Η κριτική στο Δώνη και η πίστωση χρόνου από την (απούσα) διοίκηση…

Η υπερβολή, η ακραία άποψη, η επιθετικότητα μέσα από κείμενα, είναι μέσα στην καθημερινότητα μας. Και φυσικά όχι μόνο στα αθλητικά δρώμενα και όχι μόνο στην Ελλάδα. Στον αντίστοιχο «Δώνη της πολιτικής» οι μειωτικοί χαρακτηρισμοί είναι απείρως πιο σκληροί. Και πέρα από τα σύνορα μας, αν ρίξει κάποιος μια ματιά τι γράφει ο Γερμανός δημοσιογράφος για τον Κλίνσμαν ή ο Ιταλός για τον Ρανιέρι, ενδεχομένως να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι είναι και προνομιακή η μεταχείριση προς τον κόουτς Δώνη.

Με όλο το σεβασμό, πρώτα απ’ όλα προς τον άνθρωπο Δώνη, έχω την αίσθηση ότι ο προπονητής της ΑΕΚ δεν έχει καταλάβει σε ποια ομάδα εργάζεται. Ή πιθανόν να μην έχει προσαρμοστεί ακόμη στο απαιτητικό περιβάλλον ενός μεγάλου συλλόγου κι ας έχει παίξει μπάλα σε υψηλό επίπεδο. Αλλο όμως ποδοσφαιριστής κι άλλο προπονητής. Ως προπονητής, είσαι υποχρεωμένος να διαχειριστείς καταστάσεις που σε μικρομεσαία ομάδα πιθανόν και να μην αντιμετωπίσεις.

Οταν για παράδειγμα η Λάρισα του Δώνη έκανε 9 ολόκληρους μήνες (Μάρτιος 2007 – Δεκέμβριος 2007) να κερδίσει αγώνα πρωταθλήματος στο Αλκαζάρ, σίγουρα κάποιοι θα γκρίνιαζαν, αλλά ήταν τόσο ισχυρό αυτό που είχε χτίσει (με Πηλαδάκη – Λυράκη) ώστε να μην υπάρχει ίχνος αμφισβήτησης.

Ενας προπονητής, εκτός των άλλων κρίνεται και από τα λεγόμενα του. Οταν λοιπόν βλέπω δήλωση σαν και αυτή που θα παραθέσω πιο κάτω, καταλήγω στο συμπέρασμα ότι ο Δώνης δεν κατάλαβε ακόμα που δουλεύει. Είπε λοιπόν μεταξύ άλλων στη μεσημεριανή συνέντευξη Τύπου: «Η ομάδα μπορούμε να πούμε ότι βρίσκει τον ρυθμό της στα τελευταία τέσσερα παιχνίδια (Ηρακλής, Πανιώνιος, Ολυμπιακός, και Λάρισα). Το σπουδαιότερα για εμένα είναι να αλλάξει η ψυχολογία μας και αυτό θα γίνει μόνο αν πετύχουμε νίκες”.

Ακούς από τον προπονητή της ΑΕΚ (και όχι της Λάρισας) να λέει ότι η ομάδα βρίσκει τον ρυθμό της στα τέσσερα τελευταία παιχνίδια, και ακολούθως φέρνεις στο μυαλό σου την εικόνα που είχε σ’ αυτά τα 4 παιχνίδια η ομάδα. Τι σκέφτεσαι; Οτι ο πήχης στην ΑΕΚ έχει χαμηλώσει επικίνδυνα! Οταν έχεις απαιτήσεις από την ομάδα σου και βλέπεις αυτό το γκρίζο πράγμα στο γήπεδο, είναι σαν να υποτιμούν την νοημοσύνη σου, αν σου πουν ότι η ΑΕΚ βρίσκει τον ρυθμό της.

Δέχομαι αρκετά από τα πράγματα που είπε ο προπονητής. Το ότι ήταν και είναι ειλικρινής, το ότι ποτέ δεν κρύφτηκε. Δέχομαι ακόμα ότι θα υπάρξουν και κωλοτούμπες, αν με το καλό αύριο – μεθαύριο ρολάρει η ομάδα, παίξει μπάλα, φέρει αποτελέσματα.

Η κριτική όμως που γίνεται, δεν αφορά αυτά που θα έρθουν. Εχει σχέση πάντα μ’ αυτό που τρέχει τώρα. Με τα πεπραγμένα. Ο Δώνης ζήτησε την Τετάρτη από όλους να κάνουν υπομονή «και θα δείξει ο χρόνος τι θα κάνει η ομάδα στο τέλος του πρωταθλήματος». Σωστά. Υπομονή έτσι κι αλλιώς πρέπει να γίνει, αλλά μια δουλειά που εκτίθεται δημοσίως, σαν την δουλειά που κάνει ο Δώνης στην ΑΕΚ, θα πρέπει να κρίνεται συνεχώς. Το αυτονόητο, σε μια ΑΕΚ που θέλει να λειτουργεί με διαφορετική φιλοσοφία από το «αμαρτωλό παρελθόν» είναι να δώσει πίστωση χρόνου στον προπονητή Δώνη. Τούτο όμως δεν σημαίνει πως ο προπονητής της ΑΕΚ θα είναι στο απυρόβλητο.

Αν ο Δώνης αισθάνεται πιεσμένος, καλό θα ήταν να τον στηρίξει δημοσίως ο Ντέμης. Η διοίκηση. Μπορώ να πω ότι οι δημοσιογράφοι στην κριτική που έχουν ασκήσει, είναι περισσότερο επιεικείς από τους μύδρους που βγάζουν κατά Δώνη πολλοί οπαδοί στα αθλητικά ραδιόφωνα ή με μηνύματα σε sites (καλή ώρα εδώ).

Ολο αυτό το κλίμα αμφισβήτησης μονάχα η (απούσα) διοίκηση μπορεί να το τιθασεύσει. Οπως έκανε ο πρόεδρος της Γιουβέντους, ο Τζιοβάνι Τζίλι ( «κάτω τα χέρια από τον Ρανιέρι») ή ο μάνατζερ της Μπάγερν Ούλι Χένες ( «κάτω τα χέρια από τον Κλίνσμαν»).

Ο Δώνης πρέπει πρώτα να νιώσει από τα αφεντικά, ότι τίποτα δεν έχει αλλάξει, και αυτό το πράγμα να περάσει προς τα έξω. Να καταλάβει ο κόσμος, ότι υπάρχει ένας προπονητής που δουλεύει για να έρθουν οι επιτυχίες, προφανώς μέσα από καλό ποδόσφαιρο. Πότε θα γίνει αυτό; Είπαμε, εδώ πάμε στο κεφάλαιο «πίστωση χρόνου»…