοβαρό πρωτάθλημα και να δείχνει στους παίκτες το βίντεο με τους «300» του Λεωνίδα…

Λ.Μ.: Αυτά τα έκανε κάποιος άλλος παλαιότερα…

Μ.Π.: Εγώ θα του έλεγα να κάνει παρέα με τον Αλέφαντο…

Λ.Μ.: Δεν είναι πάντως το πρόβλημα του ΠΑΟ ο Φάμπρι. Οταν δεν έχεις καλούς ποδοσφαιριστές δεν γίνεται να έχεις καλή ομάδα. Με 3 καλούς ποδοσφαιριστές δουλειά δεν γίνεται.

Μ.Π.: Στην ΑΕΚ την ψυχολογία της ομάδας την άλλαξε ένας παίκτης, πολύ καλός για τα δεδομένα της, ο Πετρόπουλος. Σημαντική βοήθεια προσφέρει και ο Μητρόπουλος. Και οι δύο τους έχουν βοηθήσει πολύ την ομάδα.

Ντέμης – Τσάκας

Ο Ντέμης έδωσε όραμα στους ΑΕΚτζήδες;

Μ.Π.: Ο Ντέμης έδωσε όραμα αλλά, από ό,τι φαίνεται δεν έγινε σωστή διαχείριση και στενοχωρηθήκαμε επί 10. Εγώ θεωρώ ακόμα ότι ο Ντέμης είναι αγνό παιδί. Δεν έχω πειστεί ότι ο ίδιος έχει κάνει υπεξαιρέσεις. Γούσταρε να μπει μπροστά και όλο αυτό δεν μπόρεσε να το σηκώσει στο τέλος. Δεν είχε καταλάβει πού μπλέκει. Οχι από αφέλεια. Ολο αυτό ήταν μεγαλύτερο από τον Ντέμη και λόγω της ηλικίας του. Ηταν πιτσιρικάς. Δεν ήταν σε θέση να το διαχειριστεί.

Λ.Μ.: Ε, μετά από αυτό, να γίνει Πρόεδρος της Δημοκρατίας!

Μ.Π.: Ακριβώς!

Λ.Μ.: Ξέρετε γιατί πέρυσι ο Παναθηναϊκός ξεκίνησε σαν τρένο; Εγώ πίστεψα ότι θα πάρει το πρωτάθλημα και θα μας τρελάνει κιόλας. Γιατί υπήρχε μονίμως να πλανάται το όραμα του κελεμπία που έρχεται, με τα φράγκα. Δεν κάνω πλάκα. Ολοι έλεγαν, ακόμη και οι παίκτες, κουφάλες στα κρεβάτια σας. Εν δυνάμει ήταν μία ομάδα που πίστευε ότι θα σαρώσει το σύμπαν. Δεν κατάλαβα ακόμα τι παίχτηκε με αυτή την ιστορία. Ο πρίγκιπας ήταν υπαρκτό πρόσωπο και όχι αβαβά.

Αρα, δεν έχεις αποδεχτεί σαν Παναθηναϊκός ότι ήταν φούσκα η υπόθεση.

Λ.Μ.: Φούσκα από ποιον; Από τον Βαρδινογιάννη; Για ποιον λόγο; Δηλαδή ήθελε να δώσει την ομάδα και έκανε τέτοια ίντριγκα; Αυτό φτάνει στα όρια της ψυχασθένειας. Αφήστε έξω τον Τσάκα. Ο Τσάκας είναι ένας από τους πολλούς «Τσάκες» που διπλαρώνουν πλούσιους και τους λένε να πάνε να κάνουν μία αγορά. Εγώ δεν ξέρω γιατί ήταν τόσο πεισματικά αρνητικοί σε αυτό το ντιλ. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί δεν άφησαν να εξελιχθεί αυτή η υπόθεση.

Γιατί υπάρχει από σημαντικό κομμάτι του κόσμου του Παναθηναϊκού αυτή η αντιπάθεια για τον Βαρδινογιάννη;

Λ.Μ.: Τους καταλαβαίνω. Και εγώ κάποια στιγμή είπα «Βαρδινογιάννη… κάνε κάτι». Οταν είσαι ηγέτης σε μια ανταγωνιστική ομάδα και έχεις το βασικό σου αντίπαλο να σου παίρνει το ένα πρωτάθλημα μετά το άλλο και να σε δουλεύει, κάτι πρέπει να κάνεις. Ο κόσμος έχει νεύρα γι’ αυτό. Γιατί, τι είναι το ποδόσφαιρο; Να πας στο καφενείο και να κάνεις ή να σου κάνουν καζούρα. Η μπάλα είναι να λες σε φίλους και γνωστούς που υποστηρίζουν άλλη ομάδα ότι τους έσκισες. Οταν λοιπόν για μια 15ετία… σκύβεις, τότε τι θα κάνεις; Και οι Ολυμπιακοί, όταν είχαν να πάρουν 10 χρόνια πρωτάθλημα, είχαν γίνει τρελοί και έτρεχαν στο ψυχιατρείο.

Μίλτο, είσαι από εκείνους που περιμένουν τον Μελισσανίδη να σώσει την ΑΕΚ;

Μ.Π.: Σωτήρες δεν υπάρχουν, αν υπήρχαν θα τους είχαμε δει στην ΑΕΚ. Οχι, δεν περιμένω κάτι από τον Μελισσανίδη. Αλλωστε, το έχει πει σε όλους τους τόνους ότι δεν ενδιαφέρεται να ασχοληθεί. Εγώ, ειλικρινά, δεν ξέρω ποιο θα είναι το μέλλον της ΑΕΚ. Πες ότι σωθήκαμε φέτος. Του χρόνου τι θα κάνουμε; Ακόμα κι αν παίζει του χρόνου καλύτερη μπάλα. Βγαίνει αυτό το πράγμα οικονομικά; Ακόμα κι αν αυξηθούν τα εισιτήρια, νομίζω πως οικονομικά δεν βγαίνει η ομάδα.

Για το μοντέλο της λαϊκής βάσης τι λέτε;

Μ.Π.: Κατά τη γνώμη μου, είναι μία λύση. Αλλά είναι μία λύση που οφείλει να αναζητά η Αριστερά. Είναι μία ουτοπική λύση.

Λ.Μ.: Είδαμε με τον Παναθηναϊκό ότι δεν μπορείς να στηριχτείς σε τέτοια μοντέλα. Είναι μικρή η αγορά. Ο ενεργός κόσμος είναι λίγος για να δώσει λεφτά. Κοιτάξτε και με μας τι έχει γίνει με τη δισκογραφία. Δεν φτάνει να ζήσουμε εμείς από τους δίσκους.

Μ.Π.: Η δισκογραφία στην Ελλάδα δεν έχει πέσει πάντως λόγω της πειρατείας. Εχει πέσει λόγω των προσφορών. Οι εταιρείες χάρισαν όλο το «χρυσό» τους τζάμπα στις εφημερίδες. Απαξιώθηκε το υλικό και τώρα ο κόσμος σου λέει γιατί να πάρω cd, αφού σε δύο μήνες θα το έχω τσάμπα. Εδώ είχα πετύχει το best του Γερμανού δώρο με ένα Dixan.

Μίλτο, γιατί είναι διαφορετικό να είσαι ΑΕΚ, όπως έχεις δηλώσει;

Μ.Π.: Γιατί γουστάρουμε να είμαστε έξω από τα κέντρα εξουσίας. Ακόμα κι όταν ήμασταν μέσα, δεν περνάγαμε καλά…

«Οραμα και παιδεία για τους οπαδούς»

Παλιές καλές εποχές, όλοι μαζί στο γήπεδο, μια παρέα. Ολυμπιακοί, Παναθηναϊκοί, ΑΕΚτζήδες. Καμιά ανησυχία, κανένας φόβος, πουθενά νεκρές ζώνες, η ειρηνική συνύπαρξη διαφορετικών χρωμάτων.

Φαντάζομαι πως νοσταλγείτε τις εποχές που πηγαίνατε όλοι μαζί στο γήπεδο…

Μ.Π.: Πραγματικά, το έχω νοσταλγήσει. Αν και ΑΕΚτζής, γεννήθηκα κοντά στη Λεωφόρο και στα παιδικά μου χρόνια είδα πιο πολύ Παναθηναϊκό. Πηγαίναμε όλοι παρέα, κάναμε πλάκα μεταξύ μας. Στα ντέρμπι υπήρχε πάθος, αλλά όχι ακρότητες. Σε ηλικία 12 ετών ήμουν στο «Καραϊσκάκη» στην τραγωδία της Θύρας 7. Φεβρουάριος του ’81. Φύγαμε πέντε λεπτά πριν τελειώσει το ματς, το έκτο γκολ δεν το είδαμε και πέσαμε πάνω στα ασθενοφόρα που πήγαιναν στο γήπεδο.

Λ.Μ.: Και πάλι μπορούμε να πηγαίνουμε στο γήπεδο όλοι μαζί, αν μαζέψουν κάποιους εγκάθετους πληρωμένους. Που τους έχουν σαν στρατιές να κάνουν τις δουλειές τους. Ο τρελός, ο τρελός επαναλαμβάνω Γιώργος Βαρδινογιάννης πήγε να το κάνει αυτό. Και θα με ρωτήσει κάποιος: «Δεν τους θες τους φανατικούς; » Εγώ έχω ταξιδέψει με τους Παναθηναϊκούς σε όλη την Ευρώπη που έχει πάει η ομάδα. Λίγο ακόμα και θα έγραφα με τον Μένιο (Σακελλαρόπουλο) το βιβλίο που έγραψε για τα παιχνίδια του Παναθηναϊκού στην Ευρώπη. Ολα όμως έχουν ένα όριο.

Είναι λύση η διάλυση ή ο έλεγχος των συνδέσμων;

Λ.Μ.: Η λύση είναι να δώσεις σε αυτά τα παιδιά όραμα και λίγο παιδεία γενικά. Μέσα στους συνδέσμους έχουν γίνει ομάδες κρούσης, με περίεργες πολιτικές ιδεολογίες.