Ο Γκοβού, ο Μπουμσόνγκ και ο Μπαπτίστα
Ξεκινάμε από τον Παναθηναϊκό. Το φιλικό με τον Ατρόμητο, το πρώτο που είδα αυτό το καλοκαίρι, δεν ήταν παιχνίδι για να δώσει απαντήσεις. Κι αυτό γιατί δεν υπάρχουν και πολλά ερωτηματικά. Γκοβού και Μπουμσόνγκ είναι γνωστοί ποδοσφαιριστές, δεν θα τους μάθουμε τώρα βλέποντάς τους με την πράσινη φανέλα. Τα προσόντα είναι γνωστά, τα μειονεκτήματα επίσης. Το μόνο που αλλάζει είναι η κατάσταση του ποδοσφαιριστή, αλλά γι’ αυτήν δεν μπορείς να μιλήσεις παρακολουθώντας ένα φιλικό στις 12 Αυγούστου.
Όσον αφορά τα προσόντα και τις αδυναμίες, όμως, αυτά φαίνονται ακόμα και σε φιλικό. Ο Γκοβού δεν έχει κανένα πρόβλημα να συγκλίνει με την μπάλα κολλημένη στο αριστερό. Παρότι η μπάλα του μένει πίσω, δεν έχει κανένα πρόβλημα να κάνει 2-3 επιτόπια βήματα, να την βρει μπροστά του και να την στείλει στα δίχτυα με το αριστερό, το “κακό” πόδι. Όποιος πιστεύει πως ο Σαλπιγγίδης μπορεί να κάνει κάτι τέτοιο με ευκολία, ας πατήσει Alt και F4.
Ο έτερος καινούργιος, ο Μπουμσόνγκ, έβγαλε κι αυτός στο χορτάρι όσα τον χαρακτηρίζουν. Δύναμη, ικανότητα ψηλά, ικανοποιητική ταχύτητα για το ύψος του, διάθεση να πάει στο ένας μ’ έναν, να κυνηγήσει τον παίκτη του παντού. Ταυτόχρονα, πρόβλημα στο να κυνηγήσει γρήγορο παίκτη, όπως ο Καμαρά, και χαρακτηριστική ευκολία στην γκέλα.
Οπαδοί του Παναθηναϊκού έβγαιναν στην εκπομπή και μού’ λεγαν πως κακώς μιλάω για τις γκέλες του, γιατί τις έκανε σε υψηλό επίπεδο, στην Premier League. Στην Ελλάδα, υποστήριζαν, η πίεση είναι πολύ χαμηλότερη, άρα οι γκάφες θα εκλείψουν. Τους εξηγούσα πως δεν ήταν λάθη πίεσης, αλλά έλλειψης αυτοσυγκέντρωσης, προβλήματος του ίδιου του παίκτη, όχι του περιβάλλοντός του.
Δουλειά του οπαδού είναι να αισιοδοξεί, δουλειά μας είναι να λέμε ο,τι ξέρουμε. Αν οι γκέλες του Γάλλου είναι προϊόν πίεσης ή όχι, φαίνεται στο βίντεο. Είπαμε, θα δώσει σκληράδα, ικανότητα όταν η μπάλα σηκώνεται στον αέρα και στο ένας μ’ έναν με βαριά κορμιά, στοιχεία που δεν είχε ο Παναθηναϊκός. Δεν θα δώσει ηρεμία, δεν θα ηγηθεί, αυτά θα συμβούν μόνο με τον Κατσουράνη δίπλα του.
Την επόμενη μέρα ήρθε το φιλικό του Ολυμπιακού με τη Ρόμα. Παράνοια, παράκρουση, πανικός κι ομίχλη. Τα σημείωνα και στο (link:284249)”γράμμα στον Ερνέστο”(/link). Παντελής έλλειψη ψυχραιμίας, ποδοσφαιρικής λογικής. Όλοι ήταν άχρηστοι πριν από μια εβδομάδα, τώρα όλοι πετάνε. Οι πεντάρες επέστρεψαν, ο Ντιόγο ήταν λέει αλλαγμένος προς το καλύτερο, διαβάσαμε μέχρι και πως ο Ραούλ Μπράβο εξέθεσε με την εμφάνισή του τον Βαλβέρδε, που δεν τον έβαζε πέρσι. Τρομερά πράγματα. Ευτυχώς που ο Ισπανός τα ξέρει τα κατατόπια, πράγμα που φάνηκε στις δηλώσεις του μετά το ματς, που στην ουσία αφορούσαν το πρώτο ημίχρονο μόνο.
Μένοντας στα του Ολυμπιακού, έχει πλάκα κι ένα άλλο καινούργιο σύμπτωμα, φετινό. Διαβάζουμε πως ο Ολυμπιακός ενδιαφέρεται για ποδοσφαιριστές που παίζουν σε άλλες θέσεις από αυτές που τους θέλει η ομάδα. Εδώ και πολλές μέρες για παράδειγμα, γράφεται το όνομα του Εμανά. Ο άνθρωπος παίζει είτε πίσω από τον επιθετικό είτε δεξιά στην επίθεση. Παιχταράς μεν, όχι αμυντικό χαφ δε. Δείτε το βίντεο. Θα λατρέψετε τα προσόντα του, αλλά φτάνει ακόμα και μόνο ένα λεπτό για να καταλάβετε πως δεν είναι κόφτης.
Κορυφαία περίπτωση είναι φυσικά ο Ζούλιο Μπαπτίστα. Ο διακαής πόθος, ο παιχταράς, το άπιαστο όνειρο, η ευκαιρία υπέρβασης του Μαρινάκη. Ο Ολυμπιακός λοιπόν θέλει μεταγγραφή σέντερ φορ περιοχής. Ε, το μόνο που ποτέ δεν υπήρξε ο Μπαπτίστα είναι αυτό, φορ περιοχής. Έκανε όνομα στη Σεβίλη παίζοντας ως επιτελικός, εκεί απέκτησε και το παρατσούκλι “Το Κτήνος”. Όπου κι αν πήγε μετά, σε Ρεάλ, Άρσεναλ και πίσω στη Ρεάλ, η θέση του ήταν εκεί, να κινείται πίσω από τον φορ. Μόνο στη Ρόμα θα τον βρει κανείς να παίζει μόνος του στην κορυφή. Αλλά μιλάμε για μια ομάδα που εκείνη την εποχή έβαζε στην κορυφή τον Τότι, έπαιζε χωρίς σέντερ φορ. Όσο, λοιπόν, είναι σέντερ φορ κορυφής ο Τότι, άλλο τόσο είναι κι ο Μπαπτίστα.
